फुच्का नामकं खाद्यं अस्माकं देशस्य एकं जनप्रियं रुचिकरं च खाद्यं अस्ति। एतत् केवलं खाद्यं न अस्ति, अपि तु बङ्गालीजनानां जीवनस्य अपराजेयः अङ्गः। नगरात् आरभ्य ग्रामपर्यन्तं सर्वत्र फुच्कायाः लोकप्रियता दृश्यते। विशेषतः सायं समये मधुराहाररूपेण अथवा मित्रैः सह क्रीडायाम् आसेव्यमानं फुच्कं सर्वेषां प्रियं भवति।

फुच्कं प्रायः सूजीना वा गोधूमपिष्टेन निर्मितं लघुं गोलाकारं खाद्यं भवति, यस्य मध्ये आलुकचूर्णं, मरीचिका, धन्यकपर्णानि च तेञ्चूलजलमपि पूर्यते। तस्य सेवनकाले मुखे विविधरसानां विस्फोटवत् अनुभवः जातः—कटु, आम्ल, लवण इत्यादयः रसा एका एव समये अनुभवनीयाः भवन्ति। अयं बहुरसात्मकः अनुभवः एव तस्य मुख्यं आकर्षणं अस्ति।

मम प्रियं खाद्यं इति रूपेण फुच्कं मां सदा हर्षयति। माता गृह एव कदाचित् तत् रचयन्ति, किन्तु मार्गे स्थिते विक्रयकेन सह मित्रैः सह उष्णं फुच्कं भुक्तुं विशेषं आनन्दं जनयति। प्रतिकणं नूतनं अनुभवं इव भवति। अन्ये जनाः एतं "पानीपुरी" अथवा "गोलगप्पा" इति नामभिः अपि जानन्ति, किन्तु बङ्गदेशीयं फुच्कं विशेषस्वादयुक्तं च भवति।

फुच्कं केवलं खाद्यं न, अपि तु एषः स्मृतिः, अनुरागः, च स्वादस्य समन्वयः च अस्ति। बाल्यकालात् आरभ्य अधुनापि फुच्कसेवनस्य प्रति मम प्रेम सुदृढम् एव। अतः अहं गर्वेण वदामि—फुच्कं मम प्रियं खाद्यं अस्ति।