ବିଶ୍ଵ ପରିବେଶ ଦିବସ କୁ ଏକ ଦିନରେ ପାଳି ଦବା । ଏହାକ୍ୟ୍ ଅଭିଜାନ କହିବା , ସେହି ଦିନ ଗୋଟିଏ ଦୁଇଟି ଗଛ ଲଗାଇବା , କିମ୍ବା ଗୋଟିଏ ପ୍ରୋଗ୍ରାମ୍ କରି ପଚାଶ , ଶହେ ଗଛ ଧରି ରାସ୍ତା କଡେ ରେ ପୋତି ଫଟୋ ଉଠାଇ ଖବର କାଗଜ ର ଫ୍ରଣ୍ଟ ପେଜ୍ ରେ ଛପେଇବା ଏପରି କରି ଦେଲେ ଆମ ପରିବେଶ ର କିଛି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବନି । କେହି ଜଣେ କୋଉଠି ବଣ ସୃଷ୍ଟି କରିଛି ତାକୁ ଗଣ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଚାର କଲେବି କିଛି ଲାଭ ହୁଏନି । ଆମେ ସମସ୍ତେ ନିଜକୁ ନିଜେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ବଦ୍ଧ କରାଇବା ଯେପରି ଆମ ବାଡି ବଗିଚାରେ ଫୁଲ ଫଳ ଗଛଟିଏ ଲଗାଉଛୁ । ଶୀତ ଋତୁ ଆସିଲେ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ବାଡିରେ ଗେଣ୍ଡୁ ଫୁଲ ଦେଖିବାକୁ ପାଇବା । ବର୍ଷ ଋତୁ ରେ କିଛି ପରିବା ଗଛ ବି କେହି କେହି ଲଗାଇଥାନ୍ତି । ସେହିପରି ସମସ୍ତେ ଅନ୍ତତ ବର୍ଷ କୁ ଥରେ ଗୋଟିଏ ବଡ ଗଛ ବର କିମ୍ବା ଓସ୍ତ ହେଉ ଅବା ଲିମ୍ବ , ଜାମୁ ହେଉ । କିଛି ବଡ ଗଛ ରାସ୍ତା କଡ ହେଉ କି ଅନାବାଦି ସରକାରୀ ଜମି ହେଉ । ଯେଉଠି ସୁବିଧା ମିଳିବ ଲଗାଇ ତାକୁ ପାଣି ଦେଇ ବଞ୍ଚେଇ ବଡ କରିବା ତାହି ହେଲେ ପରିବେଶ ର କିଛି ଟା ସୁଧାର ଆସିପାରେ । ଆଜି ଜୀବ ଜଗତ ଉନ୍ନତ ନା ରେ ଧ୍ୱଂସ ଆଡ କୁ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ପାଦ ବଢାଇ ଚାଲିଛି।ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବତା ଙ୍କ କୋପ ଦୃଷ୍ଟି ପଡିବା କୁ ଆଉ ଡେରି ନାହିଁ ।ପ୍ରଦୂଷଣ ର ପ୍ରଭାବରେ ଧରୀତ୍ରୀ ମାତା ଅତିଷ୍ଟ , ନଦୀ ନାଳ ମାନଙ୍କ ଦୁର୍ଦ୍ଦଷା କହିଲେ ନ ସରେ । ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ନଦୀ ଗଙ୍ଗା ଯମୁନା ମଧ୍ୟ ଏବେ ପ୍ରଦୂଷଣ ହୋଇଗଲେଣୀ ।ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ ବୋତଲ , ଗ୍ଲାସ କରି ପାହାଡ ପ୍ରତି ଗାଁ , ସହର ରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇସାରିଲାଣି ।ଏବେ ଠାରୁ ଉଚିତ୍ ପଦକ୍ଷେପ ନ ନେଲେ ଆଗକୁ ତ୍ରାହି ନାହିଁ । ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ ପୁନ୍ଃନବିକରଣ କରିବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା । ଯେତେ ସମ୍ଭବ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ ବର୍ଜନ କରିବା । କଳକାରଖାନା , ଗାଡି ମୋଟର , ଧ୍ୱଆଁ ତ ବାୟୁ ମଣ୍ଡଳ କୁ ଯିବ ।ତାକୁ ଅଟକାଇବା ପ୍ରାୟ ଅସମ୍ଭବ ।ବହୁତ ପରିମାଣ ରେ ବୃକ୍ଷ ରୋପଣ କରି ବାୟୁ ମଣ୍ଡଳ କୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ର ଚେଷ୍ଠା କରିବା । ଆମେ ବହିରେ ପଢୁଛେ ବର୍ଷକ ବାର ମାସ ଛଅ ଋତୁ , ସବୁ ଋତୁର ବର୍ଣ୍ଣନା ମଧ୍ୟ । ଏବେ ଭାବିଲ କେତୋଟି ଋତୁ ଆମେ ଅନୁଭୂତ ହେଉଛି ।

କିଛି ଦିନ ଶୀତ ବର୍ଷା ଅନୁଭୁତ ହେଇ ଥିବ କି ନାହିଁ ପୁଣି ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁ ଆସି ତାକୁ ମାଡି ବସୁଛି। ନିଜର କାୟା ବିସ୍ତାର କରି ଦେଉଛି।ହନ୍ତସନ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଣୀ ଜଗତ । ପ୍ରକୃତିର ଏପରି ଅବସ୍ଥା ପାଇଁ ଆମେ ହିଁ ଦାୟୀ। ଏବେ ଠାରୁ ଯଦି ସଚେତନ ନ ହେବା କିଛି ପଦକ୍ଷପ ନ ନେବା ତ ଧ୍ୱଂସର ତାଣ୍ଡବ ଦେଖିବାକୁ ଆଉ ବେଶୀ ସମୟ ଲାଗିବ ନାହିଁ । ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଦରକାର ଅମ୍ଳଜାନ ,ବାୟୁ ଟିକକ ବି ପାଇ ପାରିବାନି । ଆଜି ଠାରୁ ପୃଥିବୀ ମାତାକୁ ସବୁଜାୟନ କରିବାର ସଂକଳ୍ପ ନିଅ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ କାରି କର ଯଦି ଭବିଷ୍ୟତ କୁ ରକ୍ଷା କରିବାର ଅଛି ତ !

ବୃକ୍ଷ ଲତା ଭରା ଶୋଭା କୁ ଆଜି ତ ଖୋଜୁଛି ପ୍ରକୃତି ରାଣୀ ।।

ଫୁଲ ରଙ୍ଗେ ରଙ୍ଗଇ ତ ଛବି ତା ନିଅ ଇ ମନକୁ ଟାଣୀ।।

କେତେବେଳେ କୃଷ୍ଣ ଚୂଡାର ନାଲି ରେ ହୁଏ ସେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ।।

ଆଉ ପୁଣି କେବେ ଶୋରିଷ ଫୁଲର ହଳଦୀ ରଙ୍ଗେ ଶୋଭିତ ।।

ବର,ଓସ୍ତ ଗଛର ପତରରେ ସେତ ନୀଳ ରଙ୍ଗ ଶାଢୀ ପିନ୍ଧେ ।।

ଶାଳ ପିଆ ଶାଳ ଗଛ ଶୋହେ ପୁଣି କଦମ୍ବର ଜୁଡା ବାନ୍ଧେ ।।

କେତେ ବୃକ୍ଷ ରାଜ ଶୋଭା ପାଇଁ ଆଜି ବସି ମନେ ପକାଉଛି ।।

ତା ଦେହ ର ମାଟି ସାଗରେ ମିଶୁଛି ମନ ଉଦାଶେ ଦେଖୁଛି ।।

କଳ କାରଖାନା , ଗାଡି ମୋଟର ଧ୍ୱଆଁ ତାକୁ କଷ୍ଟ ହଉଛି ।।

ତା ଛୁଆ ତାକୁ କଷଣ ଦଉଛି ମଉନେ ବସି ଦେଖୁଛି ।।

ସର୍ବଂସହା ସେତ ଧରିତ୍ରୀ ଅଟଇ ସବୁ କଷଣ ସହୁଛି।।

ଏତେ ନିର୍ଯ୍ଯାତନା ତା ଶରୀର ସହୁନି ନଷ୍ଟ ହୋଇ ଚାଲିଛି ।।

ସବୁ ଆବର୍ଜନା ଆସି ତାର ନଦ ନଦୀ କୁ ଖରାପ କଲା।।

ବାୟୁ ମଣ୍ଡଳ ତା ପ୍ରଦୂଷିତ ଆଜି ବଡ ସମସ୍ୟା ଆଣିଲା।।

ଆଜି ଠାରୁ ଶପଥ ନେବା ପରିବେଷ କୁ ବଞ୍ଚାଇବା।।

ନିଜ ଭବିଷ୍ୟତ ରକ୍ଷା କରି ସବୁଜିମା ଧରିତ୍ରୀ ଦେଖିବା।।

ଆମ ପରିବେଶ କଥା

Our environment