ପ୍ରକୃତିସ୍ଥ ହୁଅ

କାହିଁ ମାତିଥିଲ ଯନ୍ତ୍ରାଂଶ ଯୁଗରେ
କର୍ମ ବନ୍ଧନ ରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ନା ଅଧିକ ଛନ୍ଦି ହେବାକୁ
ଅନେକ ଜ୍ଞାନ ର ଅଧିକାରୀ ହୋଇ ବଶତା କରି
ରଖିବାକୁ ଯୁଗୋପଯୋଗୀ ର ପରିଚୟ ରେ
ଆଜି ଅଣନିଶ୍ୱାସୀ କରେ ଜ୍ଞାନ କମାଇ
ପାରୁନଥିବା ମନୁ କୁ
ଧି ଶକ୍ତି ର ବଳିଆନ ଆରେ
କାହିଁ ମାତିଚୁ ଏ କୁହେଳିକା ର ପ୍ରୟାସ କୁ ଆବୋରି
ଭୁଲିଗଲୁ ପୂର୍ବଜ ଙ୍କ କୀର୍ତ୍ତି ବା କଳା ଚାତୁରୀ
ତୁ ତ ଅଗ୍ରଜ ଆସିଛୁ ପିଢ଼ିର ଯୋଗ ସୂତ୍ର
ରକ୍ଷା ସମ୍ବନ୍ଧ ରେ କିନ୍ତୁ ଏ ତୋରି ନୂତନ ସୃଷ୍ଟି
ତତେ ଅକ୍ତିଆର କରେ
ଏଥିରେ କିଛି ର ଲାଭ ଆଶା ନେଇ
ବର୍ତ୍ତିବାକୁ ଅଛୁ କିରେ ଯୁଗ ର ପାହାଡ଼
ଏ ଦିବାସ୍ୱପ୍ନ ର ଭାବନା ର ଇନ୍ଦ୍ରଜାଲ ରୁ ମୁକୁଳି ଥରେ
ଦେଖରେ ପାଷାଣ ବି ମୁକତି ବରେ
କି ଲାଭ ଅର୍ଥାନ୍ଵେସୀ ହୋଇ ରେ
ପ୍ରକୃତିସ୍ଥ ହୁଅ ଜଡ଼ତା କୁ ଭୁଲିରେ
ଜୀବନ ଆସେ ଯାଏ ନିଶ୍ୱାସ ର ବରଷା
କେତେବେଳେ ଅଟକେଇବ ନାହିଁ କିଛି ଭରସା
ତେଣୁ ରେ ଅର୍ଥ ମାନବ ସମର୍ଥ ହୁଅ ସତ୍ୟକୁ
ଆପଣେଇବା ପାଇଁ ରେ
କାହିଁ କେଉଁଆଡେ ଗତିଶୀଳ ହୁଅ ଜନ୍ମ ମୃତ୍ୟୁ ସବୁର ସ୍ଥାନ ଗୋଟିଏ କେବଳ ବାହାବା ନବାକୁ ଇଛୁକ ନହୁଅ
ସବୁ ପିଣ୍ଡ ର ମୂଳ ମାଟିରେ ତେଣୁ ପ୍ରକୃତିସ୍ଥ ହୁଅ ଯନ୍ତ୍ରାଂଶ କୁ ଭୁଲିରେ ଦେଖିବ ଏକ ନୂଆ ସକାଳ ଭଳି କି ଭଳି କଳି ର କାକଳି ରେ ରେ ସୁପ୍ତ ପ୍ରତିନିଧି ପ୍ରକୃତିସ୍ଥ ହୁଅ ଥରୁଟେ ଏ ପରିବେଶ ପାଇଁ ରେ

ଏଇ ପରିବେଶ ପାଇଁ

ପ୍ରକୃତିସ୍ଥ ହୁଅ