ଏହି ବିଷୟବସ୍ତୁ ଉପରେ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ମୋର ଲେଖନୀ ଚାଳନା କରିବା ପାଇଁଁ ଭାବିଲି ଏହା ମୋତେ ବହୁତ ବ୍ୟଥିତ କରିଦେଲା। ଭଗବାନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମାନବ ଜୀବନ ପ୍ରଦାନ କରିଥିବା ରୁ ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଚିର ଋଣି ହୋଇ ରହିବି କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେତେବେଳେ କହୁ ମାନବ ଜୀବନ ଭଗବାନଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃତ ବୋଲି (ହଁ ଏହି ଆଖ୍ୟା ମନୁଷ୍ୟ ନିଜେ ନିଜକୁ ଦେଇଛି ଯେମିତି ଜବାହାରଲାଲ ନେହେରୁ ଓ ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀ ନିଜେ ନିଜକୁ ଭାରତ ରତ୍ନ ପ୍ରଦାନ କରିଥଲେ )କଣ ସତରେ ମାନବ ଜୀବନ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନା ଆମେ ନିଜେ ନିଜର ଡିନଡିମ ବଜାଉଛୁ। ମୁଁ ଗୋଟିଏ ମାନବ ହିସାବରେ ନିଜକୁ ବହୁତ ଘୃଣ୍ୟ ଓ ନିଚ ଜନ୍ମ ବୋଲି ଭାବେ। କାରଣ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ବୁଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ ତ ବହୁତ ଅଛି କିନ୍ତୁ ବିବେକ, ଅନ୍ତର ଆତ୍ମା ବୋଲି କିଛିନାହିଁ।

ଭଗବାନ ଯେତେବେଳେ ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ରଚନା କରିଥିଲେ। ସେତେବେଳ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ ଅଧିକାର ଦେଇଥିଲେ। କୈାଣସି ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ବି ତିଳେ ହେଲେ ସେ ପାତର ଅନ୍ତର କରିନଥିଲେ। ବହୁତ ସୁନ୍ଦର ସୃଷ୍ଟିର ରଚନା କରିଥିଲେ ସେ । ଚଉଦିଗରେ ନଦୀ , ନାଳ ,ଝରଣା, ପୋଖରୀ , ହ୍ରଦ ,ବନ, ଲତା, ପାହାଡ଼, ସମୁଦ୍ର, ମରୁଭୂମି,ଲାଭା, ରଙ୍ଗବିରଙ୍ଗ ପଶୁପକ୍ଷୀ , ସରୀସୃପ, ବୃକ୍ଷ,ଫଳ,ମୂଳ, ପୁଷ୍ପ, କୀଟ ପତଙ୍ଗ ଏମିତି ସୁନ୍ଦର

ଧରା ର ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି।ସର୍ବ ପ୍ରାଣୀ ଜଗତ ପାଇଁ ସେ ସମାନ ଖାଦ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ମାନବ ସମାଜ ଭଗବାନଙ୍କ କୂତ ସଂସାରରେ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଆଣିଥିଲା।ସେ ନିଜକୁ ଭଗବାନ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରି ପ୍ରକୃତିର ନିୟମ କୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବାରେ ଲାଗିଲା । ଏମିତି କରି ଧିରେ ଧିରେ ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଅଧିକାର କୁ ବି ଛଡେଇ ଆଣିବାକୁ ଲାଗିଲା।

କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ମାନବ ଏହି ସମାଜରେ ମାନବିକ କର୍ମ କରିବା ଛାଡ଼ିଦେଇ ଅମାନବିକ କର୍ମ କରିବାରେ ନିଜକୁ ଲିପ୍ତ କରିବାକୁ ଲାଗିଲାଣି।ସେ ନିଜର ସ୍ବାର୍ଥ ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ବଞ୍ଚିବାର ଅଧିକାର ବି ଛଡେଇ ନେଉଛି। ନିଜର ଆବଶ୍ୟକତା କୁ ମେଣ୍ଟାଇବା ପାଇଁ ସେ କୋଟି କୋଟି ବୃକ୍ଷ ଲତା କୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଛି ଆଉ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ହେକ୍ଟର ବଣ, ଜଙ୍ଗଲ, ପାହାଡ଼ ଓ କ୍ଷେତକୁ କାଟି ପଦା ବା ବନଜରା କରିଦେଲାଣି।

ବୃକ୍ଷ ଲତାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ହ୍ରାସ ପାଇବା ଫଳରେ ହଜାର ହଜାର ବନ୍ୟଜନ୍ତୁ ମାନେ ନିଜେ ନିଜର ବସବାସ କରିବାର ଜାଗା ଓ ଖାଦ୍ୟ ହରାଇ ବସିଲେଣି।ଆଉ ଯେତେବେଳେ ଧିରେ ଧିରେ ସେମାନେ ଖାଦ୍ୟର ଅନୁସନ୍ଧାନ ରେ ଜନବସତି ମୁହାଁ ହୁଅନ୍ତି ସେତେବେଳେ ଏହି ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ମନୁଷ୍ୟ ତା'ର ନିର୍ମମ ହତ୍ୟା କରିଦିଏ ଓ କୁହେ ସେ ଜନବସତି ର କ୍ଷତି କରିବା ନିମନ୍ତେ ଗାଁ ମୁହା ହୋଇଥିଲା ତେଣୁ ଆମେ ତା'ର ଅନ୍ତ କରିଦେଲୁ। କାରଣ ମନୁଷ୍ୟ ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପ୍ରାଣୀ।

ଯେତେବେଳେ ଏହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନୁଷ୍ୟ ସବୁ ଜାଣିଚି ଯେ ପ୍ରକୃତିର ଭାରସାମ୍ୟ ରକ୍ଷା କରି ବଞ୍ଚିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯଦି ଯେ କୌଣସି କାରଣ ବଶତଃ ପ୍ରକୃତି ତାର ଭାରସାମ୍ୟ ହରେଇ ବସିବ ସେଦିନ ଦୁନିଆର ପ୍ରଳୟ ଆସିବା ସୁନିଶ୍ଚିତ।ଏହାକୁ କେହି ବି ରୋକି ପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ପରିଣାମ ହେବ ବୋଲି ଞାତ ଥାଇ ବି ସେ ନିଜର ଆସନ୍ନ ମୃତ୍ୟୁ କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି।ଏହା କେଉଁ ବୁଦ୍ଧିମତା ର ପ୍ରମାଣ ବା ସୂଚନା ଦେଉଛି ସେହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଦେଇଚି।

ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ସବୁଠାରୁ କ୍ରୁର ବିଷୟ ହେଉଛି।ମାନବ ନିଜର ଆବଶ୍ୟକତା ମେଣ୍ଟାଇବା ପାଇଁ ତ ପ୍ରାଣୀ ମାନଙ୍କର ଜୀବନ ନେଉଥିଲା କିନ୍ତୁ ଆଜିର ମନୁଷ୍ୟ ନିଜର ସ୍ଵାଦ ବା ପେଟର ଭୋକ ବା ତୃଷ୍ଣା ମେଣ୍ଟାଇବା ପାଇଁ କୋଟି କୋଟି ପଶୁପକ୍ଷୀ ମାନଙ୍କ ଜୀବନ ନେଉଛି ।ଏହା କେତେଦୂର ଗ୍ରହଣୀୟ ଆପଣ ପାଠକ ପାଠିକା ମାନେ ବି ନିଜର ମନ୍ତବ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।

ସେମାନେ ମୂକ ବା ଆମେ ସେମାନଙ୍କ କଥା କୁ ବୁଝିପାରୁନାହାନ୍ତି। ଏହାର ମାନେ ଏହା ନୁହଁ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନର କିଛି ମୂଲ୍ୟ ନାହିଁ ବା ସେମାନେ ଏହି ଧରା ପୃଷ୍ଠରେ ବଞ୍ଚିବାର ଅଧିକାରୀ ନୁହନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ,ବଳଶାଳୀ ବା ବୁଦ୍ଧିମାନ ବୋଲି କୈାଣସି ଆଇନ୍, କାନୁନ ଆପଣଙ୍କୁ ଏହି ଅଧିକାର ଦେଇନି କି ଆପଣ ଗୋଟିଏ ନୀରିହ, ଦୁର୍ବଳ ପ୍ରାଣୀକୁ ଜୀବନରେ ମାରିଦେବେ। ମନୁଷ୍ୟର ଯେମିତି ନିଜର ପରିବାର ଅଛି ଆଉ ତା'ର ପରିବାର ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟ ର କିଛି କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ରହିଛି ସେମିତି ସବୁ ପଶୁପକ୍ଷୀ ମାନଙ୍କର ନିଜର ପରିବାର ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ରହିଛି ଆଉ ଆମେ ଜଦି କେଉଁ ପ୍ରାଣୀ କୁ ହତ୍ୟା କରିଦେଉ ତା ହେଲେ ତା'ର ପୁରା ପରିବାର ଛାରଖାର ହୋଇଯାଏ। ଏମିତି କେତେ ପରିବାର ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜର ସ୍ବାର୍ଥ ପାଇଁ ଛାରଖାର କରିଦେଇଛି ତା'ର କିଛି ଲେଖାଯୋଖା ନାହିଁ।

ଯଦି ପଶୁପକ୍ଷୀ ମାନେ କଥା କହି ପାରନ୍ତେ--- ସେମାନେ ମନୁଷ୍ୟ ମାନଙ୍କୁ କଣ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଥାନ୍ତେ।

ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପ୍ରଶ୍ନ ହୋଇଥାନ୍ତା କ'ଣ ଏହି ଧରିତ୍ରୀ କେବଳ ମାନବ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ମିତ। ଏହି ଧରା ଆମ ପରି ନିରୀହ ପଶୁପକ୍ଷୀ, ବୃକ୍ଷ ଓ ସରୀସୃପ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହଁ କି।କ'ଣ ଆମର କିଛି ବି ହକ୍ ନାହିଁ ଏହି ଧରା ପୃଷ୍ଠରେ ବଞ୍ଚିବାର।ଆରେ ଆମେ ଯଦି ସତ କଥା କହିବୁ ଏହି ଧରା ପୃଷ୍ଠକୁ ସର୍ବ ପ୍ରଥମେ ଆମେମାନେ ହିଁ ଆସିଥିଲୁ ବା ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲୁ ମାନବ ମାନେ ତ ସର୍ବ ଶେଷରେ ଏହି ଧରା କୁ ଆସିଥିଲେ। ଯଦି କୈାଣସି ସନ୍ଦେହ ଅଛି ତେବେ ଯାଇ ଓଲଟାଅ ଯେକୌଣସି ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ଧାର୍ମିକ ବହି। ସେଠାରେ ପ୍ରଥମେ ଆମ ପଶୁପକ୍ଷୀ ମାନଙ୍କର ଉଲ୍ଲେଖ ପାଇବେ। ଉଦାହରଣ ସୂରୁପ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଦଶାବତାର ନେଇ ନିଅନ୍ତୁ..... ମତ୍ସ୍ୟ, କଚ୍ଛପ,ବରାହ....ପ୍ରଥମ ତିନୋଟି ଅବତାର ପୃଥିବୀର ରଚନା କୁ ପରିପ୍ରକାଶ କରେ ଏହାର ଠିକ୍ ସମାନ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି ବୈଞ୍ଚାନିକ ଚାର୍ଲ୍ସ ଡାରଞ୍ଚିନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା। ଆଉ କେତେ ପ୍ରମାଣ ଆମେ ତମକୁ ଦେବୁ ।

ମାନବ ସମାଜକୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଏହି ଧରା ରେ ରହିବା ନିମନ୍ତେ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥିଲୁ।ଭାବିଥିଲୁ ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ଆମ ସହ ମିଳିମିଶି ରହି ଏହି ଧରାକୁ ବଞ୍ଚିବା ଯୋଗ୍ୟ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦର ସ୍ଥାନ ବା ସ୍ବର୍ଗ ରେ ନିର୍ମିତ କରିବା କିନ୍ତୁ ଆପଣ ମାନେ ଆମର ରକ୍ଷକ ହେବା ବଦଳରେ ଆମର ଭକ୍ଷକ ବନିଗଲ।ଆମର ସୁନ୍ଦର ସମାଜ, ସଂସାର ବା ପରିବାର କୁ ଛାରଖାର କରିଦେଲ। ତୁମ ମାନଙ୍କୁ କିଏ ଅଧିକାର ଦେଲା ଆମର ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁଁ।ଆମେ ବି ତ ତୁମ ପରି ଗୋଟିଏ ପ୍ରାଣୀ ଆମକୁ ବି କଷ୍ଟ ହୁଏ, ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ।ଆମ ଶରୀରରେ ବି ତୁମର ପରି ରକ୍ତ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ ଆମର ବି ଭାବନା ଅଛି ଆମେ ସବୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପରି ଚଳପ୍ରଚଳ କରୁ ତା ହେଲେ ତୁମେ କେମିତି ଆମର ହତ୍ୟା କରିପାରୁଛ । ତୁମ୍ଭକୁ ଟିକେ ଲଜ୍ଜା ଲାଗୁନି କି ତୁମ୍ଭର ହାତ ଥରୁନି ତୁମ୍ଭର ବିବେକ ତୁମ୍ଭକୁ ଟିକେ ବାଧା ଦେଉନି।

ପ୍ରଥମେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ନିଜର ସ୍ବାର୍ଥ ପାଇଁ ଆମ୍ଭର ବାସସ୍ଥଳୀ ଆମ୍ଭର ଗୃହ... ଜଙ୍ଗଲ କୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲ ନିଜର ଗୃହର ଆସବାବପତ୍ର ନିର୍ମାଣ ନିମନ୍ତେ ପରେ ଜଙ୍ଗଲ ରେ ନିଆଁ ଲଗାଇ ଦେଲ ପୋଡ଼ୁ ଚାଷ କରି ନିଜର ପେଟ ପୋଷିବା ପାଇଁ। ବର୍ତ୍ତମାନ ପୁରା ଜଙ୍ଗଲ ହିଁ ଅକ୍ତିଆର କରିଦେଲ ଏଠାରେ ବସବାସ କରିବା ପାଇଁଁ ଏ‌ହି ପୁରା ଦୁନିଆ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ କମ୍ ପଡ଼ିଗଲା। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯଦି ଜଙ୍ଗଲକୁ ବି ନଷ୍ଟ କରିଦେବ ଆମ୍ଭେମାନେ କେଉଁଠି ବସବାସ କରିବୁ।ଆମ ମାନଙ୍କୁ ନିର୍ମମ ଭାବରେ ହତ୍ୟା କରି ଆମର ମଶାଣି ଉପରେ ନିଜର ସହର, ସପିଙ୍ଗ ମଲ୍, ରେଳ ରାସ୍ତା,

ବିମାନ ବନ୍ଦର ସବୁ ନିର୍ମାଣ କରିଲ ଏହା କେତେଦୂର ଗ୍ରହଣୀୟ ଓ ଆଇନ୍ ସଙ୍ଗତ।

ତୁମେମାନେ ସବୁ ନିଜର ସ୍ବାର୍ଥ ଓ ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ୟ ସେବାରେ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ନୂଆ ନୂଆ ଭେକ୍ସିନ୍ , ମେଡିସିନ ବା କୈାଣସି ଇଞ୍ଜେକସନ ଉଦ୍ପଭାବନ କରାଯାଏ ତେବେ ସେହି ମେଡିସିନ ର କ୍ଷମତା ର ପରୀକ୍ଷା ନିରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁଁ ସବୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ ମୂଳକ ଲେବୋରଟୋରି ରେ ନିରୀହ ପଶୁପକ୍ଷୀ ମାନଙ୍କ ଜୀବନ ନିଆଁ ଯାଉଛି ବା ବଳି ଦିଆଯାଉଛି। ଆମମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ୍ତ ହତ୍ୟା କରାଯାଉଛି।

ମନୁଷ୍ୟ ନିଜର ମନୋରଞ୍ଜନ ନିମନ୍ତେ କୋଟି କୋଟି ପଶୁପକ୍ଷୀ ଓ ସରୀସୃପ ମାନଙ୍କୁ ଚିଡ଼ିଆଖାନା ରେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଜାଲି ଭିତରେ ଆବଦ୍ଧ କରି ରଖୁଛନ୍ତି। ଏହା କେମିତି ମନିଷ ପଣିଆ। ନିଜେ ଯେତେବେଳେ କୋଭିଡ୍ ସମୟ ରେ ନିଜ ଗୃହରେ ଆବଦ୍ଧ ହୋଇ ରହିଥିଲା ସେତେବେଳେ ତୁମମାନଙ୍କୁ କେମିତି ଲାଗୁଥିଲା।ଏହି ବିଷୟ ଜାଣିବା ପରେ ତ ତୁମେ ମନିଷ ପଣିଆ ଦେଖାଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରି ପାରିଥାନ୍ତ କିନ୍ତୁ ନା ତୁମେମାନେ ସେ ବିୟା ବି କରି ପାରିଲଣି। ତୁମେମାନେ କେବେ ଏହା ଶିଖିବ।ଆଉ କିଛି ବୁଦ୍ଧିଜୀବି ଲୋକମାନେ ନିଜକୁ ସମାଜସେବୀ ବା ପଶୁପ୍ରେମୀ ବୋଲି କହି ନିଜେ ଗୋଟିଏ ଲୈହ ଚେନ୍ ରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ରଖୁଛନ୍ତି । ଆଉ କିଛି ଲୋକ ଆମକୁ ଜଙ୍ଗଲ ରୁ ଅପହରଣ କରି ସହରକୁ ନେଇ ଆଣୁଛନ୍ତି ଓ ଆମକୁ ସରର୍କସ ରେ ନିଜ ମନ ମୁତାବକ ନଚଉଛନ୍ତି ଆଉ ଲୋକମାନେ ଆମ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର ଦେଖି ଖୁସି ହେଉଛନ୍ତି ଓ ତାଲିମ ମାରୁଛନ୍ତି ଆମ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ ଅତ୍ୟାଚାର କରାଯାଉଛି ଆଉ ଏତେ ଖଟେଇବା ପରେ ବି ଆମକୁ ଠିକ୍ ସେ ଖାଇବାକୁ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ।....ବା ବା ରେ ମନିଷ ତୋତେ କୋଟି ଜୁହାର।

ଏତିକି କରିଲା ପରେ ବି ମନିଷର ମନ ଭରିଲା ନାହିଁ ଯେ ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମେ ନିଜର ତୃଷ୍ଣା ବା ସ୍ଵାଦ ମେଣ୍ଟାଇବା ପାଇଁ ଆମ ମାନଙ୍କ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଲାଗିଲଣି। ଲଜ୍ଜା ଲଜ୍ଜା ଲାଗିବା କଥା ନିଜକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବୋଲି କହିବାରେ।ସବୁଠୁ କୈତୁକିଆ କଥା ହେଉଛି ସେମାନେ ନିରୀହ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ହତ୍ୟା କୁ ସଠିକ୍ ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରିବା ପାଇଁଁ ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ବାହାନା ଦେଇଛନ୍ତି ତାହା ହେଉଛି ପୋଷଣ ବା ପୋଷାକ ତତ୍ତ୍ଵର ଅଭାବ। ମନୁଷ୍ୟ ମାନଙ୍କୁ ପୃଷ୍ଟିସାର ଜାତୀୟ ଖାଦ୍ୟର ଅଭାବ ହେଉଛି ତେଣୁ ସେମାନେ ନିରୀହ ପଶୁପକ୍ଷୀ ମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟାକରି ଆମର ମାଂସ ରେ ସେମାନେ ନିଜର ପୃଷ୍ଟିସାର ପୋଷଣ ତତ୍ତ୍ଵ କୁ ପୂରଣ କରୁଛନ୍ତି।ଆମର ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁଁ ସେମାନେ ବୁଚଡଖାନା ବି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ମୋ ପରି କୋଟି କୋଟି ପଶୁପକ୍ଷୀ ମାନଙ୍କ ହତ୍ୟା କରାଯାଏ ଓ ଆମର ମାଂସ କୁ ଡଲାର ରେ ବିକ୍ରି କରାଯାଏ।ଆମ ମୃତ ଶରୀର ରେ ମନୃଷ୍ୟ କୁ ଟଙ୍କା ବା ବ୍ୟବସାୟ ଦେଖାଯାଏ। ସବୁଠାରୁ ନିଷ୍ଠୁର କଥା ହେଉଛି ଅଣ୍ଡା ପାଇଁ ସେମାନେ ଜନ୍ମ ହେବା ଆଗରୁ ହିଁ ଗୋଟିଏ ଜୀବନକୁ ଭୂଣ ଅବସ୍ଥାରେ ହିଁ ନଷ୍ଟ କରି ଦେଉଛି ଏ ନିର୍ଦୟି ମାନବ।

କାଶ୍ ଭଗବାନ ଏମିତି କରନ୍ତେ କି କେହି ଆମର ଦୁଃଖ ଓ ଆଖିର ଲୁହ ର ମୂଲ୍ୟ ବୁଝି ପାରିଥାନ୍ତା।କାଶ ଆମପାଇଁ କିଛି ଆଇନ କାନୁନ ଥାଆନ୍ତା। ଆମପାଇଁ ବି ଗୋଟିଏ କଚେରି ବା କୋର୍ଟ ଥାଆନ୍ତ। ଯେଉଁଠି ଆମେ ନ୍ୟାୟ ପାଇ ଆବେଦନ କରି ପଚାରନ୍ତୁ ଓ ଆମ କେସ୍ ର ଶୁଣାଣି ହୋଇଥାନ୍ତା । ଆମପାଇଁ ବି କୈାଣସି ଓକିଲ ଥାଆନ୍ତେ ଯିଏକି ଆମର କେସ୍ ଲଢି ଥାଆନ୍ତେ। ଆମକୁ ନ୍ୟାୟ ମିଳନ୍ତା।

ଆମ ପଶୁପକ୍ଷୀ ମାନଙ୍କର ସର୍ବ ଶକ୍ତିମାନ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଖରେ କେବଳ ଏତିକି ପ୍ରାର୍ଥନା ସେ ପ୍ରଭୁ କଣ ଏହି ଦିନ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ଏହି ଧରା ପୃଷ୍ଠରେ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲ। ଯଦି ଆମକୁ ଏମିତି ହିଁ ଅସହାୟ ହୋଇ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିବ ତା ହେଲେ ଆମ ମାନଙ୍କୁ ଏହି ଧରା ପୃଷ୍ଠରେ ଜନ୍ମ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଯଦି ଏହି ଭୂଖଣ୍ଡରେ ଆମର ବି କିଛି ଅଧିକାର ଅଛି ତା ହେଲେ ଆମମାନଙ୍କୁ ବି ମନୁଷ୍ୟ ତୁଲ୍ୟ କ୍ଷମତା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ।

ବାର୍ତ୍ତା

ଏହି ପୃଥିବୀ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ଅଟେ। ଏଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସମାନ ଅଧିକାର ରହିଛି। ଯଦି ଯେକୌଣସି କାରଣ ବଶତଃ କୈାଣସି ପ୍ରଜାତିର ଲୋପ ହୁଏ ତା ହେଲେ ଆମର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ନିଜର ଭାରସାମ୍ୟ ହରାଇ ବସିବ ଯାହାର ଫଳସୁରୁପ କୋଭିଡ୍, ସୁନାମି, ଭୂକମ୍ପ ପରି ଅନେକ ନୂତନ ନୃତନ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି ହେବ ଯାହା କି ସର୍ବ ସୃଷ୍ଟିକୁ ବିନାଶ କରିଦେବ।

ସେଇଥି ପାଇଁ ନିଜେ ବଞ୍ଚି ଅନ୍ୟକୁ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଦିଅ

ଏହି ପୃଥିବୀ କଣ ମୋର ନୁହଁ Is This Earth is Not For Me

Being A Life -It's Important To Think About Other Life