ଭାରତ ମାତା କି ଜୟ।

ଜାତୀୟ ପତାକା ଉଡୁଛି ଆକାଶେ
ଶାନ୍ତି ମୈତ୍ରୀ ଭାବ ବହି ,
ରଖିବା ଦେଶର ସନ ମାନ ଆମେ
ଯାଉଛି ସଭିଙ୍କୁ କହି ।
ଗଗନ ପବନ ପ୍ରକମ୍ପିତ ହୁଏ
ଜାତୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ସ୍ୱରେ ,
ଆବାଳ ବୃଦ୍ଧ ବନିତା ନାଚଇ
ତ୍ରିରଙ୍ଗା ଧରି ହାତରେ ।
ଭାରତ ମାତାର ଜୟ ଗାନ ଶୁଭେ
ଭାରତୀୟଙ୍କ କଣ୍ଠରୁ
ବଡ଼ କଷ୍ଟଲବ୍ଧ ସ୍ୱାଧୀନତା ଆମ
ସେଥିପାଇଁ ଗର୍ବ କରୁ।
କାହାରି ଦୟାରୁ ପାଇନାହୁଁ ଆମେ
ଫଳ ନିଜ ପ୍ରଚେଷ୍ଟାର ,
ଏହି ସ୍ୱାଧିନତା ପାଇଁ କରିଥିଲୁ
ଦିନ ରାତି ଏକକାର ।
ଫିରଙ୍ଗୀ ସରକାରଙ୍କ କବଳରୁ
ମାତା କୁ ମୁକ୍ତ କରିଲେ ,
ଆମର ପୂର୍ବ ପୁରୁଷ ଦେଶ ପାଇଁ
ଜୀବନ ହରାଇ ଦେଲେ ।
ଗୋରା ସରକାର କମାଣ ଆଗରେ
ପାତି ଦେଇଥିଲେ ଛାତି ,ଓ
ବାର ବରଷ ବାଜିଆ କଥାଟି
ଶୁଣିରକ୍ତ ଉଠେତାତି।
କେତେ କେତେ ବୀର ସଂଗ୍ରାମୀ ଆମର
ଫାଶୀଖୁଣ୍ଟେ ଝୁଲି ଗଲେ,
ଫିରଙ୍ଗୀର ଗୁଳି କମାଣ ଆଗରେ
ଛାତି ପାତି ଠିଆ ହେଲେ।
ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଆଜାଦ ଖୁଦୀରାମ୍
ଭଗତ ସିଂହ ଭଳିକା
ହଜାର ହଜାର ପୁଅ ଏ ଦେଶର
ଚାଲିଲେ ହସି ହସିକା ।
ଫାଶୀ ଖୁଂଟ ହେଉ ଅବା ସେ ବନ୍ଧୁକ
କାହାରିକୁ ଡର ନାହିଁ ,
ମରି ବୁ ପଛକେ ଦେଶ ମାତୃକାକୁ
ଜଂଜିରେ ଦେଖିବୁ ନାହିଁ ।
ଏପରି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଲେ ସେମାନେ
ନିଜ ପ୍ରାଣବଳି ଦେଲେ ,
ମରି ବି ସେମାନେ ଆମରି ହୃଦୟେ
ଅମର ହୋଇରହିଲେ।
ଆକାଶେ ଉଡିଲା ତ୍ରିରଙ୍ଗା ଆମର
ତାଙ୍କ ବଳିଦାନ ପାଇଁ,
ଗାନ୍ଧୀ ନେହେରୁ ସୁଭାଷ ଗଙ୍ଗାଧର
ଯାହା ସବୁ ଗଲେ କହି।
ସୁନାର ଭାରତ ଗଢି ତୋଳିବାକୁ
ସ୍ୱପନଟି ଦେଖିଥିଲେ ,
ଛାଡ଼ି ଘରଦ୍ୱାର ନିଜ ସୁଖକଥା
ଦେଶ କଥା ଭାବୁଥିଲେ।
ନିଜ ହାତେ ନିଜ ଶାସନ କ୍ଷମତା
ରଖିଅଛୁ ଆଜି ଆମେ,,
ଏହି ସ୍ୱାଧୀନତା ସୁରକ୍ଷା କରିବୁ
ଶପଥ ନେଇଛୁ ଆମେ।
ତ୍ରିରଙ୍ଗାର ତଳେ ଠିଆହୋଇ ଆଜି
ଏତିକି ଶପଥ ନେବା
ପ୍ରଗତି ପଥରେ ଆଗେଇ ଯିବାରେ
ଦେଶ ସମ୍ମାନ ରଖିବା।

ଲିଳା ମୟୀ ଦାଶ
କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା

ଓଡ଼ିଆ କବିତା ଶୀର୍ଷକ ----ଭାରତ ମାତାର ଜୟ

bharat mataki jay