କର୍ମ

ମାନବ ଜୀବନ କେବଳ ଖାଇ ପିଇ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ । କର୍ମ ହି ମାନବ ଜନ୍ମର ସାର୍ଥକତର ପରିଭାଷା ଅଟେ । କର୍ମ କୁ ତିନି ଭାଗରେ ଜାଣିଥାଉ , ସଞ୍ଚିତ ପାରବ୍ଧ୍ ଓ କ୍ରିୟମାଣ । ଏହି କର୍ମ ର ଆଧାର ରେ ହିଁ ପ୍ରତ୍ୟକ ପ୍ରାଣୀ ତା ଜୀବନ ର ଭୋଗା ଭୋଗ କୁ ନେଇ ବଞ୍ଚିଥାଏ । କର୍ମ ବିନା କୌଣସି ଜୀବ ବଞ୍ଚିପାରେନା । ତା ପାରବ୍ଧ କୁ ଭୋଗିବାକୁ ହେବ ତାହା ଭଲ ହେଉ କି ମନ୍ଦ ହେଉ ।

ଆମେ ସାଧାରଣତ ଦେଖୁ ବହୁତ ଖରାପ କର୍ମ କରିବା ମଣିଷ ବି ବହୁତ ସୁଖ ରେ ଜୀବନ ଅତିବାହିତ କରେ । ଆଉ ବହୁଧର୍ମି ସତ୍ କର୍ମି କରୁଥିବା ମଣିଷ ବି ବହୁ ଦୁଃଖ ପାଇଥାଏ ।ଏଠି ମଣିଷ ତା ପାରବ୍ଧ କୁ ହିଁ ଭୋଗ କରିଥାଏ । ଯଦି ପୁର୍ବ ଜନ୍ମ ରେ କିଛି ସତ୍ କର୍ମ କରି କିଛି ପୂଣ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରି ଥାଏତ , ସେ ପୂଣ୍ୟଫଳ ବି ତାକୁ ଭଲରେ ମିଳିଥାଏ । ମହାଭାରତ ର ଏକ ଛୋଟ କଥାରୁ ଆମେ ପାରବ୍ଧ କଥା ଜାଣି ପାରିବା ।ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ର ଶେଷ ହେବା ପରେ, ଶହେ ପୁତ୍ର ଙ୍କୁ ହରାଇ ଦୁଃଖ ରେ ମିର୍ୟମାଣ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଶୀକୃଷ୍ଣ ଙ୍କୁ କହିଲେ ହେକେଶବ,ଏ ଯୁଦ୍ଧ ରେ ମୋର ସବୁ ଶେଷ ହୋଇଗଲା ।

ଲିଳାମୟୀ ଦାଶ

ଧନିଆପଡା

କେନ୍ଦ୍ରାପଡା