ଆଜିର ଯୁଗକୁ କଳିଯୁଗ କୁହାଯାଏ। ଏହି ଯୁଗରେ ମନୁଷ୍ୟର ବ୍ୟବହାର, ଚିନ୍ତାଧାରା ଏବଂ ସମ୍ପର୍କଗୁଡ଼ିକ ବଦଳି ଯାଇଛି। ପୂର୍ବେ ଲୋକେ ପରସ୍ପରକୁ ବୁଝୁଥିଲେ, ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାସ ରଖୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଆଜି ସବୁକିଛି ନାମ ଉପରେ ଆଧାରିତ। ଲୋକେ କେବଳ ନାମକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଚରିତ୍ରକୁ ନୁହେଁ।

ନାମର ମହତ୍ତ୍ୱ

ଆଜିକାଲି ନାମ ଏକ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବା ପରିଚୟର ପ୍ରତୀକ ହୋଇଛି। ଯଦି କାହାର ନାମ ବଡ଼, ସେ ବଡ଼ ଲୋକ ଭାବେ ଗଣ୍ୟ ହୁଏ। ଯାହାର ନାମ ନାହିଁ, ସେ ଗୁରୁତ୍ୱହୀନ। ଲୋକେ କେବଳ ନାମ ଶୁଣି କିଏ ଭଲ କିଏ ଖରାପ, ତାହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଏହା ଠିକ୍ ନୁହେଁ। ନାମ ବଡ଼ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଚରିତ୍ର ଛୋଟ ହୋଇପାରେ। ନାମ ଧନୀ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ମନ ଗରୀବ ହୋଇପାରେ।

କାର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ, ନାମ ହିଁ ବଡ଼

ପୂର୍ବେ ଲୋକେ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି ମାନ୍ୟତା ଦେଉଥିଲେ। ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟ କହୁଥିଲେ, ପରୋପକାର କରୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସମାଜେ ସମ୍ମାନ ମିଳୁଥିଲା। କିନ୍ତୁ ଆଜି ନାମ ଥିଲେ ହେଲେ, ଲୋକେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଅସତ୍ କାମ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ନାମ ବଡ଼, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସମାଜରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଆନ୍ତି। ଏହା ଏକ ଭୟଙ୍କର ସତ୍ୟ ଯେ ଆଜି ନାମ ହିଁ ସବୁକିଛି।

ନାମର ପଛରେ ଛପି ଯାଉଛି ସତ୍ୟତା

ବହୁତ ସମୟରେ ନାମ ଏକ ଝୁଲା ମାଛି ଭଳି। ଲୋକେ ନାମକୁ ଦେଖି ଭୁଲ୍ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେପରି:

- ଜଣେ ବଡ଼ ନେତା ନାମ ଶୁଣି ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଖରାପ ହୋଇପାରେ।

- ଜଣେ ଧନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ନାମ ଶୁଣି ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବେ, କିନ୍ତୁ ସେ ମଧ୍ୟ ନିଷ୍ଠୁର ହୋଇପାରନ୍ତି।

- ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଭିନେତା ନାମ ଶୁଣି ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଚରିତ୍ର ବିଷୟରେ କେହି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।

ଏଥିରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ ନାମ ଏକ ଛଦ୍ମବେଶ ହୋଇପାରେ। ତେଣୁ ଆମେ ନାମକୁ ନୁହେଁ, କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବା ଉଚିତ୍।

'ନାମ ନୁହେଁ, ଚରିତ୍ର ହେଉ ଆମର ପରିଚୟ '

ଆମେ ଯଦି ସତ୍ୟ, ନ୍ୟାୟ ଏବଂ ମାନବତାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବା, ତେବେ ଆମ ନାମ ନଥାଇ ମଧ୍ୟ ଆମେ ସମାଜରେ ସମ୍ମାନିତ ହେବା। ନାମ କେବଳ ଏକ ଶବ୍ଦ, କିନ୍ତୁ ଚରିତ୍ର ହେଉଛି ଜୀବନର ଆଧାର। ତେଣୁ କଳିଯୁଗରେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଆମେ ଭଲ କାମ କରିବା, ତାହା ହିଁ ଆମକୁ ସତ୍ୟରେ ବଡ଼ କରିବ।

ପରିଶେଷରେ

"କଳିଯୁଗରେ, କେବଳ ନାମ ହିଁ ଆଧାର" ଏହି କଥା ସତ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ଆମେ ଚାହିଁବା ଯେ ନାମ ନୁହେଁ, ଆମର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚରିତ୍ର ହେଉ ଆମର ପରିଚୟ। ତେବେ ହିଁ ସମାଜ ଉନ୍ନତ ହୋଇପାରିବ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

‌ବ୍ରହ୍ମପୁ୍ର ଗଞ୍ଜାମ !!