କୃଷ୍ଣା

ଯଜ୍ଞବେଦୀର ହୋମାଗ୍ନିରୁ ଆବିର୍ଭୂତା ଯାଜ୍ଞସେନୀ
ସେ ଦ୍ରୁପଦ ରାଜନନ୍ଦିନୀ ଦ୍ରୌପଦୀ
ନୀଳପଦ୍ମକାନ୍ତି ଜିଣି ଅନିନ୍ଦ୍ୟ ସୁନ୍ଦରୀ ତରୁଣୀ
ଦେହସାରା ଯାର ଅଗୁରୁ ଚନ୍ଦନର ବାସ୍ନା
ସେ କୃଷ୍ଣା....
ନୀଳପଦ୍ମ ଭଳି ମନୋହାରିଣୀ ଚକ୍ଷ୍ୟୁଯୁଗଳ
ସାଗର ଲହରୀ ସମ ଘନ ନୀଳ ଉର୍ମିଳ କେଶ ଦାମ
ହସ ଯେପରି ସୁନୀଳ ଗଗନର ନୀଳିମାରେ
ଜହ୍ନ ର ଶୀତଳ ଜ୍ୟୋସ୍ନା
ସେ କୃଷ୍ଣା .......
ପିତୃପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିମିତ୍ତ ଯାହାର ଜନ୍ମ
ଧର୍ମରକ୍ଷା ତଥା ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନା ଯାହାର ଜୀବନର ପଣ
ସର୍ବ ସୁଲକ୍ଷଣା, ଜ୍ଞାନମୟୀ ,ଶକ୍ତିମୟୀ ନାରୀ
ସର୍ବ ଗୁଣରେ ଯେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣା ,ବହୁ ଶାସ୍ତ୍ର ବିଶାରଦା
ସେ କୃଷ୍ଣା......
ବୀର କର୍ଣ୍ଣ ହେଉ କି ଅର୍ଜୁନ
ସଭିଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଯାହା ପାଇଁ ସର୍ବଦା ତୃଷ୍ଣା
ମାତା କୁନ୍ତୀଙ୍କର ସତ୍ୟ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ପଞ୍ଚପତୀ ବରଣ କରି ଯେ ସତୀ
ପଞ୍ଚୁପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପାଇଁ ବିଭକ୍ତା ହୋଇ ,ଯେ ଅଭିର୍ନ୍ନା
ସେ କୃଷ୍ଣା....
ପାଞ୍ଚପୁତ୍ରଙ୍କର ଜନନୀ ଯେ
ବୀର ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପାଇଁ ଯେ ମମତାର ସ୍ରୋତୋସ୍ଵିନୀ
ସଖା କୃଷ୍ଣାଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ ସଖୀ ଶ୍ୟାମାଙ୍ଗିନୀ
ସେ କୃଷ୍ଣା....
କୁରୁ ସଭାରେ ଅପମାନିତ ହୋଇ ଯେ ହୁଏ ବିବସ୍ତ୍ରା
ସ୍ଵୟଂ କୃଷ୍ଣ ବସ୍ତ୍ର ଦାନ କରି ଯାହାର ରଖନ୍ତି ମାନ
ମହାଭାରତ ମହାସମରର ଏକମାତ୍ର ନାୟିକା
ଯାହା ପାଇଁ ହୁଏ ମହାଭାରତର ସର୍ଜନା
ସେ କୃଷ୍ଣା....