ସୁନ୍ଦର ସୃଷ୍ଟି ସମ୍ଭାର କୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପିଢ଼ି କୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିବାରେ
ନିର୍ଯାତନା ର ମାଧ୍ୟମ କୁ ସ୍ନେହ ସୁଧା ରେ ପରିଣତ କରିବାରେ
ଏ ମୂର୍ତ୍ତିମନ୍ତ ଦିଗ୍ଗଜ ତୁମର ସେ ହାତ ବାରିସୀ କାହିଁ
ତୁମେ ତ ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖିଚ ନୂତନ ଉତ୍କଳ ର
କାହିଁ ହତୋତ୍ସାହ ପ୍ରାଣ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାରେ
ଆରେ ଆଉ କିଏ କଣ ଅଛି ନିର୍ଯାସ ଦେବାରେ
କାହିଁ ତୁମେ ଗଢ଼ିଥିଲ ଅର୍ଜୁନ ଦୁର୍ୟୋଧନ ର ପାର୍ଥକ୍ୟ
କଣ ଥିଲା ତୁମ ମନ ର ଅବିରଳ ଅଗ୍ନିରେ
କେବେ ଭାବିଛ ଏ ସୁପ୍ତ ସମାଜ ର ଆବେଗ
ମୋ ଉତ୍କଳ ଗୌରବ ର ଭାବାବେଗ
ଚାଲ ଉଠ ଦେଖାଅ ତୁମର ସେ ଗାରିମା
ଜାଣୁ ଏ ଜଗତ ଦେଖୁ ସେ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ
ତୁମର ସେ ବିନା ଚାଟୁକାରିତା ବଳରେ
ନୂତନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ର ମହିମା
ତୁମେ ଏବେ ବି ଜୀବିତ ହସ୍ତେ ତୁମ କଳାଶୈଳୀ
ୟେ ତ ମାଟିର ପିଣ୍ଡ ଯେମିତି ଗଢିବ
ସେମିତି ଦିଶିବ କହିବାକୁ ନାହିଁ ଉପମା
କାହିଁକି କହୁଛି ଭାବୁଥିବ ମାନେ ଏତେ
ଋକ୍ଷ କାହିଁ ଆଧାର
ମୋ ପୂର୍ବଜ ଦେଇଛି କଳା ତୁମ ହାତେ
ସୃଷ୍ଟି ର ରୂପ ତୁମ ହାତର
ଏ ତ ଯୁଗଯୁଗାନ୍ତ ପାଇଁ କେତେ ଯେ ସନ୍ୟାସୀ
ଅବା କେତେ ଯେ ବିଦ୍ୱାନ ରହିଛନ୍ତି ଆଶାରେ
ଯାହା ଙ୍କ ପାଇଁ କି ଆଜିର ଦିନଟି ରହିଅଛି ତୁମ ନାମରେ
ଭାଙ୍ଗିବନି କେବେ ଭରସା ବିଶ୍ୱାସ ସମସ୍ତେ ରଖନ୍ତି ତୁମଠି ମନ
ଆଶ୍ୱାସନା ଚାହେଁ ଭାରତୀୟ ଗୁରୁ ସେ ଯେ ପରମ ଜ୍ଞାନୀ
ଡ଼ ସର୍ବପଲ୍ଲୀ ରାଧାକୃଷ୍ଣନ

ଗୁରୁ

ସ୍ବପ୍ନ ର ଆସର