ରଥ ଯାତ୍ରା। କେହି କେହି ଏହାକୁ ଘୋଷ ଯାତ୍ରା, ଜୀବନ ଯାତ୍ରା, ରଥ ଯାତ୍ରା, ଜନ୍ମ ବେଦୀକୁ ଯାତ୍ରା, ମାଉସୀ ମା ଘର କୁ ଯାତ୍ରା ଏମିତି ଅନେକ କିଛି ନା ରେ ଅଭିହିତ କରିଥାଆନ୍ତି କାହିଁକି ନା ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ ରତ୍ନ ବେଦୀ କୁ ଛାଡି ଜନ୍ମ ବେଦୀ କୁ ଭାଇ ଭଉଣୀ ଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ବାହାରି ପଡନ୍ତି। ଜୀବନ ଚକ୍ର ର ରଥ ରେ ମଧ୍ୟ ମାନବ ସମାଜ କୁ ଅନେକ ଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ପଡ଼େ ଯାହାକି ରଥ ଯାତ୍ରା ସଦୃଶ ଅଟେ।

ଜୀବନ। ଅଢେଇ ଦିନର ଯାତ୍ରା। ଜନ୍ମ ଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିଏ କେତେ ବେଳେ କୋଉ କର୍ମରେ ଲିପ୍ତ ହେବ, କାହା ସହ ଦେଖା ହେବ, କୋଉ ପଥ ଦେଇ ଅଗ୍ରସର ହେବ ସତେ ଯେମିତି ପୂର୍ବରୁ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇ ରହିଛି। ମଣିଷ ଜନ୍ମ ଲାଭ କଲା ପରେ ଧିରେ ଧିରେ ସାମାଜିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ରାସ୍ତା ଦେଇ ଗତି କରେ। କେତେ ବେଳେ ସୁଖ ତ ଆଉ କେତବେଳେ ଦୁଃଖ, ହସ ଲୁହ ର ସଂସାର, ନିଜ ପରିବାରର ଚିନ୍ତା, ଆପଣାର ଭଲ ପାଇବା, ସାଙ୍ଗ ସାଥି, ଶତ୍ରୁ ମିତ୍ର ସମସ୍ତଂକ ସହ ଭାବ ବାନ୍ଧି ଚାଲିବାକୁ ହୁଏ। କେତେ ବେଳେ ଏ ସବୁ ରୁ ବିଚ୍ୟୁତି ଘଟିଲେ ମନେ ପଡ଼େ ସେଇ ପ୍ରାଣର ଠାକୁର ଜଗତର ନାଥ ଜଗନ୍ନାଥ।

ଜଗନ୍ନାଥ। ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ର ପ୍ରାଣର ଠାକୁର। ଜୀବନ ଯାତ୍ରାର ସାଥୀ। ଜନ୍ମ ଠୁ ମୃତ୍ୟୁ ଯାଏଁ ଯାହାବି ହେଉ ନ କାହିଁକି ସବୁ କର୍ମରେ ପ୍ରଥମ୍ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଯାଏ ସେହି କାଳିଆ ସାଆନ୍ତ ଙ୍କ ପାଖକୁ। ନିଜ ଜୀବନର ଏକ ଅବିଚ୍ଛେଦ୍ୟ ଅଙ୍ଗ କହିଲେ ଅତ୍ୟୁକ୍ତି ହେବନାହିଁ।

ନିଜ ଜୀବନ ଯାତ୍ରାର ଏହି ରଥରେ ତାଙ୍କୁ ସାରଥୀ କରି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି ର ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ପାରି ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ କଥାକୁ ଆମେ ଯଦି ଆମ ଜୀବନରେ ପ୍ରୟୋଗ କରିବା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଧରି ରଖିବା ତାହେଲେ ଏ ଜୀବନ ସାର୍ଥକ ହେବ।

ତେଣୁ,
କରି କରାଉ ଥାଉ ତୁହି
ତୋ ବିନୁ ମୋ ଆନ୍ୟ ଗତି ନାହିଁ ।

ଆପଣଙ୍କ ବିନା ମୋର ଅନ୍ୟ ଗତି ନାହିଁ ମଣିମା। ଆପଣଙ୍କ ଠାରେ ଏ ଜୀବନ ରଥକୁ ସମର୍ପି ଦେଇ ମୁକ୍ତି ର ପଥ କୁ ଆପଣେଇ ନେବି।

ବିକାଶ କୁମାର ଅଗ୍ରୱାଲ
ସୁବର୍ଣ୍ଣପୁର

ଜୀବନର ରଥଯାତ୍ରା

ଜୀବନ ରଥ ର ଯାତ୍ରା