ଭାଗ -୨

ନିଦଟା ତ କେତେ ବେଳୁ ଚାଲିଗଲାଣି। ତା ସହ ଏପରି କଥାଶୁଣି ରୂପା ମନରେ ଡର ପଶିଗଲା। କ'ଣ ସେ ଭାବିଥିଲା କ'ଣ ହେଲା। ଆକାଶଟା ଟିକେ ସଫା ହୋଇ ଗଲାଣି ଠାଏଁ ଠାଏଁ କୂହୁଡି ପଡ଼ିଥାଏ। ହୁଳହୁଳି ଶବ୍ଦରେ ଛାନିଆ ହୋଇ ଓଢଣୀ ତଳୁ ଗାଡ଼ି ବାହାରକୁ ଚାହିଁଲା , ଦେଖିଲା ଖଣ୍ଡେ ଦୂରରେ କେତେ ଜଣ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ ଛିଡ଼ା ହୋଇଛନ୍ତି।

ଶାଶୁ ଘରେ ପ୍ରଥମ ପାଦ ପଡ଼ିଲା। ବନ୍ଦାପନା କରି ବୋହୂ କୁ ଘର ଭିତରକୁ ପାଛୋଟି ନେଲେ ।ଦାଣ୍ଡ ଘରରୁ ନହର କାଟି କାଟି ଠାକୁର ଘରକୁ ଗଲା। ଦୁଇପଟେ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକମାନଙ୍କ ଭିଡ଼ ଠକୁରଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡିଆ ମାରି ଗଭୀର ଭିତରକୁ ବୋହୂକୁ ନେ଼ଇ ବସାଇଲେ । ପିଲାବଡ ମିଶି ଖଟଟି ପୁରାପୁରି ଫୁଲ୍ ହୋଇଯାଇଥାଏ । କଣେଇ କଣେଇ ଓଢଣା ତଳରୁ ଚାହୁଁ ଥାଏ।

ପେଟ ଭୋକରେ ଡାକ ଚଛାଡିଲାନି, କିଏ ଶୁଣିଦେବ ଭାବି ପେଟକୁ ଜୋରେ ମୁଠେଇ ଧରି ଦିଏ। ସମ୍ଭାଳି ନପାରି ପଖରେ ଥିବା ଛୁଆ ଟିକୁ ପାଣି ଆଣିଦିଏ ବୋଲି କହିଲା । ପିଲାଟି ପିଟି କରି କହିଲା ନୂଆ ଭାଉଜ ପାଣି ମାଗୁଛନ୍ତି .. ପାଣି ମାଗୁଛନ୍ତି। ଛୋଟ କଥାଟି ବଡ଼ କଥାରେ ପରିଣତ ହେବାକୁ ବେଶୀ ସମୟ ଲାଗିଲା ନାହିଁ। ରୂପାର ଶାଶୁ କହିଲେ "ମଲା ଆଶୁ ଆଶୁ ମୁଁହ ଖୋଲିଲାଣି ଊ ହୁମ୍, ଆହୁରି ଦୀନ ଅଛି କ'ଣ କରିବ ଆମର ଏ ବୋହୂ ଖଣ୍ଡିକ.. କହି ଗରଗର ହୋଇ ଚାଲି ଗଲେ"।

ଶାଶୁ ଘରେ ଆଜି ତା'ର ପ୍ରଥମ ରାତ୍ରୀ। ଓଢ଼ଣା ଟାଣି ବସିଥାଏ ଖଟ ଉପରେ ।ମନରେ ଭୟ ଓ ଲାଜରେ ମୁହଁଟି ଭାରି ସୁନ୍ଦର ଦେଖା ଯାଉଥାଏ। କବାଟ ଖୋଲି ସ୍ବାମୀ ଆସି ସିଧା ଶୋଇପଡ଼ିଲା। ରୂପା ସେମିତି ବସି ଥାଏ। କିଛି ବିଚାର କରିପାରିଲା ନାହିଁ। ଆଖିରୁ ଲୁହକୁ ଗଡାଇଲା , ଚାହିଁଲେ ମଧ୍ୟ ତା'ର କୋହକୁ ଅଟକାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ ଥାଏ। ରାତି ଦୁଇଟା ପାଖା ପାଖି ହେଲାଣି ଝରକା ସେପଖରେ ଟିକେ ଟିକେ କାନ୍ଦ ଶବ୍ଦ ଶୁଣା ଗଲା । ପ୍ରଥମ ପ୍ରଶ୍ନ କଲା କିଏ କିଏ। କିଛି ଶୁଣା ଗଲା ନାହିଁ।

ନିଃଶବ୍ଦ ମୟ ପରିବେଶଟି ହୋଇଗଲା। କେମିତି ଗୋଟେ ଚାରି ଆଡେ ଖାଁ ଖାଁ ପରି ଲାଗିଲା।ଶୀତଳ ପବନ ଟାଏ ଆସି ଦେହରେ ପିଟି ହେଲା କ୍ଷଣି, ଶୀତ କଣ୍ଟା ଦେହସାରା ମାଡିଗାଲ। ଦୁଇ ହାତରେ ନିଜ ଶରୀରକୁ ଘଷିଲା। କୁଆଡେ ନ ଚାହିଁ ଯାକି ଜୁକି ହୋଇ ଶୋଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା । ଟିକେ ଯାଇନି ପୁଣି ଧକେଇ ଧକେଇ କାନ୍ଦିଲା ପରି ଶୁଣା ଗଲା। ଏବେ ଏଇ ଶବ୍ଦଟି ଯେପରି ପାଖରେ ଶୁଣା ଯାଉଛି।

ଧିରେ ଧିରେ ଚାଦର କାଢି ଚାହିଁଲା । ଅନ୍ଧାରରେ କିଏ ଯେମିତି ଝରକା ସେ ପାଖେ ଛିଡା ହୋଇଛି।ଆଖି ଦୁଇଟି ଜୋର୍ କରି ମୁଜିଦେଲା।

ପୁଣି ଟିକେ ସାହାସ ମନରେ ବାନ୍ଧି ଚାହିଁଲା କେହି ନାହାଁନ୍ତି। ସ୍ୱାମୀକୁ ଟିକେ ହାତ ମାରି ଡାକିଲା। ଶୁଣୁଛ ଶୁଣୁଛ ସେଠି ଗୋଟେ କି...ଏ ...? ପାଟିରୁ କଥା ସରିନି ବିରକ୍ତିକର ସ୍ବରରେ କହିଲେ -"ତୁ କ'ଣ ସେ ରୁନୁ ପରି ହେଉଛୁ"। ହେ ରାତିରେ ଟିକେ ମଣିଷକୁ ଶୁଆଇ ଦେବୁନି କହି ଆରପଟୁ ମୁଁହ ମାଡି ଶୋଇଗଲା।

କ'ଣ ସେ କରିବ ସାତ ଜନମ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କରିବ ବୋଲି କଥା ଦେଇଥିବା ମଣିଷ ପାଖରୁ ସେ ଏପରି କ'ଣ ଆଶା କରିଥିଲା। ଗୋଟେ ପଦ କଥା କହିଲେ ବି ବିରକ୍ତ ପ୍ରକାଶ କରୁଛନ୍ତି।

ବେଶୀ କିଛି ନ ଭାବି ଶୋଇଲା। ନିଦ ଲାଗୁନି ଏପଟେ ସେପଟ ହେଉଥାଏ। ପୁଣି ରୂପା ମନରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଙ୍କି ମାରିଲା-" ହେଲେ ଏ ରୁନୁ କିଏ ... ?"

ଝରକା ସେପାଖେ

ରୂପାର ମନରେ ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ