ଆମ ସଂସ୍କୃତିରେ ଦ୍ବୈତବାଦର ସ୍ଵ-ବହିର୍ଭୂତ ଅନ୍ୟ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ଵ ହେଉଛି ‘ତୁମେ’ l ଦ୍ବୈତରୁ ଅଦ୍ବୈତକୁ ଅନୁଭବ କରିବା ପାଇଁ ଦ୍ଵିତୀୟ ସତ୍ତାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରିତ କରାଯାଏ ସ୍ୱକୁ, ଅଥବା ହଜେଇ ଦେବାକୁ ହୁଏ, ନିଜକୁ ନିମଜ୍ଜି ଯିବାକୁ ହୁଏ, ତାହା ଭିତରେ ସୋହମ୍ ଅନୁଭବରେ ଦ୍ଵୈତ ପାଲଟି ଯାଏ ଅଦ୍ଵୈତରେ ।

ଏଭଳି ଦ୍ବୈତ ଅଦ୍ଵୈତର ବାରମ୍ବାର ଦ୍ଵନ୍ଦ କବିଙ୍କର ସଙ୍କଳିତ ପ୍ରଥମ ବାରଟି କବିତାରେ ଅନୁଭବ୍ୟ । କେତେବେଳେ ସେ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତ କେତେବେଳେ ପ୍ରତ୍ୟେକଠାରେ ସେ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ତାଙ୍କର ପ୍ରତୀକ୍ଷିତଙ୍କୁ, କେତେବେଳେ କବି ମାନସ ଅସରନ୍ତି ବିଶ୍ଵାସରେ ଭରପୁର, ତ କେତେବେଳେ ପୁଣି ସନ୍ଦିହାନ , ଶଙ୍କାଗ୍ରସ୍ତ, ତ କେତେବେଳେ ପୁଣି ଅନେକ ଆଶଙ୍କାର ପରିସମାପ୍ତି ହୁଏ l

କବିଙ୍କ ଭାଷାରେ

‘ସବୁତକ ଅନୁନୟ ବିନୟ

ବ୍ୟର୍ଥ ହେଲା ପରେ,

ନିଜର ସବୁତକ ଦମ୍ଭ ଭାଙ୍ଗି ଗଲା ପରେ

ନିଜ ହାତ ଦୁଇଟିକୁ ଟେକି ଦେଲି …..’

ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କର ଏ ସମର୍ପଣ ଭାବ ନ ଆସିବା ଯାଏ କ’ଣ ସତରେ ତୁମେ ଆସ ?

‘ତା’ ପରେ ତୁମେ ଆସିଲ ସ୍ବପ୍ନରେ (୧୩)

ତା’ ପରେ ପୁଣି ତୁମେ ଆସିଲ (୧୪)

ମାତ୍ର

‘ଛାଡ଼ିଗଲ ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ

ଭୁଲି କି ଗଲ ତୁମେ

*********

ପ୍ରେମରେ ଥାଏ କେବଳ ସମର୍ପଣ

ଆଉ କ୍ଷମା କରି ଦେବାର ଭାଷା ।’

ମିଳନ ପରେ ବିଚ୍ଛେଦ ପୁଣି ପ୍ରତୀକ୍ଷା….ପରମ ପ୍ରାପ୍ତି ଓ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପେ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କରିଛି କବି ମାନସ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ l

‘ତୁମେ ଆସିବ ବୋଲି’ରେ ସଂକଳିତ କବିତା ସମୂହର ଦ୍ଵିତୀୟ ସତ୍ତା ‘ତୁମେ’ କେତେବେଳେ ଜୀବନର ଚଳାପଥର ଜୀବନ ସାଥୀ ଆଉ କେତେବେଳେ ଦ୍ବୈତବାଦର ସେହି ଦ୍ଵିତୀୟ ସତ୍ତାଟି ପରି, କବିଙ୍କର ଲେଖନୀ ବହୁମୁଖୀ ହେଲେ ହେଁ ଏକ ନିଆରା ସମର୍ପଣ ଭାବ ଅନ୍ୟ ସ୍ରଷ୍ଟାମାନଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କୁ ଅନନ୍ୟ କରିଦିଏ ।

ବିଭୂ ପଦାରବିନ୍ଦରେ କବିଙ୍କର ଦୀର୍ଘାୟୁ ଜୀବନ ଓ ଚଳଚଞ୍ଚଳ କଲମ ମୁନର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ।

ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଅଧ୍ୟାପିକା

ମୋଦିପଡ଼ା, ସମ୍ବଲପୁର

ଯୋଗାଯୋଗ - ୭୯୭୮୮୬୪୬୧୨

‘ତୁମେ ଆସିବ ବୋଲି’ର କବିତା ଓ କବି ମାନସ

ଡକ୍ଟର ସଙ୍ଗୀତା ନାଏକ ପୁରୋହିତ Dr Sangita Naik Purohit