ସବୁ ସ୍ମୃତିର କବାଟ ସେବେ ଖୋଲି ଆସେ
ଯେବେ ସନ୍ଧ୍ୟା ଢଳି ଯାଏ ରାତି ଚାଲିଆସେ
ମୋ ପ୍ରେମ ସଳିତାରେ ନିଆଁ ଲାଗି ଆସେ
ଯେବେ ଆଖିରେ ତୁ , ଓଠରେ ତୋ କଥା ନାଚିଆସେ

ଫୁଲ ପାଖୁଡା ପରି ତୋ ଚେହେରା ମନହୁଏ ଲଭିବାକୁ
ପାଖେ ନିରନ୍ତର ପ୍ରଜାପତି ବୁଲେ ବିନ୍ଦି ତୋର ଚୁମିବାକୁ
ସମୁଦ୍ର ପରି ତୋ ଆଖି ଦେଖି ମନ ହୁଏ ପୁଣି ବୁଡିବାକୁ
ବହୁବର୍ଷ ତଳେ ବୁଡ଼ିଥିଲି , ଭୁଲିଗଲି ଉଠିବାକୁ

ତୁ ଖୋଲା ନାହୁଁ , ଅଛୁ ତୁ ତୋ ପସନ୍ଦର ପଞ୍ଜୁରୀରେ ବନ୍ଦୀ
ପ୍ରେମପତ୍ର ଏତେ ବିଞ୍ଚିଦେଲି ହେଲେ ପାରିଲିନି ତତେ ଛନ୍ଦି
ଉତ୍ତର ରହିବ କ'ଣ ପଚାରିବି ଏ ପ୍ରଶ୍ନ ଯଦି
ଯଥାର୍ଥ ଉତ୍ତର ମିଳିବ ନାହିଁ ଵନିଯିବୁ ତୁ ପ୍ରେମୀ କଏଦୀ

କେବେ କେବେ ଭାବେ , ସେ ଭାବୁଥିବ କି ମୋ କଥା ନିରନ୍ତର
ପୁଣି ଭାବେ କି କ'ଣ ଭାବୁଛୁରେ ପ୍ରେମୀ ମୟୁର
ଭାବନା ଠୁ ତୁମକୁ ଦୁରେଇ ଦେବାକୁ ମୁଁ ଭାବେ
କେମିତି କରିବି ଦୂର ଭାବନା ଆଳୟରୁ ପ୍ରେମ ଅଭାବେ

ଚାହିଁଥିଲେ ତତେ ବହୁ ମୁଁ ଗଲା ପରେ ପରେ
ତାଙ୍କ ନଜରେ ଖେଳନା , ଥିଲୁ ଜହ୍ନ ତୁ ମୋ ନଜରେ
ଆରମ୍ଭ କଲୁ ତୁ ନୂଆ ପ୍ରେମ ବିକି ମୋ ପ୍ରେମକୁ ବଜାରେ
ଗାଁ କ୍ଷେତ ପରି ମୋ ପ୍ରେମ ତାକୁ କଣ ତୁ ପାଇବୁ ସହରେ

ତୋ ଆଖିରେ ମୁଁ ଆଉ ମୁଁ ହେଇ ରହିନାହିଁ
ହେଲେ ମୋ ମନରୁ ତୋ ସ୍ମୃତି କେବେ ହଜିଯାଇନାହିଁ
ହଉ ମାନିନେଲି ବୈଶାଖର ଦ୍ବିପହର ଅତି ସୁନ୍ଦର
ହେଲେ ବିନା ମେଘରେ ମୟୁର ଭି ନାଚେ ନାହିଁ

ତୁ ଆଉ ମୋର ନାହୁଁ କେମିତି ମତେ ତୁ ପାଇବୁ
ପ୍ରେମ ର କଷ୍ଟକୁ କଟାକ୍ଷ କରି ତୁ କେତେ ଦିନ ଆଉ ରଖିବୁ
ପ୍ରେମର ଉପାଧି ପାଇଁ କଣ ତୁ ଅପେକ୍ଷାର କଷ୍ଟ ସହିପାରିବୁ
କଲମ କାଳିରେ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ କଣ ତୁ କବିତା କହିପାରିବୁ

ଯେବେ ମନେ ପଡେ ତୋ କଥା
ମୁଁ ନୁହେଁ , ଲେଖେ ମୋ କଲମ କବିତା
ନଥିଲା ଯଦି କିଛି ସ୍ୱାର୍ଥ ତ ଗପ ଥିଲା କଣ ଅଯଥା
ବହୁ ପ୍ରଶ୍ନ ଏ ମନରେ ହେଲେ ଉତ୍ତର ଲୁଚାଏ ଏ ବ୍ୟଥା

ଇଚ୍ଛା ହୁଏ ପୁଣି ଥରେ ପଡ଼ିବାକୁ ପ୍ରେମରେ
ହେଲେ ଦ୍ୱିତୀୟ ବର୍ଷାରେ ମାଟି ବାସେ କି ?
ପ୍ରେମ ସ୍ୱଳ୍ପ ହେଲେ ବି ଲେଖା ଥିଲା ସୁନେଲି ପୃଷ୍ଠାରେ
ହେଲେ ବର୍ଷାରେ ପୃଷ୍ଠା ଭିଜିଲେ ଲେଖା ଆଉ ରୁହେ କି ?

ବଦଳେ ଛାଇର ଦିଗ ଯେବେ ସୁରୁଜର ହୁଏ ଗତି
ସେ ଗତିରେ ତୁ ଥିଲୁ ପ୍ରେମଛାୟା ମୁଁ ଥିଲି ଅତିଥି
ଅତୀତ ପୃଷ୍ଠାର ଫର୍ଦ୍ଦ ଯେବେ ଲେଉଟାଏ
ମନେ ଭରେ କୋହ,
ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଭିଜେ ଛାତି
ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଭିଜେ ଛାତି

ଜିଲ୍ଲା- କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା

ତୁମେ ବହିଗଲ , ମୁଁ ରହିଗଲି

The last embrace