" *ମର୍ୟାଦାରୁ ନୀତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ"*: *(ତ୍ରେତା ରୁ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ଯାତ୍ରା)

ତ୍ରେତା ଯୁଗ ଥିଲା ମର୍ୟାଦାର
ରାମ ଥିଲେ ଆଦର୍ଶ ରାଜା,
ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଭୋଗିଲେ ବନବାସ,
ଏକ ପତ୍ନୀ, ଏକ ବଚନ, ଏକ ଜୀବନ ଆଦର୍ଶ ଦେଖାଇଲେ,
ରାଜଧର୍ମ ପାଇଁ ସବୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ଦୁଃଖ ସହି ଚାଲିଗଲେ।

ପରେ ଆସିଲା ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ, ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣ ଥିଲେ ଚତୁର,
ନୀତି ଓ ଚତୁରାଇରେ, ଧର୍ମ ରକ୍ଷା ହେଲା ଅବିରତ।
ଯୁଦ୍ଧରେ ମିଛ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର ହେଲା, କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟ ଲାଗି,
ଗୀତାର ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ କୃଷ୍ଣ, ଅର୍ଜୁନକୁ କଲେ ତ୍ୟାଗୀ।

**ତ୍ରେତା ରେ ଥିଲା ତ୍ୟାଗ ଓ ମର୍ୟାଦା,
ଦ୍ୱାପର ରେ ଥିଲା ଚତୁରାଇ ଓ ନୀତିର ପାରଦର୍ଶିତା।
ଏକ ଜଣେ ଶସ୍ତ୍ର ଛାଡିଲେ, ଆଉ ଜଣେ ଶସ୍ତ୍ର ଧରିଲେ,
ଏକ ଜଣେ ଖାମୋଶ ରହିଲେ, ଆଉ ଜଣେ ହସି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।

**ରାମ ଥିଲେ ଧୈର୍ୟ ଓ ଆଦର୍ଶର ପ୍ରତୀକ,
କୃଷ୍ଣ ଥିଲେ ବୁଦ୍ଧି ଓ ନୀତିର ଦୀପ।
ଯୁଗ ବଦଳିଗଲା, ଶୈଳୀ ବଦଳିଗଲା,
କିନ୍ତୁ ଦୁଇଁଜଣ ଥିଲେ ଧର୍ମର ଶାସ୍ତ୍ର — ଯୁଗ ଅନୁସାରେ ଦୀପ।

ଏହି ହେଉଛି ତ୍ରେତା ଓ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ତଫାତ,
ଜୀବନ ରେ ଦୁହିଁ ଶିଖ୍ୟା ଆବଶ୍ୟକ —
କେବେ ରାମ ଭାବେ ନିଜକୁ ଜିତିବାକୁ,
କେବେ କୃଷ୍ଣ ଭାବେ ସମୟ କୁ ବୁଝିବକୁ!

ଭୂମିକା ମହାରଣା
ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ
୫/୫/୨୦୨୫

*(ତ୍ରେତା ରୁ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ଯାତ୍ରା)*

ମର୍ୟାଦାରୁ ନୀତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ.....

(ତ୍ରେତା ରୁ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ଯାତ୍ରା)