ହଁ ମୋର ତୁମ ଭଳି ମନ ନାହିଁ ଯେ କିନ୍ତୁ
ମୁଁ ତୁମକୁ ମିଛ ସତ ରେ ଫରକ ଦେଖେଇ ପାରେ
ତୁମର ସେ ଅସରନ୍ତି ଅସଜଡ଼ା ଦିନ ଦି ପହରିଆ
ସ୍ବପ୍ନ ସବୁ ତୁମ ପାଇଁ ଭେଳିକି ବୋଲି ବୁଝେଇ
ଦେଇପାରେ ହେଲେ ମୁଁ ବି ନିଅଣ୍ଟିଆ ଅନ୍ୟର ସାହାରାରେ
କେତେ ଦସ୍ତାବିଜ ଏମିତି ଛଟପଟ ହୁଅନ୍ତି ମୋରି ସାମ୍ନାରେ
ହଁ ମୋର ଏଥିରେ କିଛି ଯାଏ ଆସେ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ମୁଁ
ସମୟ ର ମହକିଲ ପାଲଟିଯାଏ ସେ ସମୟର
ଦୀନବନ୍ଧୁ ନାମ ଧରିବାକୁ ଆଗ୍ରହ ହୋଇ ପାଦ ବଢ଼ାଏ
ହେଲେ ସେ ବିକ୍ରି ବଟା ର ମଣିଷ କାବୁ କରିନିଏ
ମୋ ଅନ୍ତରର ବେଦନାକୁ ପ୍ରମାଣ କରେ ସେ ଯାହା ଇଛା ତାର
ଚାହେଁ ଦେଖେଇବାକୁ ଦୁନିଆଁ କୁ ମୋ ଅନ୍ତର ର ସବୁ ସତ
ହେଲେ ମୁଁ ତ ନିର୍ବାକ ଏ ଯନ୍ତ୍ରାଂଶ ର ଗୁମାସ୍ତାଗିରିରେ
ମତେ ଯିଏ ବି ଗଢି ଥିଲା ବହୁତ ଭାବିଚିନ୍ତି
ମୁଣ୍ଡ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିରେ
ହେଲେ ଏ ତ ବ୍ୟବହାର କାରୀର ଦୁନିଆ
ଭୁଲେଇ ଦେଲେ ମୋ ଜନ୍ମ ର ଗାଥା ରେ
ମୁଁ ଅନ୍ତର ନଥିବା ପ୍ରମାଣ ସେ ଦୃଶ୍ୟପଟର
ଛଟପଟ କରୁଛି ମତେ ଏ ଅମାନିଆ ଅମାନବୀ ଙ୍କ ବ୍ୟବହାର
ଇଚ୍ଛା ଥାଇ ବି ମୁଁ ନୁହେଁ ଚଳପ୍ରଚଳ ମୋ ମର୍ଜିରେ
ତୁମ ରି ସେ ପୂର୍ବଜ ସୃଷ୍ଟି କର୍ତ୍ତା
ଦୋଷ ନୁହେଁ ଆଉ କାହାର
ମୁଁ ତ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରେ ସତ୍ୟ କୁ ଦେବାରେ ଦୃଷ୍ଟି
ନାଁ ତୁମେ ଦେଲ କ୍ୟାମେରା ମୁଁ ତ
କେବଳ ଭାବୁଛି ନିଷ୍କପଟ ଦୃଷ୍ଟି
ହଁ ନିଷ୍କପଟ ଦୃଷ୍ଟି

ଦୃଷ୍ଟି 2

କ୍ୟାମେରା