ଦେବକୀ ଓ ଯଶୋଦା ଙ୍କ ଅନାବିଳ ମାତୃ ବାତ୍ସଲ୍ୟ

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

ଦେବକୀ କି ଗର୍ଭରୁ ଜନମ ହୋଇ

ଯଶୋଦା ସ୍ନେହ ପାଇଲ

ଜଗତରେ ମାତୃ ସ୍ନେହର ସୁନ୍ଦର

ଚିତ୍ରଟିଏ ଛାଡିଗଲ

ଜନମ ଦେଲେ ମାତୃତ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ

ସେକଥା ସତ ହେଲେବି

ମମତାର ମୂଲ୍ଯ କେତେ ଯେ ଅମୁଲ

ଦେଲ ଜଗତକୁ ଜଣାଇ

ମାଆ ର ମମତା ସେନେହ ପସରା

ସନ୍ତାନ ହିଁ ଜାଣିଥିବ

ସନ୍ତାନ ବାତ୍ସଲ୍ୟ ମାଆପାଇଁ କ'ଣ

ଜାଣିବା ନୁହେଁ ସମ୍ଭବ

ଦୁଇଟି ମାତାର ସନ୍ତାନ ତୁମେ ତ

ଜଗତେ ବିଖ୍ୟାତ ହେଲ

ଜଗତଗୋସାଇଁ ହୋଇବି ଠାକୁର

ସ୍ନେହରେ ବନ୍ଧା ରହିଲ।

ଗୋପ ଗୋପାଳୁଣୀ ଲହୁଣୀ ଖାଇଲ

ଚୋରି କରି ତା ଗୃହରୁ

ସେଥିପାଇଁ କେତେ ଦଣ୍ଡ ଯା ପାଇଲ

ଯଶୋଦା ମାତାଙ୍କ ଠାରୁ।

ତୋ ବାଲ୍ୟଲୀଳା କରିଥିଲୁ ଯାଇ

ନନ୍ଦଘରେ ଗୋପପୁରେ

ମାର ସ୍ନେହକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିଲୁ

ଯଜ୍ଞ ମଣ୍ଡପ ମଝିରେ

ଦେବକୀ ମାତାଜୀ ଜନମ କରିଲା

ଧରି ନାହିଁ ଦିନେ କୋଳେ

ଆଖିର ନୀରରେ ମନ ବାଞ୍ଛାତାର

ଧୋଇଦେଲା ପରା ହେଳେ।

ଅନ୍ତର ବେଦନା ମାତୃତ୍ୱର ଭାବ

କେବେ ତାକୁ ମିଳିନାହିଁ ,

ବାଲ୍ୟ କାଳର ବାଲ୍ୟ ଚପଳତା

କାହିଁକି ଦେଖିଲେ ନାହିଁ ।

କଂସବନ୍ଦୀଘରେ ଅନ୍ଧାର କୋଠିରେ

କେତେ ଦିନ ବିତାଇଲା

ଗରଭ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସହି ବି ଦେବକୀ

ଛୁଆ ଠୁ ଦୂରେ ରହିଲା

କେଉଁ ଯୁଗର କି କାହାଣୀ ତାର

କିବା ଅଭିଶାପ ଥିଲା,

ନୟନ ପୂରାଇ ସନ୍ତାନକୁ ତାର

ଦେଖିବା ସପନ ହେଲା ।

ଆଖିର ଲୁହରେ ମନର ବେଦନା

ଧୋଇ ଧୋଇ ଦିନ ଗଲା ,

ଏମିତି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବକୀ କୁ ଦେଇ

କିବା ଯଶ ପାଇଗଲ

ଯଶୋଦା ମତାକୁ ସନ୍ତାନ ସୁଖ ଦେଇ

ଅଧାରୁ ଛଡେଇନେଲ।

ଦୁଇ ଜଣ ଯାକ ମମତାରେ ଅନ୍ଧ

ହୋଇ ଦିନ ବିତାଇଲ

ଯଶୋଦା ଚାହିଁଛି ଫେରିବ କହ୍ନେଇ

ଗୋପପୁର ନନ୍ଦଘର

ଦେବକୀ ଚାହିଁଥିଲା ମୋହରି ପୁତ୍ର

ଆସିବ ମୋ ନିକଟର

ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୋ ମାୟାରେଭୋଳ

ତୋ ଲିଳା ବୁଝିବ କିଏ

ତୁ ମାୟାଧର ଜଗତ ପ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା

ତୋତେ ବା ଯାଣିବ କିଏ

ସେନେହ ମମତା ଅନ୍ତର ବେଦନା

ନିଜେ ନିଜେ ବୁଝି ଗଲା ।

ଭାଗ୍ୟକୁ ଆଦରି ମାତା ଦୁଇତୋର

ସମୟ ଚକ୍ରେଘୁରୁଥିଲେ।

ମାତୃତ୍ଵ ମମତାଏଇ ଦୁଇ କଥା

ଏକା କେବେବି ନୂହଁଇ

ମାତୃତ୍ୱ ଲଭିବି ମମତା ନ ଢାଳିଲେ

ଜନ୍ମ ବିଫଳ ହୁଅଇ।

ଜୟ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ

ଲିଳା ମୟୀ ଦାଶ

କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା

ଦେବକୀ ଓ ଯଶୋଦା ଙ୍କ ଅନାବିଳ ମାତୃ ବାତ୍ସଲ୍ୟ

Devaki o jashoda nka anabila maatru baschalya