ସେଦିନ ସମସ୍ତ ଙ୍କ ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ ଦୁଇ ବୁନ୍ଦା ବହିପଡ଼ିଥିଲା । ପୁରା ଭାରତ ହୋଇଯାଇଥିଲା ସ୍ତବ୍ଧ କେତେ ସ୍ବପ୍ନ ଧୂଳିସାତ ହୋଇଗଲା, କେତେ ମା ପୁଅ କୁ କେତେ ସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ୱାମୀକୁ ଏବଂ ଭାରତ ହରେଇ ଥିଲା ତାର ବିର ପୁତ୍ର ମାନଙ୍କୁ । କେହି କିଛି ବୁଝିବା ଆଗରୁ ,ଶରୀର ଗୁଡ଼ିକ ଛିନ୍ନ ଛିନ୍ନ ହୋଇ ବିଚ୍ଛୁରିତ ହୋଇ ପଡ଼ିଥାଏ ,ପିଣ୍ଡ ରୁ ପ୍ରାଣ ସିନା ଉଡ଼ିଯାଇଥାଏ କିନ୍ତୂ ହୃଦୟ ର ସେଇ ଧକ୍ ଧକ , ଧଡକନ୍ ସତେଜ ରକ୍ତ ମାଂସ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରୁଥାଏ ,ଜନ ମାନସକୁ ସେହି ଦିନ ମୁଁ ପୁରା ସମାଜର ଦେଶପ୍ରୀତିର ପ୍ରତିଫଳନ ଦେଖିଥିଲି ,ସେହି ବିର ଯବାନ ମାନଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ ଆଜିର ମୋର ଏହି ବ୍ଲଗ୍ ଟି ।

ସେଦିନ ଥାଏ ,14 ଫେବୃଆରୀ 2019ମସିହା । ପୁରା ବିଶ୍ଵ ପାଲୁଥାଏ ପ୍ରେମର ଦିବସ ,ମହା ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସାହ ରେ ନୂଆ ନୂଆ ପ୍ରେମୀ ଯୁଗଳ ଙ୍କ ପାଇଁ ଦିନଟିଏ । ହେଲେ କିଏ ଜାଣିଥିଲା ଆମ ଭାରତ କୁ ଗୋଟେ ଏମିତି କଳା ଅନ୍ଧକାର ସୁନାମି ମାଡ଼ି ଆସିବ । ଅନେକ ଙ୍କ ଘର ଭାଙ୍ଗି ଦେବ । ଆମ ଭାରତ ମାତା ର 40 ବିର ପୁତ୍ର ଯବାନ କୁ ବିର ଗତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଗଲା । ନାଆଁ ଥିଲା ଯୁଦ୍ଧ ନା ଥିଲା ସନ୍ଦେହ । କିଏ କିଛି ଭି ବୁଝିବା ଆଗରୁ ଗୋଟେ ନୀଳ କଲର ଗାଡ଼ି କିଛି ବିସ୍ପୋଠକ ଧରି ଯବାନ ଙ୍କ କନଭୟ ରେ ଦେଇଥିଲା ବିଶାଳ ଦୂର୍ଘଟଣା । ସେହି ଦୁର୍ଘଟଣା ଏତେ ପ୍ରାଣ ଘାତି ଥିଲା ନେଇଗଲା ଅନେକ ଜୀବନ ।ଦୂରରେ ଥିବା ଘର ଗୁଡ଼ିକର କାଚ ଦରୱାଜ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିଲା । ଏହାକୁ ଘଟାଇଥିଲା ଗୋଟେ ଅଳ୍ପ ବୟସ ର ଯୁବକ ଖାଦୀଲ୍। କିଛି ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ପୋଲିସ ମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ବିନା କାରଣ ରେ ଦୋଷୀ ବନିଥିବା ଏବଂ ପ୍ରତିଶୋଧ ପରାୟଣ ପାଇଁ ଆତଙ୍କବାଦୀ ଗୋଷ୍ଠୀରେ ମିଶି ରଚିଥିଲା ଏହି ନରକିୟ ଅଘଟଣ ।

ସେହି ବିର ଗତି ପ୍ରାପ୍ତ ବିର ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆମ ମାଟିର ଜଣେ ବିରପୁତ୍ର ଟଳି ପଡ଼ିଥିଲେ ,ପ୍ରସନ୍ନ ସାହୁ, ନାଉଗାଁ ମାଟିର ଗୋଟେ ଗେହ୍ଲା ପୁଅ ,ଆଉ କିଛିଦିନ ପରେ ବିଶ୍ରାମ ନେଇଥାନ୍ତେ । ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଭାରତ ମାତାଙ୍କ ସେବକରି ଶେଷରେ ନିଜର ଜୀବନ ଉତ୍ସ୍ରର୍ଗ କରିଦେଲେ ।

ଆଜି ବି ସେଇ ଗୀତ ଯେବେ କେଉଁଠି ବାଜେ ,ହେ ବାତନ୍ ତେରୀ, ସେହିସମୟ ରେ ଆମ ମାନଙ୍କର ରୁମ ଟାଙ୍କୁରି ଉଠେ। ସେତିକି ଭଲ ପାଇବା ଆମ ମାନଙ୍କର ଅଛି ,ଏହି ଦେଶ ପ୍ରତି ,ପୁରା ବିଶ୍ଵ ରେ ଏମିତି ଗୋଟେ ଦେଶ ଆମର ଯିଏ କି ଦେଶକୁ ନିଜର ମା ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରେ। ତାର ସେବା ପାଇଁ ମରିବା ଆଉ ମାରିବା ପାଇଁ ପଛାଇ ନାହିଁ ,ଆମ ବିର ଯବାନ ମାନେ । ହୃଦୟ ରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସାଲ୍ୟୁଟ । ଆଜି ସେହି ବିର ପୁତ୍ର ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ଶାନ୍ତିରେ ଘରେ ace ଲଗେଇ ସୋଇପାରୁଚେ। କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କୁ ମିଳୁଚି କଣ , ଏ ଦେଶ ମାତୃକାର ପାଦ ପୂଜା କରି ଥକି ପଡ଼ିଲେ ସେମାନଙ୍କୁ ମିଳୁଚି କଣ,ଏଠି ସବୁ ରାଜନୀତି ର ଖେଳରେ ମୋ ଦେଶର ବିର ପୁତ୍ର ମାନେ ଆଜି ଅବହେଳିତ ,ନିଷ୍ପେସିତ।

ଯେଉଁ ସମୟ ରେ ସହିଦ ପ୍ରସନ୍ନ ସାହୁଙ୍କ ଶରୀର ଆମ ପୁରା ବ୍ଲକ୍ ରେ ଘୁରି ଥିଲା , ଆବାଳ ବୃଦ୍ଧ ବନିତା ସମସ୍ତେ ଏକ କାର ହୋଇଯାଇଥିଲେ ,ସମସ୍ତେ ବାଟୋଇ ଦେଇଥିଲେ । ପୁରା ରାସ୍ତା ହୋଇଥିଲା ଲୋକାରଣ୍ୟ ।ଏହି ଘଟଣା ମନେ ଅଛି ଆଉ ମନେ ରହିବ ଚିର ଦିନ ପାଇଁ ସେଇ 14 ଫ୍ରେବୁଆରି କୁ ଆମେ ପୂଳବାମା କଳା ଦିବସ ଭାବେ ପାଳନ କରୁଛେ । ପୁରା ବିଶ୍ଵ ଦେଖିଥିଲା ଭାରତ ର ଏ ଦେଶପ୍ରୀତି । ଆଜି ଦିନ ସିନା ବିତି ଯାଇଛି,କିନ୍ତୁ ଏ ଛାତି ଥରା ଘଟଣା ସମସ୍ତ ଙ୍କ ହୃଦୟ ମଧ୍ୟରେ ରହିଯାଇଛି ।

ସମସ୍ତ ଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ । ଯଦି ଆପଣ ଙ୍କ ର ଟିକେ ବି ଦେଶ ପ୍ରୀତି ଥାଏ , ଖାଲି ଯୁଦ୍ଧ ଲଢ଼ିଲେ ହେବନି । ଭାରତର ବିଭିନ୍ନ ସମସ୍ୟା ଅଛି । ଶିକ୍ଷା ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ସେବା ପାଇଁ ନିଜ ଜୀବନ କୁ କ୍ଷଣକ ପାଇଁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସକ୍ଷମ ଅନୁଯାୟୀ ଉତ୍ସ୍ରର୍ଗ କରିବା ନିତ୍ୟାନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ । ସେବା ହିଁ ପରମ ଧର୍ମ ।ତେଣୁ ଆସନ୍ତୁ ସମସ୍ତେ ମିଳମିଶି ପରସ୍ପର କୁ ସାହାର୍ଯ୍ୟ ସହାନୁଭୂତି ର ହାତ ବଢେ଼ଇବା । ଆମ ଭାରତର ଦେଶ ପ୍ରୀତି ଜାଗିବା ସହିତ ସମାଜର ମଙ୍ଗଳ କାମନା କରିବା ।

ରଶ୍ମି ରଂଜନ ନାୟକ

9090910093

ତେଣ୍ଟୋଇ, ନାଉଗାଁ , ଜଗତସିଂହପୁର

ଦେଶପ୍ରିତିର ସରଳ ପ୍ରତିଫଳନ