ନାରୀ ନୁହେଁ ତୁ ଅବଳା ନୁହେଁ ତୁ ଦୂର୍ବଳା ।
ହେଲେ ନାରୀ ତୁ ନିର୍ଯାତିତା।।
ଦୁହିତା ଦୁଇକୁଳକୁ ହିତା,ଜାଳି ଜାଳି ନିଜ ଚିତା।
କେଉଁ ଧାତୁରେ ଗଢିଲେ ବିଧାତା ସତରେ ଧନ୍ୟ ତୋ ମହାନତା।।
ପ୍ରେମ ଲୋଡା ତୋର ଶ୍ରୀରାଧା ଙ୍କ ପରି।
ତଥାପି ତୁ କଳଙ୍କିତା।
ସତୀତ୍ୱ ରେ ଲୋଡା ତୁ ମା ସୀତା ଙ୍କ ପରି।
ହେଲେ ଶେଷ ନିଃଶ୍ୱାସ ଯାଏଁ ନାରୀ ଦେଇଚାଲେ ଅଗ୍ନି ପରିକ୍ଷା।।
ନାରୀ ଧନ୍ୟ ତୋ ଜୀବନ ଭୃଣ ରୁ ତୁ ଆକର୍ଷିତା।
ସେଥିପାଇଁ ତୁ ମା ଗର୍ଭ ରୁ ହିଁ ନିର୍ଯାତିତା।।
ଏନ୍ତୁଡ଼ିରୁ ଯୁଇ ଯାଏଁ ପରୀକ୍ଷା ନିରୀକ୍ଷା ରେ ଚାଲେ ତୋ ଜୀବନ।
ସାର୍ଥକ ହୁଏ ତୋ ଜୀବନ ପ୍ରତି ମାସିକ ପିଡାରେ।।
ତଥାପି ତୋ ଜନ୍ମ ମୋ ବଂଶ କୁ ପାରିବନି ରଖି।
ନାରୀ ଦେଇପାରିଲୁନି ମୋ ବଂଶ ର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ।।
ନାରୀ ସାଜେ ଆଜି ନାରୀ ର ଶତୃ।
କାମନା, ବାସନା, ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଆଢ଼ୁଆଳରେ ଲୁଚିଯାଏ ସବୁ ଅଶ୍ରୁ।।
ସମାଜର ଅନେକ କୁତ୍ସିତ ପ୍ରଶ୍ନରେ ଗୁମୁରି କାନ୍ଦେ ପ୍ରତିଟି ନାରୀ।
ତଥାପି ସମାଜ କହେ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟରେ ଆଜି କୋଣସି ପାର୍ଥକ୍ୟ ନାହିଁ।।
ବୋଉ ର ପଣତ, ଭଉଣୀ ର ସ୍ନେହ, ସ୍ତ୍ରୀ ର ପ୍ରେମ,ଝିଅର ବିଶ୍ୱାସ ରେ ଗଢିଉଠେ ଏକ ପୁରୁଷର ସଂସାର।
ସେଇ ସଂସାର ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଯାଏ ଯେବେ ଘରେ ନଥାଏ ଏକ କନ୍ୟା ସନ୍ତାନ।।
କୁହନ୍ତି ନାରୀ ପାଇଁ ମହାଭାରତ,ନାରୀ ପାଇଁ ରାମାୟଣ।
ହେଲେ କେବେ ଦେଖିଛକି କେଉଁ ନାରୀ ନିଜ ନ୍ୟାୟ ପାଇଁ ନିଜେ ଲଢ଼ିବାର।।
ଆଧୁନିକତା ରେ ଯଦି ଏହା ହେଉଛି ବି ସତ।
ହେଲେ ମୁହୁର୍ତ୍ତକେ ଖୁସି ହଜି ଅନେକ କୋଳ ରହୁଛି ଶୂନ୍ୟ।।
ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ନାରୀ ଆଜି ଛୁଇଁଛି ଆକାଶ।
ଦେଶରେ କୋଣେ କୋଣେ ଶୁଭୁଛି ଅଭୟା ଓ ନିର୍ଭୟା ଙ୍କ ଚିକ୍ତାର।।
ନିଜର ଅସ୍ମିତା କୁ କରି ସମର୍ପଣ ସୁନ୍ଦର ଦୁନିଆ ଗଢିଛି ନାରୀ।
ସେଇ ଦୁନିଆରେ ସେଇ ନାରୀ ପାଇଁ ସୁନ୍ଦର ଜୀବନଟେ ନାହିଁ।।
ନାରୀ ତୋର ଅନେକ ରୂପ ଯାହାର ନାହିଁ ତୁଳନା।
ସତରେ ନାରୀ ବିନା ସଂସାର ର ନାହିଁ କଳ୍ପନା।।

ନାରୀ (women)

ନାରୀ ବିନା ସଂସାର ର ନାହିଁ କଳ୍ପନା