ଏହି କାହାଣୀ ଗୋଟିଏ ବାସ୍ତବିକ କାହାଣୀ,ଯାହା କିଛି ଅନ୍ଧବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରଥା ଦ୍ୱାରା ଅନୁପ୍ରେରିତ, ଆମ ସମାଜ ରେ କିଛି ଅଵିଵେକୀ ଲୋକ ଯେଉଁ ମାନେ କି ସାମାନ୍ୟ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଜଣଙ୍କ ଜୀବନ ନେବାକୁ ପଛନ୍ତି ନାହିଁ, ଗରିବ ଜୀବନ କଣ ଜୀବନ ନୁହେଁ, ସେମାନ ଙ୍କ ବାପା ମା ଙ୍କୁ କଣ କଷ୍ଟ ହୁଏନା, ଭୂଆସୁଣୀ ଝିଅ କୁ କାମ କରିବା କୁ ଛାଡିଲେ ବୋଲି କଣ ତାଙ୍କ ର ପିଲାଟି ପ୍ରତି ଲୋଭ ନାହିଁ, ଦୁନିଆ ର ଗତିବିଧି ହିଁ ନିଆରା ଗରିବ ପ୍ରାଣ ଏଠି ପାଣି ଫୋଟକା କିଛି ଏହି ଉପରେ ଆଧାରିତ ମୋର ଏହି ଛୋଟ କାହାଣୀ ଟି ଯାହାକି ସମ୍ପୂର୍ଣ ବାସ୍ତବିକତା ସହ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ରଖେ|

ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲା ର ଅବସ୍ଥିତ ଖଲ୍ଲିକୋଟ ଥାନା ଅନ୍ତର୍ଗତ ସିଙ୍ଗାଡ଼ପଲି ଗ୍ରାମ ରେ ମାଗୁଣି ଓ ଶକୁନ୍ତଳା ପ୍ରଧାନ ଙ୍କ ର ଦ୍ୱିତୀୟ ସନ୍ତାନ ର ନାମ ହେଉଛି ସତ୍ୟ ପ୍ରଧାନ,ପ୍ରଥମ ପୁଅ ଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଧାନ ଏହି ସୁଖୀ ପରିବାର ରୁ କାହାଣୀ ର ଆରମ୍ବ ହୁଏ, ଘର ର ଅବସ୍ଥା ବେଶ ଭଲ ନାହିଁ, ଖାଦ୍ୟ ଅଭାବ ଯୋଗୁଁ ମାଗୁଣି ସହରାଭିମୁଖୀ ହୁଅନ୍ତି|ଏପଟେ ଶକୁନ୍ତଳା ଓ ତାଙ୍କ ର ଦୁଇଟି ପିଲା ଘରେ ରହି ଭୋକ ସହ ସଂଘର୍ଷ କରନ୍ତି| ଶକୁନ୍ତଳା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୁହେଁ ମିଶି କାମ କରି ଦୁଖେ ସୁଖେ ତିନି ପ୍ରାଣୀ ଚଳନ୍ତି, ଶାଗ ମୁଗ, ପେଜ, ମାଣ୍ଡିଆ ଯାଉ, ଖୁଦ କାଞ୍ଜି ଏହି ପରି କରି ଦିନ କାଟନ୍ତି|ବେଳେ ବେଳେ ପିଲା ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଖାଇବା କୁ ଦେଇ ସେ ନିଜେ ଓପାସ ରେ ଶୋଇଯାନ୍ତି|

ପୂର୍ଣ୍ଣ ପେଟ ବିକଳିଆ ଟେ ତାକୁ ଯେତେ ଖାଇଲେ ବି ଅଣ୍ଟେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ତା ଭଉଣୀ ସତ୍ୟ ଭାଇର ମନ ଜାଣି ନିଜ ଭାଗ ଟିକୁ ତା ଭାଇ ର ଆର ପାଳି ଖାଇବା ପାଇଁ ସାଇତି ରଖେ, ଛୋଟ ଝିଅ ଟିର ଏପରି ବ୍ୟବହାର ସମସ୍ତ ଙ୍କ ମନ ମୋହି ନିଏ |

ଦେଖିବା କୁ ଖୁବ ସୁନ୍ଦର ସେ, ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ ର ଶରୀର ତାହାର, କୁଞ୍ଚୁକୁଞ୍ଚିଆ କେଶ, ଆଖି ଦୁଇଟି ବଡ଼ ବଡ଼ ଠିକ ଚମକୁ ଥିବା ତାର ପରି, ଖାଇବାକୁ ସିନା ଅଭାବ କିନ୍ତୁ ତାକୁ କେହି ଦେଖି କରି ଭାବିବେ ନାହିଁ ଯେ ସେ ଗରିବ ଘର ପିଲାଟେ, ଶରୀର ଗଠନ କିଛି ଏହିପରି ତାହାର, ଘର ର ଯାବତୀୟ କାମ ସେ କରେ, ଏହା ସହ ଭାଇ ର ଭଲ ମନ୍ଦ ବୁଝେ, ଚୁଲି ପାଇଁ ଜାଳ ସଂଗ୍ରହ କରେ, ସାହି ପଡିଶା ସମ୍ପର୍କୀୟ ଙ୍କ ଛୋଟମୋଟ କାମ ବି ସେ କରେ|

ଶକୁନ୍ତଳା ପିଲା ଦୁଇଟି ଙ୍କୁ ଧରି ବହୁତ କଷ୍ଟେ ମଷ୍ଟେ ଚଳନ୍ତି, ମାଗୁଣି ମଧ୍ୟ ସତ ଚେଷ୍ଟା କରି, ବେଶ କିଛି ଉପାର୍ଜନ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ବେଳେ ବେଳେ ଭଲ ଖାଦ୍ୟ ଆଶାରେ ମାମୁ ମାନଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଏ, ବେଜିତ ମଧ୍ୟ ହୁଏ, ଏହା ସତ୍ୟ ସହି ପାରେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ସତ୍ୟ ସଦାବେଳେ ନିଜ ଭାଇ ର ପାଖା ପାଖୀ ରୁହେ,କଥା ରେ ଅଛି- ଦୂର ବନ୍ଧୁ କୃପାସିନ୍ଧୁ ପାଖ ବନ୍ଧୁ ଅଲୋଡ଼ା ବନ୍ଧୁ,
ମାମୁ ଘର ଗୋଟିଏ ଗ୍ରାମ ରେ ହୋଇ ମଧ୍ୟ କେହି ପିଲା ଦୁଇଟି କୁ ମୁଠେ ଆହାର ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ଶକୁନ୍ତଳା ବି ସ୍ୱାଭିମାନୀ ନାରୀ ଟେ ସେ କେବେ ବି ଏହାର ପ୍ରତିବାଦ କରେ ନା |

ଧୀରେ ଧୀରେ ସମୟ ର ଚକା ଘୁରି ଚାଲେ, ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଡ଼ ହୁଏ, ପେଟ ର ଭୋକ, ଭଉଣୀ ର ଫଟା ଜାମା କୁ ଦେଖି ତାକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ, ଚଉଦ ବର୍ଷ ବୟସ ରେ ସେ ସ୍ଥିର କରେ, ଗ୍ରାମ ର ଲୋକଙ୍କ ସହ ସୁରଟ ଯିବ ଓ ସେଠାରେ କାମ କରି ନିଜ ଘର ର ପରିସ୍ଥିତି ପରିବର୍ତନ କରିଦେବ, ତେଣୁ ଘରେ ନ କହି ସେ ଲୁଚିକରି ସୁରଟ ପଳାଏ, ମା ଓ ସତ୍ୟ ଗ୍ରାମ ର ଅନ୍ୟ ପିଲାଙ୍କ ଠାରୁ ଖବର ପାଇ, ଭାରି ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପଡନ୍ତି, ଶେଷ ରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ କୁ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଭାତ କଂସା ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷ କରିବା କୁ ମା ଝିଅ ଦୁହେଁ ଲାଗିଯାନ୍ତି |

ପରିଚୟ

ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ