ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ମା ବୋଲି ଜାଣିଲି,
ସେ ତୁମେ ଥିଲ – ମୋ ଜୀବନର ପ୍ରଥମ ଭଗବାନ।
ତୁମ ହାତ ଧରି ଚାଲିବା ସିଖିଛି,
ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ମୁଁ ବଡ଼ ହୋଇଛି।

ତୁମ ପାଖରେ ମିଳିଥିଲା **ମା’ ଭଳି ସ୍ନେହ** ଓ ଶିତଳ ଆଶ୍ରୟ,
ପାପା, ତୁମେ କେବଳ ପାପା ନୁହଁ – ତୁମେ ମୋ ଜୀବନ।

ଜନ୍ମବେଳେ ତୁମ ହାତ ଧରିଥିଲି ,
"**ମିଃଷ୍ଟି**" ବୋଲି ସୁନ୍ଦର ନା ଟିଏ ପାଇଥିଲି,
ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦ ସବୁବେଳେ ମୋ ମଥା ଉପରେ ଅଛି,
କେବେ ବି ଅଭାବ ଅନୁଭବ କରେଇନ କିଛି l

**ବଡ଼ ବଡ଼ ବିପଦରେ ତୁମେ ଫାଇଟର୍ ଭଳି ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିଛ**,
କୋଭିଡ ସମୟରେ ଯେଉଁଠି ଡ଼କ୍ଟର ମାନେ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ,
ତୁମେ ପୂରା ସହର ଏକ କରି ମୋ ପାଖରେ ଡାକ୍ତର ଟିମ ନେଇ ଆସିଲ ।
ଆଉ ମୋ ଜୀବନ ବଞ୍ଚେଇଲ l

ଓପେରେସନ ପାଇଁ କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ ହେଲା,
ତୁମେ ଚିନ୍ତା କରିଲ ନାହିଁ –
**ମୋ ହସ ପାଇଁ ସବୁକିଛି ଦେଇ ଦେଲ**,
ନିଜେ ରୋଷେଇ କରି ଖୁଆଇଲ,
କେବେ ବି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କଥା କହିନ–
ତୁମେ ଖାଲି ମୋ ପାପା ନୁହଁ, ମୋ ଭଗବାନ।**

ପାପା, ମୁଁ ଗର୍ବ କରେ — **ମୁଁ ତୁମ ଝିଅ।**
ଚାହିଁବି – ସବୁଜନ୍ମ ରେ ତୁମେ ମୋ ପାପା ହୁଅ।
**ଦୁନିଆକୁ ଛାଡ଼ିପାରିବି, କିନ୍ତୁ ତୁମକୁ କେବେ ନୁହଁ।**

ମୁଁ ଅନୁଭବ କରେ – ମୁଁ କଣ ତୁମ ପାଇଁ।
କିନ୍ତୁ ଆଜି ମୁଁ ଚାହେଁ – ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବ କର,
**ତୁମେ କଣ ମୋ ପାଇଁ l

ଏହି କବିତା କୌଣସି ସମ୍ମାନ ପତ୍ର ପାଇବା ପାଇଁ ନୁହେଁ, **ଦୁନିଆକୁ ଜଣେଇବାକୁ – ମୋ ପାପା କେମିତି।
** ଏକ ଦିନର "ଫାଦର୍ସ ଡେ" ରେ ତାଙ୍କ ବଡ଼ତ୍ୱ ବ୍ୟକ୍ତ କରିହେବନି –
**ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରତିଦିନ – ମୋ ପାପାଙ୍କ ଦିନ।**
ପାପା ଜାଣିଛ ମଦର୍ସ ଡେ ରେ ବି ତୁମ ହିଁ ଥିଲ ମୋ ମା ଙ୍କ ସହ ମୋ ଲେଖା ରେ
ମା ତ ଜନ୍ମ କରିଛି କିନ୍ତୁ ତୁମେ ବଡ କରିଛ,
ଆଉ ତା ଠୁ ବି ବଡ ହେଇ ଯାଇଛ l

🌼 **I LOVE YOU, PAPAA.** **U R MY LIFE, MY HERO, MY GOD.**

ପାପା –

❤️** ମୋ ଭଗବାନ**❤️

❤️ ମୋ ଭଗବାନ❤️