ବୟସ ଅପରାହ୍ନ ରେ ମୁକୁ ଅଜା ପହଞ୍ଚି ଗଲେ
ସୁଦ୍ଧା ତାଙ୍କର ସେ ପୁରୁଣା ମିଜାଜ ଟା ଯିବାର
ନାଁ ଧରୁନି,ଉଦୁଉଦିଆ ଖରାବେଳେ ହରକୁଲେସ ସାଇକଲ ଟା ଧରି ଏମିତି ପଇଁତରା ମାରୁଥିବା ଦେଖି ଅନେକେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି କେହି କେହି ମନେ ମନେ ପାଗଳ ନା କଣ ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରନ୍ତି ହେଲେ ତାଙ୍କର ସେଥିରେ କିଛି ଯାଏ ଆସେ ନାହିଁ
ପରିଚିତ ଲୋକମାନେ ଖାଲି କୁହନ୍ତି ଅଜା କଣ ଆଉ କୋଉଠୁ
କାଲ ଠାର କାଲ ମା ଜାଣିଲା ଭଳିଆ ସେ କୁହନ୍ତି ପାରା ଆଉ କଟକ ରୁ ମାନେ ସେ ଚପଲ ସଉକି ଲୋକ ବଡ଼ ପୁଅ ଆସିଲା ବେଳେ ମନେ କରି ପାରାଗନ ଚପଲ ନିହାତି ରୂପେ ଆଣନ୍ତି ନହେଲେ ନଛୋଡ଼ବନ୍ଧା ସେ ପଅରଦିନ ଗାଁ ବସ ରେ ପଠେଇ ଦିଅନ୍ତି ନୂଆ ସାଇକେଲ କୁ ଚପଲ ଓଃ ବୃଦ୍ଧ ବୟସ ବି ପିଲା ଖେଳ ସହିତ ମଣନ୍ତି ସେ ତା ପରେ ଆଇ ଙ୍କ ଗଲା ପରଠୁ ସେ ସାଇକେଲ ରେବୁଲିବା ଜେମିତି ଏକ ଜପମାଳୀ କରିଦେଇଛନ୍ତି
ବଡ଼ପୁଅ ରବି କେବଳ ବାପା ଙ୍କ ଖବର ବୁଝେ ଯଦିଓ ସେ ତାର ମୁଲପାତି କରି ଚଳେ ଏବେ କଣ ଗୋଟେ ସରକାରୀ ପିଅନ ଟେ
ହେଇଯାଇଛି କଟକରେ ସାନ ଦୁଇଭାଇ ଭଲ ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀ ର ଅଫିସର ହେଲେ ସେମାନେ ଏସବୁ ଅଡୁଆ ଭାବିନିଅନ୍ତି ବାପା ଙ୍କ ବିଷୟରେ କିଛି ବୁଝା ଶୁଣା କରନ୍ତି ନାହିଁ ସେଥିପାଇଁ ବି ବଡ଼ ର କୌଣସି ଆପତ୍ତି ନଥାଏ ହଟାତ ସୋମବାର ର ସକାଳ ବୁଲିବାକୁ ବାହାରିବା ସମୟରେ ଚପଲ ଟା ଛିଡିଗଲା ମନ ଟା ତାଙ୍କର କେମିତି ଗୋଟେ ବଜ୍ର ପଡିଲା ପରି ଲାଗିଲା ପୁରୁଣା ଚପଲକୁ ନେଇ ବାହାରିଗଲେ ପ୍ରାୟ ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଯେତିକି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନହେଲେ କେତେ ଜଣ ବି ପଚାରିଲେ କିହୋ ଅଜା ଆଜି କଣ ଏମିତି ମନ ମାରି କିଛି ନ କହି ଖାଲି ହୁଁ ହାଁ ମାରିଚାଲି ଆସିଲେ
ସେଇ ରାତିରେ ଅଜାଙ୍କ ହାର୍ଟଚୋକ କାରଣରୁ ଆରପାରିକୁ ଚାଲିଗଲେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ମୃତ୍ୟୁ କାଳୀନ କର୍ମ ପାଇଁ ସବୁ ପୁଅ ଏକାଠି ହେଲେ ବଡ଼ ଟିକେ ଅଧିକ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଥିଲା ତ ସେ ଫୋନ ପାଇ ଘରକୁ ଧାଇଁଲା ଏମିତି କି ଚପଲ ନ ଆଣି ଖାଲି ପାଦରେ ଧାଇଁଚି ବସ ଯୋଗେ ସାନ ଆଗରୁ ମନେ ମନେ ଭାବି କାହିଁକି କେଜାଣି ନୂଆ ପାରାଗନ ଚପଲ ଟିଏ ଆଣି ଆସିଥାଏ
ମଝିଆଁ ସେମିତି ଆସି ପହଞ୍ଚି କୋକେଇ ବାନ୍ଧିବା ସହ ସ୍ମଶାନ କୁ
ନେଇ ଚାଲିଲେ ସାନ ପୁଅ ଗାଁ କୁ ପ୍ରଥମ କରି ଆସିଛି ସହଜେ ବଡ଼ ଅଫିସର ଆଉ କିଛି ଲୋଭ ପାଇଁ ସେ ଚପଲ କିନ୍ତୁ ଦେଇନି
କିଛି ବାଟ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ହଠାତ ସାନ କହିଲା ଭାଇ ରହିଲ
ମୋ କାନ୍ଧ ଭାରି ଲାଗୁଛି ମୁଁ ନେଇପାରିବିନି ବଡ଼ କହିଲା ନାହିଁ ରେ ତୁ କେବେ କିଛି ପରିଶ୍ରମ କରିନୁ ତ ସେଥିପାଇଁ ତତେ କଷ୍ଟ ଲାଗୁଚି ଆଉ ଜଣ କୁ ଡାକି ଦେଲେ ହେଲେ ତାର ବି ସେଇ ଅବସ୍ଥା ସେ ଭୟ ରେ ଥର ହର ଏତିକି ବେଳେ ବାରିକ ପୁଅ ର ନଜର ସାନ ପୁଅ ର ନୂଆ ଚପଲ ଉପରେ ପଡିଲା ଆଉ ସେ କହିଲା ଆଉ ଆଜ୍ଞା ମୋ କଥା ଟିକେ ଶୁଣିବେ ସାନ ପୁଅ କଣ କହୁନ ନା ଯେ ଆପଣ ଙ୍କ ବାପା ଭାରି ଚପଲ ପ୍ରିୟ ଅଥଚ ତାଙ୍କ ର ପାଦ ଖାଲି ଅଛି କିନ୍ତୁ ଆପଣ ବୋଧେ ନୂଆ ଚପଲ ପିନ୍ଧି ଛନ୍ତି ହଁ ତ କଣ ହେଲା ନାଇଁ ଯେ ସେ ଚପଲ ଟା ପିନ୍ଧେଇ ପାରିବେ ହଁ କାହିଁକି ନୁହେଁ ସେ ତ ଆମକୁ ଆଜି ଏ ସ୍ଥାନ ରେ ପହଞ୍ଚେଇ ସକ୍ଷମ କରେଇଛନ୍ତି ଏଥିରେ ଅସୁବିଧା କଣ ହେଇ ନିଅ ଏଇ କଥା କହି ଯେମିତି ପିନ୍ଧାଇଛନ୍ତି ସେମିତି ସାନ ପୁଅ ଧରିବା ମାତ୍ରେ ବୋଝ ହାଲକା ହେଇଗଲା ଆଉ ସହଜ ରେ ବି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଶେଷ କଲେ ଏ ସବୁ ଦେଖି ପଣ୍ଡିତେ କହି ଉଠିଲେ
ଶ୍ରଦ୍ଧା ଥିଲେ ହିଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ନା ଏତିକିରେ ସାନ ପୁଅ କହିଲେ ମୋର ଭୁଲ ହେଇଗଲା ମୁଁ ସାମାନ୍ୟ ଚପଲ ର ଲୋଭ ରେ ପଡି ଏମିତି କରିଥିଲି ଏ ସବୁ ଥିରେ ହିଁ ବାପା ଥିଲ ସେ ସାଇକେଲ ହଉ ଅବା ଚପଲ ତାଙ୍କର ଆଉ କିଛି ରେ ଲୋଭ ନିଅତ ନାହିଁ କେବଳ ସେ ପାରାଗନ 😢

ପାରାଗନ

ଏକ ଅକୁହା କଥା