ରେ ଫୁଲ ତୁମେ କାଇଁ ଏତେ ବାସ୍ନା ରେ ଭରି ହଉଛ
ରେ ଜହ୍ନ ତୁମେ କାଇଁ ଏତେ ସୁନ୍ଦର ବୋଲି ହଉଛ
ପ୍ରିୟା ମୋର ତୁମ ବାସ୍ନା ଠୁ ବି ବେଶୀ ଅଦିନେ ମହକୁ ଥାଏ
ପ୍ରିୟା ମୋର ତୁମ ସୁନ୍ଦରତା ଠୁ ବି ବେଶୀ ସୁନ୍ଦର ଦିଶୁ ଥାଏ
ରେ ଫୁଲ...

ପ୍ରିୟା ମୋର ପାରିଜାତର ଫୁଲ ପୁଣି ପଦ୍ମ ପାଖୁଡ଼ା ପରି ସରଳ
ପ୍ରିୟା ମୋର ମରୁ ବାଲି ରେ ଥିବା ମରୁ ମାୟା ପରି ବିରଳ
ପ୍ରିୟା ମୋର ନଦୀ ସାଗର ଢେଉ ପରି ଉଚ୍ଚାନିଚ୍ଚା ପୁଣି ଗଭୀର
ପ୍ରିୟା ମୋର ଜହ୍ନ ଯୋଛନା ପରି କରିଦିଏ ମନକୁ ମୋ ଶୀତଳ

ରେ ନଦୀ ତୁମେ କାଇଁ ଏତେ ଅଙ୍କା ବଙ୍କା ହେଇ ଚାଲୁଛ
ରେ ସାଗର ତୁମେ କାଇଁ ଏତେ ଶାନ୍ତ ପରି ମନେ ହଉଛ
ପ୍ରିୟା ମୋର ତୁମ ଠାରୁ ବି ବେଶୀ ଅଙ୍କା ବଙ୍କା ହୋଇ ଚାଲେ
ପ୍ରିୟା ମୋର ତୁମ ଠାରୁ ବି ବେଶୀ ଧୀର ଶାନ୍ତ ହୋଇ ବୁଲେ
ରେ ଫୁଲ...

ପ୍ରିୟା ମୋର ରମ୍ଭା ଉର୍ବଶୀ ପରି ସ୍ବର୍ଗ ଅପ୍ସରା ଠାରୁ ସୁନ୍ଦର
ପ୍ରିୟା ମୋର କୃଷ୍ଣ ଚୁଡ଼ା ହସ ଗୋଲାପ ପରି ତା ଅଧର
ପ୍ରିୟା ମୋର ସଙ୍ଗୀତର ମୂର୍ଚ୍ଛନା ପୁଣି ନୃତ୍ୟ ଭଙ୍ଗୀମା ପରି ଜଟିଳ
ପ୍ରିୟା ମୋର କବିତାର ଲେଖନୀ ପୁଣି ଗଳ୍ପର ଶାବ୍ଦିକ ଉତ୍ତର

ରେ ମେଘ ତୁମେ କାଇଁ ଏତେ ଅନ୍ଧକାର ଭରି ଆଣୁଛ
ରେ ଫଗୁଣ ତୁମେ କାଇଁ ଏତେ ରଙ୍ଗରେ ବୋଳି ହଉଛ
ପ୍ରିୟା ମୋର ତୁମ ଅଭିମାନଠୁ ବେଶୀ ଘନ ଅଭିମାନିନୀ
ପ୍ରିୟା ମୋର ତୁମ ଠାରୁ ବି ବେଶୀ ରଙ୍ଗ ଭରା ମଧୁ କାମିନୀ
ରେ ଫୁଲ...

ପ୍ରିୟା ଓ ପ୍ରକୃତି

ରେ ଫୁଲ...