ଏକ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ପରିବାର ର ପୁଅ । ଛୋଟ ବେଳୁ ପାଠ ପଢା ସହ ଜେଜେ ବାପା ଙ୍କ ସହ ମିଶି ହାତୀ ଚାଳନ ବି ବହୁତ୍ ଭଲ ରେ କରି ନିଅନ୍ତି। ବାପା ପୋଷ୍ଟ ମାଷ୍ଟର ଚାକିରି କରୁଥିବା କାରଣ ରୁ ବାପା ସାନ୍ଧ୍ୟ ହେଲେ ପାଠ ପଢନ୍ତି ପଖ ରେ ବସି । ଯାହା କାରଣ ରୁ ପାଠ ପଢା ରେ ତାଙ୍କ ବେଶି ସଙ୍ଘର୍ଷ କରିବାକୁ ହୁଏନି । କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଜାତି ଛୋଟ ଥିବା ରୁ ବିଦ୍ୟାଳୟ ରେ ତାଙ୍କୁ ଅଲଗା ବସିକି ପଡ଼ିବାକୁ ପଡିଥାଲ। ଛୁଆଁ ଅଛୁଆଁ ଜାତି ବାଦ ଲୋକ ମାନେ ବହୁତ୍ ମାନୁ ଥିଲେ ଇଁରେଜ ଆସିଲା ପରେ ଧିରେ ଧିରେ ସେ କମିଲା । ଦିନେ ବିଦ୍ୟାଳୟ କୁ ଆସିଥିଲେ ବ୍ରିଟିଶ୍ ଶିକ୍ଷା ନିରୀକ୍ଷକ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଙ୍କୁ ନେଇ ବିଦ୍ୟାଳଗୁଡିକରେ ନୀରିକ୍ଷଣ କରିବା ପାଇଁ । ସ୍ଵାଗତ ପରେ ସହେବାଣୀ ଦେଖିଲେ ଯେବେ ୟେ ଅଲଗା ଅଛନ୍ତି ପାଖକୁ ଡ଼ାକି ଗେଲ କରିଦେଲେ ଆଉ ଖଣ୍ଡି ଓଡ଼ିଆ ରେ ପଚାରିଲେ ତୁମ ନାଁ କଣ। କାନ୍ଦି ପକେଇଲେ ନା। ଜୀବନ ରେ ପ୍ରଥମ ଥର ତାଙ୍କୁ କେହି ବାହାର ଲୋକ ଛୁଇଁଲା। ସାନ୍ଧ୍ୟ ରେ ମା ଙ୍କୁ ଯାଇକି କହିଲେ ମା ମୁଁ ବି ବ୍ରିଟିଶ ଝିଅ ବାହା ହେବି ସେଠି ଜାତି ଭେଦ ନାହିଁ। ମା ମୁରୁକି ହସି କହିଲେ ହଁ ରେ ବାବା ତୁ ବଡ଼ ହେଲେ ମୁଁ ସେମିତି ଝିଅ ସହ ତୋତେ ବାହାଘର କରାଇ ଦେବି । ଧିରେ ଧିରେ ତାଙ୍କ ବୟସ ବଢୁଥିଲା ପାଠ ପଢା ସାରିବା ପରେ ତାଙ୍କୁ କେହି କହିଲେ ତୁମେ ଦିଲ୍ଲୀ ଯାଇ ଦେଖ ସେଠି ପାଠ ପଢା ସହ ଛାତ୍ରବୃତ୍ତି ମଧି ମିଳିବ । ସେ ଶୁଣିଲା ପରେ ଦେଶ ର ରାଜଧାନୀ ଦିଲ୍ଲୀ କୁ ବାହାରି ଯାଆନ୍ତି ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ !

          ସେଠି ସେ ପହଞ୍ଚି ନାମ ତ ଲେଖେଇଦିଅନ୍ତି ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ତ ପରେ ତାଙ୍କ ସଂଘର୍ଷ ବଢିଗଲା। ଘରେ ଥିଲା ବେଳେ ବାପା ପଇସା ଦେଉଥିଲେ ଏଠି ଅବା କିଏ ଅଛି । ସେ ଚିତ୍ର ଅଙ୍କିଲେ ଏତେ ନିଖୁଣ ଭାବେ ଆଙ୍କି ଦିଅନ୍ତି ଯେ ସେ ଜୀବନ୍ତ ଲାଗେ । ତାକୁ ଜୀବିକା ରୁପ ରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା କୁ ସେ ନିଷ୍ପତି ନିଅନ୍ତି ରାସ୍ତା କଡ଼ରେ ରେ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିବା ପାଇଁ। ଯାହା ସେଠି ରୁ ମିମିଳିଯିବ ସେଥି ରେ ଗୁଜୁରାଣ ମେଣ୍ଟେଇ ନେବେ। ସନ୍ଧ୍ୟା ରେ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିବାକୁ ଯିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଲେ । କେବେ ଗୋଟେ ଚିତ୍ର କେବେ ତିନି ଚାରି ତ କେବେ କିଛି ହୁଏନି । ଯୋଉଦିନ କିଛି ନ ହୁଏ ଦୁଃଖ ରେ ଫେରି ଆସନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ମନ ବଳ। ସୁଦୃଢ଼ ଆଜି ନ ହେଲେ କାଲି ହେବ ଯୁଗକୁ ପୋଲିସ ଦାଉ ସାଧୁଛି ସନ୍ଧ୍ୟା ହେଲେ ସେଠୁ ଭଗେଇ ଦିଏ । ଦିନେ ସେତେବେଳ ର ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀ ଙ୍କ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କି ଥିଲେ । ସେ ଚିତ୍ର ଏତେ ଜୀବନ୍ତ ହେଇଥିଲା ଯେ ପରେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁମତି ମିଳିଲା ସେଠି ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ୍ୟ ସରକାର କରିଦେଲେ ସମସ୍ତ ଖବର କାଗଜ ତାଙ୍କ କଳା କୁ ନେଇକି ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରିଲେ । ଜାଣେ ସାଧାରଣ ମଣିଷ ଯଦି ନିସ୍ୱର୍ଥ ଭାବେ ପରିଶ୍ରମ କରିବ ତେବେ ଭଗବାନ ବି ସ୍ବର୍ଗ ରୁ ଉଲ୍ହେଇ ଆସନ୍ତି ତାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ .!

    ହେଲେ ତାଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ ରେ ତ ଭଗବାନ ଆଉ କିଛି ଲେଖିଥିଲେ । ତାର କିଛି ବର୍ଷା ସେ ଦିଲ୍ଲୀ ର ରାସ୍ତା କଡ ରେ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କି ନିଜକୁ ଆର୍ଥିକ ସୁଦୃଢ଼ କରିବାକୁ ଲାଗନ୍ତି । ଦିନେ ଅଚାନକ ତାଙ୍କ ପାଖେ ଆସି ପହଞ୍ଚନ୍ତି ସ୍ଵିଡେନ ର ରାଜକୁମାରୀ ଚାର୍ଲୋଟ ଭନ୍ ସ୍କେଡଭିନ୍। ତାଙ୍କ ତୂଳୀ ରେ ଅଙ୍କିଦିଅନ୍ତି ଅବିକଳ ରାଜକୁମାରୀ ଙ୍କ ପଟ୍ଟଚିତ୍ର। ସେ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିଲେ ସାଧା କାଗଜ ରେ କିନ୍ତୁ ଦୁଇ ଜଣ ଉଭୟ ପରଷ୍ପର ଙ୍କୁ ରଖିନେଲେ ନିଜ ମନ ରେ । ଏମିତି କିଛି ଦିନ ଦେଖା ପରେ ରାଜକୁମାରୀ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ କୁ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି । ପ୍ରେମ କଉ ଅବା ଦୂରତା ସହି ପରେ ..ପ୍ରେମ କୋଉ ରୂପ ରଙ୍ଗ ଧର୍ମ ଉଚ୍ଚ ନୀଚ ଦେଖେ। ପ୍ରେମ ର ବିରହ ଏତେ ବଢ଼ିଗଲା ଯେ ୟେ ଜଣେ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଘର ର ପୁଅ ଭୁଲିଗଲେ ରାଜକୁମାରୀ ଙ୍କ ଦେଖି ବା ପାଇଁ ମନ ଯେ ଏତେ ଚାହିଁଲା....   ତାଙ୍କୁ ଲାଗିଲା ମୁଁ ପିଲା ବେଳେ ମା କୁ କହୁଥିବା କଥା ଭଗବାନ ସୁନିଦେଲେ କି ..
           ପାଖ ରେ ଥିବା କିଛି ପଇସା ରେ ଗୋଟେ ପୁରୁଣା ସାଇକେଲ କିଣିଲେ ଆଉ ବାହାରିଗଲେ ସ୍ଵିଡେନ ଅଭିମୁଖେ। ବାଟ ରେ କେତେ କଷ୍ଟ ଆସିଚି ହେଲେ ମନ ଦୃଢ଼ ରଖି ସେ ସବୁ ବାଧା କୁ ଅଣଦେଖା କରି ପ୍ରାୟ ଚାରି ମାସ ର ସଙ୍ଘର୍ଷ ପରେ ସେ ପହଞ୍ଚି ଯାଆନ୍ତି ସ୍ଵିଡେନ ରେ
              ସେଠି ପହଞ୍ଚିଲା ପରେ ତାଙ୍କୁ ସେ ଦେଶ ର ଯବାନ ଅଟକେଇ ଦିଅନ୍ତି ତାଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତି ତୁମେ କିଏ ..?ବିନା ଅନୁମତି ରେ କେମିତି ଆସିଛ ..। ସେ ସେଠି କୁହନ୍ତି ଯେବେ ମୁଁ ରାଜକୁମାରୀ ଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଚି ତାଙ୍କୁ ଦେଖା କରିବାକୁ ଆସିଛି ଯବାନ ତାଙ୍କୁ କୁହନ୍ତି ବାବୁ ନିଶା ରେ ଅଛ କି ଜାଓ ଜଓ ଯେଉଁଠୁ ଆସିଛ ସେଠିକି । ସେ କହିଲେ ମୁଁ ମିଛ କହୁନି ଆପଣ ରାଜକୁମାରୀ ଙ୍କୁ ଫୋନ କରି ପଚାରି ନିଅନ୍ତୁ ମୁଁ ଭାରତ ରୁ ଆସିଚି କୁହନ୍ତୁ। ସେ ସେତେବେଳେ ଯାଏ ଜାଣିନଥିଲି ତାଙ୍କ ପୁରା ନାମ। ଭାଗ୍ୟ ବସତଃ ସେ ଫୋନ କଲ ରାଜକୁମାରୀ ଉଠେଇଲେ । ଆସିବା କଥା ଶୁଣି ଭବା ବ୍ୟୁହଳ ହେଇଗଲେ । ନିଜେ ନେବାକୁ ଆସୁଚି କହିଲେ ଆଉ ଆସିଲେ ଦେଶ ର ସୀମା କୁ ନେବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ। ରାଜକୁମାରୀ ଦେଖିଲା ପରେ ଭାବିଲେ ସାତ ଜୀବନ ପାଇଁ ଜୀବନ ସାଥି ଭାବେ ପଠେଇଚନ୍ତି ଭଗବାନ ୟାଙ୍କୁ। ପୁଅ ବି ଖୁସି ଭଲପାଉଥିବା ଝିଅ କୁ ସାମ୍ନା ରେ ପାଇକି। ରାଜକୁମାରୀ ପଚାରୁ ଚନ୍ତି ତୁମକୁ ଡର ଲାଗିଲାନି ଏତେ ଦୂର ମୋ ପାଇଁ ଆସିଲା ସାଇକଲ ରେ ....ପୁଅ ଟି ଲୁହ ଭରା ଆଖିରେ କୁହେ ତୁମ ଠୁ ଦୁରେଇ ରହିବା ଡର ମୋତେ ୟା ଠୁ ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର ଲାଗୁଥିଲା .....!
         ତୁରନ୍ତ ପୁଅ କୁ ରାଜକୁମାରୀ ତାଙ୍କ ମହଲ କୁ ନେଇକି ଗଲେ ତାଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରିଲେ ସ୍ଵୀଡେନ କୋର୍ଟ ରେ ଆଉ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ ଉଭୟ ଙ୍କ ପ୍ରେମ କେବେ ବି କମିନାହିଁ ୧୯୭୫ ରେ ସେ ଦେଖା ୨୦୨୫ ଯାଏଁ ସେମିତି ଅଛି
ଆଜିକାଲି କା ପ୍ରେମ ଦୁଇ ଦିନ ରେ ପ୍ରେମ ହେଉଛି ଦଶ ଦିନ ରେ ପ୍ରେମ ବିଚ୍ଛେଦ ପୁଣି ଆଉ ସାତ ଆଠ ଦିନ ରେ ଆଉ ଜଣଙ୍କ ସହ ପ୍ରେମ । ପ୍ରେମ ଯଦି କରିବାର ଅଛି ଜଣଙ୍କୁ କର ସାରା ଜୀବନ ପାଇଁ କର ପ୍ରେମକୁ ବଦନାମକାହିଁକି କରୁଛ । ଆଜି କା ଯୁବ ସମାଜ ପ୍ରେମ କରିଚନ୍ତି ନିଜକୁ ସେ ଯୋଗ୍ୟ କରିବା ଭୁଲି ଯାଉଛନ୍ତି । ତୁମେ ତୁମ କର୍ମ କର ତ ସହିତ ପ୍ରେମ କର କିନ୍ତୁ ଜଣ ଙ୍କୁ । ତେବେ ଯାଇ ତୁମ ପ୍ରେମ ଅମର ହେବା ଶାଶ୍ଵତ ହେବା କାଳଜୟୀ ହେବ

                                     ସେ ପୁଅ କୁହନ୍ତି
ତୁମେ କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କର ସଫଳତା ତୁମ ପାଦ ଚୁମିବ ପ୍ରେମ ପାଇଁ ନିଜ
ମନ ର ଆବେଗ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ତୁମ ଭବିଷ୍ୟତ ନଷ୍ଟ କର ନାହିଁ ..।

ପ୍ରେମ ଭଗବାନ୍ ସ୍ୱର୍ଗ ରେ ଆମ ଭାଗ୍ୟ ରେ ଲେଖିଦେଇଚନ୍ତି ଯେବେ ସଠିକ୍
ସମୟ ରେ ଆମ ଜୀବନ ରେ ସେ ସବୁ ଆସିବା ଆଉ ଆମ କୁ କିଛି ଶିକ୍ଷ
ଦେବ ସହିତ ଆମ ଭବିଷ୍ୟତ ରେ ଆମକୁ ସହ୍ୟ କରିବା କୁ ସାହଯ୍ୟ କରିବ . ଆଗକୁ ବଢିବା କୁ....!

ପ୍ରେମ ସଫଳତା ର ସ୍ଵାଦ