ବାବା ପରା ଆମ ସଚଳ ଦେବତା
ତାଙ୍କ ପରିହେବ କିଏ ।
କୋଟି କୋଟି ଦେବେ ଆସିଗଲେ ବି
ବାବା ସରି କେହି ନୁହେଁ ।।

ଯେତେ ଅଳି ଅଝଟ ଆମର
ପୂରଣ କରନ୍ତି ସେହି ।
ତାଙ୍କ ଛଡା ଆମ ଏହି ଦୁନିଆରେ
ସାହା ହେବେ ନାହିଁ କେହି ।।

ବାଛଲ୍ୟ ଠାରୁ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ଯାଏ
ରହିଛି ତାଙ୍କର ସାହା ।
ତାଙ୍କ ବିନା ଏହି ଦୁନିଆରେ
ଦେଖେଇବ କିଏ ରାହା ।।

ନୂଆ କପଡ଼ା ଅବା ଖେଳନା
ସବୁ ଆଣନ୍ତି କିଣି ।
ତାଙ୍କରି ସେହି ପ୍ରେମ ମମତା
ହୃଦୟ ନିଏ ଜିଣି ।।

ନିଜେ ପିନ୍ଧନ୍ତି ଫଟା କପଡ଼ା
ଛୁଆ ପାଇଁ ଆଣନ୍ତି ଜିନ୍ ।
ନୁଆ କପଡ଼ା ପାଇଁ ଛୁଆମାନେ
ବୁଲନ୍ତି କରି ଇନ୍ ।।

ସୁଖ ସବୁ ଆଣି ଦିଅନ୍ତି ବାଣ୍ଟି
ଦୁଃଖ ସହନ୍ତି ଏକଲା ।
ବଜ୍ର ତୁଲ୍ୟ ଝଡକୁ ସହି
ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତି ହୋସଲ୍ଲା ।।

ମାଁ ର ପ୍ରେମକୁ ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି
ବାପ ପ୍ରେମକୁ ଜାଣେ କିଏ ।
ତାଙ୍କ ପ୍ରେମକୁ ଜାଣିବା ପାଇଁ
ହେବାକୁ ପଡିବ ମନିଷ ଟିଏ ।।

ମାଁ ମମତା ଯଦି ମହାନ
ବାପା ପ୍ରେମ କ'ଣ ହେବ ।
ତାଙ୍କ ପ୍ରେମକୁ ରଚିବା ପାଇଁ
କାଳି କମ୍ ପଡ଼ି ଯିବ ।।

ବାପାଙ୍କ ଲାଗି ଘର ଚମକେ
ତାଙ୍କ ବିନା ଅନ୍ଧକାର ।
ଘର ପାଇଁ ସେ ଅଟନ୍ତି ଦଇବ
ବିନା ସବୁ ଛାରଖାର ।।

ଲେଖକ:ସୁନୀଲ୍ କୁମାର୍ ଚୈାଧୁରୀ

ବାବା

ଭଗବାନ