ବିଶ୍ୱାସୁ ଆରମ୍ଭ ବିଶ୍ୱାସେ ଶେଷ

ଆବୃତ ଆମ ଜୀବନ ଗୁଡ଼ି ପରି

ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅଟେ ଏହାର ଡୋରୀ....

ଜାବୁଡ଼ି ଧରିଥିବୁ ରେ, ନାହିଁ ତ ସୁଲୁସୁଲିଆ ପଵନ ରେ ବି କାନି କାଟି ଦେଇ ଚାଲିଯିବ ଉଡ଼ି ।

ଖୋଜୁଥିବୁ ତାକୁ କାନନ ବୁକୁ ରେ କିବା ବିଲ ନଈ କୂଳେ..

ପଡ଼ିଥିବ ଯାଇ ସେ କାହା ଛାତ ଉପରେ ।

ଠିକ୍ ସେହି ଭଳି ବିଶ୍ୱାସ ଛିଡିଲେ ଥରେଲୋ ସଜନୀ

ଆଉ ସମ୍ପର୍କ ଡୋରି କୁ ବାନ୍ଧି ହୁଏନି ।

ଜଗତେ ଏକା ତ ବିଶ୍ୱାସୀ ଅଟନ୍ତି ବାପା ଆଉ ମାଆ

ତା ପରେ କାଳିଆ ଗୋସାଇଁ ......

ଅନ୍ୟ ମାନେ ଖାଲି ଅଭିନୟ କରି ବିଶ୍ୱାସ ଜିତନ୍ତି

ସ୍ବାର୍ଥ ହାସଲ କରିବା ପାଇଁ ।

ଦୁନିଆ ରେ କେହି ନୁହେଁ ଯେ କାହାର

ନିଜ ଉପରେ ବିଶ୍ଵାସ କର

ତମ ସାଥେ ସଦା ରହିବ

ସମୟ ଆଉ ଈଶ୍ୱର ।

ଉପରୋକ୍ତ ସମସ୍ତ କଥା କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ମୋତେ

ଅଧ୍ୟାପକ ମୋର ଏକ..

ଅଙ୍ଗେ ନିଭେଇଲି, ବିଶ୍ଵାସ ଘାତକତାର ସ୍ଵାଦ ଚାଖିଲା ପରେ

ବୁଝିଲି ତାର ସାହିତ୍ୟ ଓ ଅଙ୍କ।

ଉଠିକି ପଡ଼ିବା ପଡ଼ିକି ଉଠିବା ସବୁ ସମୟ ମୁଁ ଦେଖିଛି ।

କିଛି ବନ୍ଧୁଙ୍କ ମନରେ ପ୍ରେମ, କିଛି ଙ୍କ ମନରେ ସନ୍ଦେହ ମୋ ପ୍ରତି ମୁଁ ଅନୁଭବ କରିଛି ।

ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୂହୁର୍ତ୍ତ ରେ ଭାଙ୍ଗିଛି , ଭାଙ୍ଗିକି ଉଠିଛି

କାରଣ ମୁଁ ମୋ ନିଜ ଆଖିରେ ନିଜ ପ୍ରତି ଭରସା ଓ ବିଶ୍ଵାସ ଦେଖିଛି ।

ବିଶ୍ଵାସ କୁ ନେଇ ଅନେକ କାହାଣୀ ମୋ ରହିଛି ...

କେବେ ବନ୍ଧୁ କେବେ ଆତ୍ମୀୟ ସୋଜଙ୍କୁ ଭରସା କରି ଧୋକା ଅନେକ ପାଇଛି ।

ପରିଶେଷରେ ଏତିକି କହିବି କାଳିଆ ପାଖେ ମୋ ପ୍ରେମ ବନ୍ଧା

ତା ଭାବ ଡୋରୀ ରେ ବାନ୍ଧିଛି....

ବିଶ୍ୱାସେ ବନ୍ଧା ଲୋ ଏ ଭାବ ଦଉଡ଼ି କେବେ ଛିଡ଼ିବ ନାହିଁ ଟି।

- ଶୁଭଶ୍ରୀ ନାୟକ

"ବିଶ୍ୱାସ" The trust