ତୁମେ ଅଣାକାର ନିରାକାର ଶୁନ୍ୟରୁ ସୃଷ୍ଟି
ତୁମ ଠାରୁ ଏ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ର ଉତ୍ପତ୍ତି
ତୁମେ ହୋଇ ସ୍ଵୟଂ ନିରାକାର
ଏ ଜଗତ କୁ ଦେଲ ଯେ ଆକାର ।

ଜଗତ ବୋଲାଏ ତୁମକୁ ବାମନ
ହେଲେ କରିଥିଲ ଦିନେ ତୁମେ କଳୀୟ ଦଳନ
ଜଗତ ବୋଲାଏ ତୁମେ ମହାରାଜ
ହେଲେ ତୁମେବି ତ ଦିନେ କରିଥିଲ କାନନ ରେ ବାସ।

ଅଧର୍ମ ଉପରେ ଧର୍ମ ର ପଲା ଅଟେ ଭାରୀ
ସେଥିପାଇଁ କରିଥିଲ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ତିଆରି
କୃଷ,ରାମ,ବଳରାମ ଏମିତି କେତେ ଯେ ରୂପ
ଅର୍ଜୁନ ଙ୍କୁ ଦେଖାଇଥିଲ ତୁମ ବିଶ୍ଵରୂପ।

ଆହେ ନୀଳଗିରିନାଥ, ତୁମ ଧାମ କରି ଦର୍ଶନ
ଶିବ ହୋଇଥିଲେ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ୟା ଦୋଷ ରୁ ମୁକ୍ତ
କାକ ଭୂଷଣ୍ଡ କରି ରୋହିଣୀ କୁଣ୍ଡ ରେ ସ୍ନାନ
ପଞ୍ଚ ହସ୍ତେ ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ର ଧରି ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ରେ ବିଦ୍ୟମାନ।

ଭକତ ଜନ ଙ୍କ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ
ଘୋଷ ଯାତରା କରୁଅଛ ତୁମେ ଗୋସାଇଁ
ନବ ଯୌବନ ବେଶ ରେ ହୋଇ ସଜ୍ଜିତ
ଶ୍ରୀ ଗୁଣ୍ଡିଚା କୁ ବିଜେ କର ଜଗନ୍ନାଥ।

ଭକତ ଜନ ଙ୍କ କୋଳାହଳ ସହ ମେଘନାଦ
ଡାହୁକ ଡାକ ରେ ପୁଣି ଫାଟିପଡେ ବଡ଼ଦାଣ୍ଡ
ରତ୍ନବେଦୀ ରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଛନ୍ତି ଗୋସାଇଁ
ତାଙ୍କୁ ଭେଟିବାକୁ ଭକତ ଜନ ଙ୍କର ଲଗିଅଛିଗହଲି।

ମାଉସୀ ମାଆ ର ସ୍ନେହ ପରସା ଓ ପୋଡ଼ପିଠା ଖାଇ
ଜନ ସମାଗମ ରେ ବଡ଼ଦଣ୍ଡ କୁ ବିଜେ କର ଗୋସାଇଁ
ତୁମ ବିରହ ରେ ମାଆ ଲକ୍ଷ୍ମୀ କରିଥାନ୍ତି ରୋଷ
ରସଗୋଲା ଖୁଆଇ ପୁଣି କର ରୋଷ ଭଙ୍ଗ।

ଆହେ ଜଗତ ପତି କେତେ ଲୀଳା ତୁମର
ତୁମ ପଦ୍ମ ପଙ୍କଜ କୁ ସ୍ମରି ଲେଖିଅଛି ଦୁଇପଦ
ଆହେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ନାୟକ ତୁମ ଧ୍ୟାନେ ବିତିଯାଉ ଜୀବନ
ତୁମ ପଦ ତଳେ କରୁଅଛି ଶତକୋଟି ପ୍ରଣାମ।

ସୁକନ୍ୟା✍️

ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଗୋସାଇଁ

ଜଗତନଥ ଙ୍କ ଲୀଳା