ଭାବେ ବିଭୋର ଭକତ ମନ,
ରଥରୁଢ଼ ହେବେ କଳା ବାମନ।
ପ୍ରେମ ନୋହିଲେ ପାଇବ ନାହିଁ,
ଭଜିବୁ ଯେବେ ପାଇବୁ ତାହାଙ୍କୁ ନିଜେ।

ମନ ମୋର ରହିଛି ବିହ୍ୱଳ,
ଦେଖିବାକୁ ତାଙ୍କ ଚରଣ କମଳ।
କେତେ ଯୁଗ ହେଲା ଦେଖା ନାହିଁ,
ମାଗିଛି ଦରଶନ, ଦୟା କର ହେ ନାଥ।

ବାମନ ରୂପେ ଆସିଛ ତୁମେ,
ତ୍ରିଭୁବନ ମୋହିଲ ଚରଣେ।
ଦାନବେର ଅହଂକାର ନେଲ,
ଭକତଙ୍କୁ ଦେଲ ଅମୃତ ଫଳ।

ମୋ ମନ ରଥେ ବସିଛନ୍ତି ତୁମେ,
ନୟନେ ରଖିଛି ତୁମ ଚରଣ।
ଭଜନ ବିନା କିଏ ତାରିବ,
ତୁମ ବିନା ନାହିଁ ଆର ଗତି।

ପ୍ରଭୁ! ତୁମେ ଅଟ ମୋର ନାଥ,
ଦୁଃଖ ସାଗରେ ଦିଅ ଉଦ୍ଧାର।
ଭକ୍ତି ରସେ ଭରିଦେଲ ମନ,
ତୁମେ ହେଲେ ମୋର ଜୀବନ ଧନ।

ତୁମ ନାମେ ମନ ହୁଏ ଭୋର,
ଶାନ୍ତି ମିଳେ ଅନନ୍ତ ମାଧୁରୀ।
ବାମନ ହୋଇ ଦେଖାଇଲ,
ସକଳ ଜଗତ ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଭକତ ମନେ ବସ ହେ ପ୍ରଭୁ,
ଦୟା କରି ଦିଅ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି।
ତୁମେ ଯେବେ ରହିବ ମୋ ହୃଦେ,
ତେବେ ମୋ ଜୀବନ ହେବ ସାର୍ଥକ।

ଭାବେ ବିଭୋର ଏ ଭକତ ମନ,
ରଥେ ବସି ଆସ ହେ ବାମନ।
ତୁମ ପାଦେ ଶରଣ ମାଗେ,
ମୁକ୍ତି ପଥେ ଦିଅ ହେ ଆଲିଙ୍ଗନ।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ
ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼
‌ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

ଭାବରେ ବିଭୋର ଭକତ ମନ ରଥରୁଢ଼ ହେବେ କଳା ବାମନ

ଭାବରେ ବିଭୋର ଭକତ ମନ ରଥରୁଢ଼ ହେବେ କଳା ବାମନ