କବିତା- ଭିଜାରାଣୀ
(ଏକ ବରଷା ରାତି ର କାହାଣୀ)

ରାତିଥିଲା ଭିଜାଭିଜା ତୁମେଥିଲ ଏକା
ଶୁନଶାନ୍ ମାଟିରାସ୍ତା ତୁମଦେହ ଓଦା ।୧

ଚାଲୁଥିଲ ଚୁପଚାପ୍ ହାତେବହି ଧରି
ଘଡଘଡି ଶବଦରେ ଚମ୍ କୁ ଥିଲ ଭାରି। ୨

ଭେଟ ହେଲା ତୁମସାଥେ ବିଜୁଳି ଆଲୋକେ,
ଥରୁଥିଲା ଓଦାଦେହ ବର୍ଷାର ଆକ୍ରୋଶେ। ୩

ମୋତେଦେଖି ବେଶିଖୁସି ଅଳ୍ପ ଭୟଥିଲା,
ଚାଲୁଚାଲୁ ରହିଗଲ ଆଖି ମିଶିଗଲା। ୪

ଅପଲକ ନୟନରେ କହିଗଲ କଥା
ବୁଝିଗଲି ଆଖି ଦେଖି ଓଠ ନିରବତା। ୫

ସାର୍ଟ ଟିକୁ ଖୋଲି ମୋର ପିନ୍ଧେଇବା ବେଳେ
ଓଦାକେଶ ବାସ୍ନାତୁମ ହାତରେ ମୁ ତୋଳେ। ୬

ଲାଜଟିକେ ଥିଲା ଓଠେ ମୁହଁ ଲୁଚା ହସ,
ଚାଲିଯାଇ ଦୁଇପାଦ ପୁଣି ଫେରି ଦେଖ। ୭

ଠିଆ ହେଲି ଛତା ଧରି କହିଲନି କିଛି,
ଘଡ ଘଡି ଶବଦ ରେ ଭିଡ଼ି ଧର ଆସି। ୮

ତୁମେ ଥିଲ ଚୁପଚାପ୍ ଆଖି କହୁଥିଲା
ଚାଲୁଥିଲେ ଦୁହେଁ ମିଶି ବର୍ଷା ବର୍ଷୁଥିଲା। ୯

ରାସ୍ତା ଓଦା ଥିଲା ପାଦେ ମିଶିଥିଲା ପାଦ,
ଆଖି ଆଖି ମିଶି ସବୁ ସରିଗଲା ବାଟ। ୧୦

ତୁମ ଘର ଆଗେ କାହିଁ ବର୍ଷା ଥମିଗଲା,
ଚାରି ଆଖି ଲୁହ ସବୁ ବନ୍ୟା ହୋଇଗଲା। ୧୧

ଲାଜେ ଲାଜେ କହିଗଲ କାଲି ଦେଖା ହବ,
ଲୁହ ପୋଛି ଠାରି ଦେଲ ନିଶ୍ଚୟ ଆସିବ। ୧୨

କେମିତି କଟିଲା ରାତି ହୋଇଛି ପ୍ରଭାତ,
ପର ପୃଷ୍ଠାରେ ପଢନ୍ତୁ ଦୁହିଁଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ। ୧୩

ନାଲି ଓଠ ଚାପି ଚାପି ହସି ଚାଲିଗଲ ,
ରାତିସାରା ନିଦ ନେଇ ମିଠା ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଲ ।୧୪

ଲାଜକୁଳୀ ମୁଁହ ତୁମ ଦେଖିଦେଲା ପରେ,
ଲକ୍ଷେ ପ୍ରେମ ସ୍ବପ୍ନ ମୋର କାହିଁ ଉଙ୍କି ମାରେ। ୧୫

ତୁମ ପାଇଁ ଶୋଇ ନାହିଁ ଦେହେ ପ୍ରେମ ତାତି,
ସୁନେଲି ସପନ ଦେଖି ପାହିଗଲା ରାତି। ୧୬

ସକାଳ ସୁରୂଜ ଆସି ବିଞ୍ଚେ ଖୁସି ଖରା,
ହସି ହସି କହିଯାଏ ପ୍ରେମୀ ଆତ୍ମହରା। ୧୭

ଲାଜଟିକେ ଲାଗୁଥିଲା ତଥାପି ମୁଁ କହେ,
ଭାବିଦେଇଅଛି ତାକୁ ପ୍ରେମ ପରୀ ଟିଏ। ୧୮

ବେଗ କରି ବାହାରିଲି ପରୀଙ୍କ ସନ୍ଧାନେ,
ମୃଦୁ ମଳୟ ପବନ କହେ କାନେ କାନେ। ୧୯

କିସପାଇଁ ଯାଉଅଛ ଜାଣିଅଛି ମୁହିଁ ?
ପ୍ରେମର ଉଶ୍ୱାସ ନିଶ୍ଚେ ଆଜି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ! ।୨୦

ବାଟରେ ବରଷା ପୁଣି ଡାକି ପଚାରିଲା ,
ସ୍ବପ୍ନ ସନ୍ଧାନ ରେ ବନ୍ଧୁ ପୁଣି ଭିଜାଇଲା। ୨୧

ଲାଜେ ଲାଜେ ପଚାରିଲି ଈର୍ଷା କେତେ ମୋତେ?
ବର୍ଷା କହେ ମୋପାଇଁ ପ୍ରିୟା ତୁମ ସାଥେ। ୨୧

ବରଷି ନଥିଲେ କାଲି ଆସିଥାନ୍ତା କିଏ ?
ସଙ୍ଗେ ଯାଇ ସାର୍ଟ ନେଇ ଫେରେଇବ କିଏ ! ।୨୨

ଆଗକୁ ଚାଲିଲି ପୁଣି ଡାକେ ବେଗକରି
ଗାଁ ବର ଗଛ କହେ ଶୁଣ ପ୍ରେମଚାରୀ। ୨୩

ପ୍ରିୟା ତୁମ କହିଛନ୍ତି ଏହି ଠାବେ ଥିବ,
ଆସିଯିବେ ଟିକେପରେ ସାକ୍ଷାତ କରିବ। ୨୪

ଶୁଣି କରି ଗଛ ଟିର ପ୍ରେମ ଭରା ବାଣୀ,
ବସିଗଲି ଅପେକ୍ଷା ରେ ଆସନ୍ତୁ ରାଗିଣୀ। ୨୫

ସାକ୍ଷାତ ହୋଇନି ବନ୍ଧୁ ଅପେକ୍ଷା ରେ ଅଛି
ପର ପୃଷ୍ଠା ରେ ପଢ଼ିବେ କେତେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ପାଇଛି। ୨୬

ବସି ବସି ଶୋଇଗଲି ଗଛ ଛାଇ ତଳେ
ଗଛ କହେ ରହିଥାଅ ଆଉ କିଛି କାଳେ। ୨୭

ଆସୁଥିବେ ରାଜରାଣୀ ହୋଇ ବଧୂ ବେଶ,
ସମୟ ଲାଗୁଛି ତାଙ୍କୁ ନାହିଁ ତ ଅଭ୍ୟାସ। ୨୮

ଆସୁଥିଲେ ମହାରାଣୀ ଯେହ୍ନେ ରାଜ ହଂସୀ,
ଖେଳୁଥାଏ ସରୋବରେ ଯେହ୍ନେ ପ୍ରେମେ ମାତି। ୨୯

କଳାମେଘ ସୁଦୂରରୁ ସଙ୍ଗେ ଆସିଥିଲା,
ମଧ୍ୟଭାନୂଙ୍କର କଷ୍ଟ ରାଣୀଙ୍କୁ ନଦେଲା। ୩୦

ଶୀତଳ ସମୀର ପଥେ ଦିଏ ସୁଧା ବୁଣି,
ଭ୍ରମର କୋକିଳ ଶୁକ ଛାଡନ୍ତି ରାଗିଣୀ। ୩୧

ପ୍ରିୟାଙ୍କର ଆଗମନେ ଶାନ୍ତ ପରିବେଶ,
ସୁସ୍ୱରେ କୋଳାହଳ କୁ କରନ୍ତି ସ୍ବାଗତ। ୩୨

କିଛି କ୍ଷଣ ଚାହିଁଥିଲି ଅପଲକ ନେତ୍ରେ,
ଭାବି ଭାବି ଭାସିଗଲି ମନ ପ୍ରେମ ସ୍ରୋତେ। ୩୩

ନାଲିଓଠ ଦୁଇଧାରୁ ଝରୁଥିଲା ହସ,
ଦୁଇ ବାହୁ ବନ୍ଧନ ରୁ ଜାଣିଗଲି ଶ୍ଲେଷ। ୩୪

ବିଳମ୍ବର କାରଣଟି ଖୋଜି ପାଇଗଲି,
ଦେହେ ତାର ତାତି ଦେଖି କାନ୍ଦିପକାଇଲି। ୩୫

ସାର୍ଟ ଟିକୁ ଆଣିଥିଲା ହାତେ ଦେଇଗଲା,
ମିଠା ଓଠେ ପ୍ରେମ ଦେଇ ମନ ନେଇଗଲା ୩୬

ହାତ ଧରି କାନ ପାଖେ କହି ଗଲା ହସି,
ମନ୍ଦିର କୁ ଆସିଯିବ ଜାଗର ଆସୁଛି। ୩୭

ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆସିବ ମିଶି ଦିପାଳୀ ଜାଳିବା ,
କେମିତି ଜଳୁଛି ଦୀପ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ।୩୮

ଉଇଁଗଲେ ଦିବାକର ପୁରୁବ ଆକାଶେ
ଜାଗରର ମହୋତ୍ସବ ପ୍ରଭାତୁ ପ୍ରକାଶେ।୩୯

ମନ୍ଦିରର ପରିସର ସବୁ ଶିବ ମୟ
ପ୍ରେମେ ବାଟବଣାକି !ପ୍ରେମିକର କାୟ।୪୦

ପ୍ରଭାତରୁ ଉଠି ବୈତରଣୀ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ନାନ
ସାରି ଫେରିଛନ୍ତି ମନ ଅତୀବ ପ୍ରସନ୍ନ। ୪୧

ମନେଅଛି ଦୁହେଁ ଆଜି ଜାଳିବେ ଦୀପାଳି
ପ୍ରେମଟିକେ ଆଗେଇବ ହସେମନେଭାଳି। ୪୨

ବଜାରକୁ ଯାଇ ପ୍ରେମ କିଣିଛି ନଡ଼ିଆ
କ୍ଷୀର ଢ଼ାଳି ପୂଜାକରି ବସାଇଛି ଗୁଆ। ୪୩

ମନାସିଛି ମହାଦୀପ ଉଠିବାର ବେଳେ
ମନକଥା କହିଦେବ ସାଙ୍ଗସାଥୀ ମେଳେ। ୪୪

ପୁଣି ଭାବୁଅଛି ଯଦି ଅରାଜି ସେ ହେବେ
ସାଙ୍ଗସାଥୀ ମିଳିମିଶି ମଜା ଉଡାଇବେ। ୪୫

ସିଦ୍ଧାନ୍ତ କରିଛି ଏକାନ୍ତରେ କଥାହେବି
ଦୀପ ଜାଳିଜାଳି ମନକଥା କହିଦେବି। ୪୬

ବଡ଼ଏକ ମାଟିଦୀପ କିଣିବାର ବେଳେ
କୁନିଝିଅଟି କହୁଛି ନେଇଛ ସକାଳେ। ୪୭

ଅଳ୍ପ ହସିବାରୁ ସବୁ ମନେ ଗଲା ପଡ଼ି
ଘିଅ କିଣି ନେଇଛନ୍ତି ବାନ୍ଧବୀ ସଜାଡି। ୪୮

କହିଦେଲା କୁନିଝିଅ ବଳିତାକୁ ଦେଇ
ବନ୍ଦକଲା ଦୋକାନକୁ ପଶ୍ଚିମକୁ ଚାହିଁ।୪୯

ଧ୍ୟାନ ଭାଙ୍ଗି ଧାଇଁଲି ମୁଁ ବଳିତାକୁ ଧରି
ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଙ୍ଗଣେ ଦେଖେ ସତେ ଅପସରି। ୫୦

ଓହ୍ଲାଇଛି ସ୍ଵର୍ଗରୁ କି, ଅପୂର୍ବ ଚାହାଣୀ
କେଶଲଟା ବନ୍ଧାଇଛି ଜନ ମନ ଜିଣି।୫୧

ମନକଥା ମନେରଖି ଜଳାଇଲୁ ଦୀପ
ଶିବ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରମନ୍ତ୍ର କରିଲି ମୁଁ ଜପ। ୫୨

ଭୋଳାନାଥ ଶୁଣିଲେକି ମନର ପ୍ରାର୍ଥନା
ଦୁଇଓଠଧାରୁ ଶୁଭେ ପ୍ରେମ ସମ୍ଭାବନା। ୫୩

ଆସନ୍ତା ଫଗୁରେ ଫଗୁ ନିଶ୍ଚିତ ଖେଳିବା
ମହାଦୀପ ସାକ୍ଷୀ ଥାଉ ଫଗୁଣେ ଭେଟିବା। ୫୪

ଅପେକ୍ଷାରେ ରହିଅଛି ଥାଉ ଆଶୀର୍ବାଦ
ପରପୃଷ୍ଠା ଲେଖିବାକୁ ନରହୁ ପ୍ରମାଦ। ୫୫

#########

ଭିଜାରାଣୀ

(ଏକ ବରଷାରାତିର କାହାଣୀ) ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ ନନ୍ଦ