ଭାରତ ଏକ ବିଚିତ୍ରମୟ ଦେଶ ଏଠି ସଂସ୍କୃତିକୁ ଯେତିକି ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦିଆଯାଏ ତା ଠାରୁ କେତେ ଅଧିକ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଥାଏ। ପୁରାଣ ଯୁଗରୁ ବର୍ଣ୍ଣନା ରହିଛି ସମ୍ପର୍କ ପାଇଁ ନିଜ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଦେବାକୁ ପଛେଇ ନାହାନ୍ତି ଭାରତର ପ୍ରାଚୀନ ଅବା ନୂତନ ସଭ୍ୟତା ଅଧିବାସି।

ଅମିତ୍ ବିହାରରେ ଏକ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କମ୍ପାନୀରେ ଚାକିରୀ କରିଛି, ଦୀର୍ଘ ୫ ବର୍ଷ ଧରି ନିଜ ଘର ,ବାପା , ଜେଜେମା ସର୍ବୋପରି ଗାଆଁର ଶୈଶବ ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଚାକିରି ପାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତା ସାଥିରେ ଥିବା ପିଲା ଦିନର ଘନିଷ୍ଠ ବନ୍ଧୁ ମାନେ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତାର ଚିତ୍ତ ହରଣ କରି ଗାଁର ସେଇ ଶସ୍ୟ ଶ୍ୟାମଳା ଗାଉଁଲି ପରିବେଶରେ ନେଇ ବିଚରଣ କରାଇ ନେଇ ଆସୁଛି।ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଉଥିବା ଗାଆଁ ଓ ଘର ବିରହ ବେଦନା ହୋଇଯିବ ଖୁବଶିଘ୍ର ଅନ୍ତ।ଦୀର୍ଘ ୫ ବର୍ଷ ପରେ ଅମିତ୍ ଫେରୁଛି । ଖୁସିରେ ତାର ପାଦ ତଳେ ଲାଗୁନି। କେମିତି ବା ଖୁସି ନ ହେବ ଗୋଟେ ପୁଅର ଦୁଃଖ ଯେ ତାର ପରିବାର ଠାରୁ ଦୂରେଇ ଏହି ଅର୍ଥ ଉପାର୍ଜନ କରିବା, ନିଜର ଦୁଃଖକୁ ଜହର ପରି ପାନ କରି ପରିବାରକୁ ପୀୟୂଷ ରସରେ ସ୍ନାନ କରାଇବା।ଯାହା ବି ହେଉ ସକାଳୁ ତରତର ହୋଇ ଅମିତ୍ ବାହାରିଲା ଷ୍ଟେସନ ଯାଏଁ। ଯାହା ବି ହେଉ ସମୟରେ ପହଞ୍ଚି ଟ୍ରେନ ଧରିବାକୁ ହେବ। ଈଶ୍ବରଙ୍କ ପ୍ରଗାଢ଼ ଇଚ୍ଛା ବୋଧେ ଅଛି ଅମିତ୍ ଘରକୁ ଫେରୁ ବୋଲି ତେଣୁ ଟ୍ରେନ ଛାଡ଼ିବା ପୂର୍ବରୁ ଅମିତ୍ ନିଜ ବଗିରେ ବସି ପଡ଼ିଲା।ଦୁଇ ଦିନର ବାଟ ଟ୍ରେନ ଛାଡ଼ିଲା ଷ୍ଟେସନରୁ ।

ପ୍ରଥମତଃ ଅମିତ୍ ଆଖିକୁ ନିଦ ନାହିଁ ସେ ଗାଁକୁ ଫେରୁଛି । ଦୀର୍ଘ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ତଳେ ସେ ଛାଡ଼ି ଯାଇ ଥିଲା ତାର ପରିବାର ତାର ଗାଁର ମନଲୋଭା ପରିବେଶ ଯାହାକୁ ଦେଖିକି ସେ ବଡ଼ ହେଇଛି ତାର ଶରୀର ପରିପୁଷ୍ଟ ହେଇଛି।

ଟ୍ରେନ ଯାତ୍ରା ମଧ୍ୟରେ ମନେ ପଡ଼ି ଯାଉଛି ପିଲା ଦିନର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘଟଣା , ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦୁଷ୍ଟାମୀ ଯାହା ତାର ଅପେରା ଅତୀତ ହେଇ ସାରିଛି।

କୁଳୁ କୁଳୁ ହେଇ ବହିଯାଉଥିବା କାଳନ୍ଦୀ ନଦୀ ପାଖରେ ଥିବା ଗାଁ । ପାଖରେ ଥିବା ପାହାଡ ଗାଁର ଶୋଭା ଦ୍ଵିଗୁଣିତ କରି ଦେଉଛି। ପିଲା ଦିନୁ ଅମିତ ତାର ମାଆକୁ ହରେଇ ଜେଜେମା ପାଖରେ ବଢ଼ି ଆସିଛି। ଜମିଦାର ବଂଶଜ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ନା ସେ ଜମିଦାରୀ ଅଛି ନା ଜମିଦାରୀ ଢାଞ୍ଚା । ଅମିତର ବାପା ସୁରେନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ବି ସେମିତି ସମ୍ବଳ ନାହିଁ ନିଜ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇବା ସବୁ ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ଯେ ପାଣି ପରି ବୁହାଇ ଦେଇ ଥିଲେ। ହେଲେ ଦଇବ ତ କାଳ ହେଲା ସବୁ ପରେ ମଧ୍ୟ ଅମିତର ବାପା ସୁରେନ୍ଦ୍ର ଅମିତ ବୋଉଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇ ପାରି ନ ଥିଲେ। ହେଲେ ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଊଣା କରି ନାହାନ୍ତି କେବେ ସୁରେନ୍ଦ୍ର । ଜେଜେମା ଉଭୟ ମା ଓ ଜେଜେମାଙ୍କ ଭୂମିକା ନେଇଥିଲେ। ଅମିତ ବି ତୁଳସୀ ଦୁଇ ପତ୍ରରୁ ବସିଲା ପରି ତାର ସମସ୍ତ ସୁଗୁଣକୁ ଛୋଟ ବେଳୁ ହିଁ ବିକଶିତ କରି ସାରି ଥିଲା। ସ୍କୁଲରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ ସେ ଖେଳ କୁଦ ହେଉ କି ପାଠ ପଢା କି ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ସବୁଥିରେ ଅମିତର ହିଁ ଜାଗା ଥିଲା। ସ୍କୁଲର ସବୁ ଶିକ୍ଷକ ଖାଲି ଶିକ୍ଷକ କାହିଁକି ଗାଁର ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅମିତର ପ୍ରଶଂସାରେ ମସଗୁଲ।
ଯେତିକି ପ୍ରଶଂସା ସାଉଁଟେ ଅମିତ ସେତିକି କିମ୍ବା ତ ଠାରୁ ଟିକେ ଅଧିକ ନିନ୍ଦା ସାଉଁଟେ ଅମିତର ପିଲା ବେଳ ସୁନିଲ। ଅତି ଦୁଷ୍ଟ ଚଳିଗ ଶଗଡ଼ରେ ହାତ ମାରି ଦେବା ପରି ପିଲା ଟିଏ। କାହାକୁ ମାନେନି ନା ଘରେ ନା ସ୍କୁଲରେ ସବୁଠି ବାଳୁଙ୍ଗାମି। ପାଠ ପଢା କଥା ନ କହିଲେ ଭଲ ସୁନିଲ ପାଠ ପଢାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଜ୍ଞ। ଅମିତ କେତେଥର ବୁଝେଇଛି ସୁନୀଲକୁ ହେଲେ ସେ କି ଶୁଣିଛି।

"ସ୍କୁଲକୁ ନୂଆ ଶିକ୍ଷକ ଆସିବେ ବୋଲି ଆଜି ପ୍ରଥମ ପିରିୟଡ଼ରୁ ହିଁ ହେଡ ସାର କହିକି ଗଲାଣି। ସମସ୍ତେ ଅପେକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି ସେହି ନୂଆ ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ଉତ୍କଣ୍ଠାର ସହ।ଖାଇବା ଛୁଟି ସରି ଶେଷ ଖେଳ ପିରିୟଡ଼ ବି ହେଲାଣି ହେଲେ ନୂଆ ସାର ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆସି ନାହାନ୍ତି। ଅମିତ୍ ମନରେ ବହୁତ୍ ଉତ୍କଣ୍ଠା ନୂଆ ସାରଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ। ହେଲେ ସୁନିଲର ମନ ଖେଳ ପ୍ରତି , ଅମିତର ଇଚ୍ଛା ନ ଥିଲେ ସୁନିଲ ତାକୁ ଭିଡ଼ି ନେଇ ଯାଇ ଥିଲା ଖେଳିବା ପାଇଁ। ଡ଼ାଗର ପୁଆ ଖେଳୁ ଖେଳୁ ହଠାତ୍ କାଠିଟି ବହୁତ୍ ଜୋର୍ ସେ ଯାଇ ବାଜିଥିଲା ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଠାରେ, ସେ କିଛି ବୁଝିବା ଆଗରୁ ତାଙ୍କ ମୁହଁଟି ରକ୍ତାକ୍ତ ହେଇ ଯାଇଥିଲା।ସମସ୍ତେ ଦଉଡ଼ି ଆସିଲେ ସେଠାକୁ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଗଲେ ଏକ ଶ୍ରେଣୀ ଗୃହକୁ।ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ପାଣି ଦେଇ ଆରାମ କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ । ହେଡ୍ ସାର ପାଖକୁ ଆସି ଦେଖିଲେ ଏବଂ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଏତ ନିରଞ୍ଜନ ସାର।ଆମ ସ୍କୁଲର ନୂଆ ଶିକ୍ଷକ ସମସ୍ତେ ଆବାକ ହୋଇ ନୂଆ ଗଣିତ ସାରଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଚାହିଁ ରହିଥିଲେ। ଭୁଲରେ ଅମିତ ଦ୍ଵାରା ଏ କଣ ହେଇ ଗଲା ଭାବି ଜୋରରେ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲା। ହେଲେ ନିରଞ୍ଜନ ସାର୍ କ୍ଷତାକ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଉଠି ଅମିତକୁ ବୁଝାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ। ତାର ଲୁହ ପୋଛି ନିଜ କୋଳକୁ ନେଇ କିଛି ନ ହେବାର ପ୍ରମାଣ ଦେଲେ। କେବଳ ଏତିକି କହିଲେ କି *"କଣ ଡରି ଗଲୁ କି ବାପ?* ଜୀବନରେ ଏମିତି ଅନେକ ଭୁଲ ହେଇ ଯାଏ ଅଜାଣତରେ।" ବାସ୍ ଏତିକିରେ ହିଁ ଅମିତ ଆଦରି ନେଲା ନିରଞ୍ଜନ ସାରଙ୍କୁ। ସେଇ ଦିନ ଠାରୁ ଅମିତର ରକ୍ତ ସମ୍ପର୍କ ନ ଥାଇ ମଧ୍ୟ ସେ ନିଜ ପରିବାର ଠାରୁ ବଡ଼ ବୋଲି ଭାବି ନେଲା ନିରଞ୍ଜନ ସାରଙ୍କୁ। ଯେତେ ଦିନ ବଢି ଚାଲେ ନିରଞ୍ଜନ ସାର୍ ଆଉ ଅମିତ ଭିତରେ ସମ୍ପର୍କର ସୂତା ଆଗରୁ ମଜଭୁତ ହେବାକୁ ଲାଗେ। ନିରଞ୍ଜନ ସାର୍ ବି ଭୁଲି ଗଲାଣି କି ଅମିତ ବ୍ୟତୀତ ତାଙ୍କର ନିଜର ପରିବାର ମଧ୍ୟ ଅଛି।"

ସବୁ ଭାବନାର ଅନ୍ତ ଘଟାଇ ଦେଲେ ଟ୍ରେନର ଟିଟି ମହାଶୟ। ଟିକେଟ ଦେଖେଇବାକୁ ଅମିତ ବ୍ୟାଗରୁ ବାହାର କରି ପୁନଶ୍ଚ ଥୋଇବା ବେଳେ ବ୍ୟାଗର ଗୋଟେ କୋଣରେ ଥିବା ନୂଆ ଚଷମା ଉପରେ ନଜର ପଡିଲା ଅମିତର ଯାହାକୁ ସେ ଅତି ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହ ଆଣିଛି ତାର ପ୍ରିୟ ସାରଙ୍କ ପାଇଁ। "କଲେଜରେ ପଢିବା ବେଳେ ହଠାତ୍ ଦିନେ ସାରଙ୍କ ଅସୁସ୍ଥ ହେବାର ଖବର ପାଇଲା ଅମିତ କିଛି ଚିନ୍ତା ନ କରି ଧାଇଁ ଗଲା ଡାକ୍ତରଖାନା। ଏବଂ ଯାହା ଶୁଣିଲା ତାର ଧର୍ଯ୍ୟ ରହିଲା ନାହିଁ। ବ୍ରେନ ଟ୍ୟୁମର ପାଇଁ ହୋଇ ଥିବା ଅପରେସନ ପରେ ସାରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଶକ୍ତିରେ କିଛି ତ୍ରୁଟି ଦେଖା ଦେଇଛି ତ ସାର ଆଗରୁ ଯେପରି ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖି ପାରୁ ଥିଲେ ସେପରି ଆଉ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖିବାକୁ ପାଇବେ ନାହିଁ। ସାରଙ୍କୁ ଏକଥା ଏତେଟା ବ୍ୟାଘାତ ଦେଇ ନ ଥିଲା କାରଣ ସେ ନିଜ ପୁଅ ଠାରୁ ଅଧିକ ଭଲ ପାଉ ଥିବା ଅମିତକୁ ନିଜ ପାଖରେ ରଖିବା ପାଇଁ ଅମିତର ବାପା ସୁରେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଠାରୁ ଅନୁମତି ନେଇ ଆସିଥିଲେ। ବାସ୍ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଥିବା ସେ ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ଯେ ସନ୍ତାନ ଅଭିଭାବକର ସମ୍ପର୍କରେ କେବେ ଠାରୁ ପରିଣତ ହୋଇ ଗଲାଣି। ଚଷମା ବ୍ୟତୀତ ସାରଙ୍କ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦର୍ଶନର ମାଧ୍ୟମ ଆଉ କିଛି ନଥିଲା।

ଦିନେ ଜ୍ବରରେ ପଡ଼ିଥିବା ଅମିତ ଯେ ରାତି ଯାକ ବେଦନାରେ ଛଟପଟ ହେଉ ଥିବା ଦେଖି ନିଜେ ନିରଂଜନ ସାର ଦେହ ଅସୁସ୍ଥ ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ଜଗି ରହିଥିଲେ ଅମିତକୁ ଢେର୍ ପାଣି ପଟୀ ପକାଇବା, ମଝିରେ ମଝିରେ ଜ୍ଵର ମଧ୍ୟ ଦେଖୁଛନ୍ତି। ତିନି ରାତି ନିରଞ୍ଜନ ସାର୍ କିଛି ଖାଇଛନ୍ତି ନ ଶୋଇଛନ୍ତି। ଏପରି ଦେଖି ଅମିତ୍ ନିଜ କୋହକୁ ମନେ ମନେ କୋଉ ଜନ୍ମରେ କି ପୁଣ୍ୟ କରିଥିଲା ସେ ଏତେ ଭଲପାଇବା ସେ ସାରଙ୍କୁ ଠାରୁ ପାଉଛି।"

ଘର ଛାଡ଼ି ଯିବା ଦିନ ବହୁତ୍ କାନ୍ଦିଛି ଅମିତ୍ ତାର ପ୍ରିୟ ସାରଙ୍କ ଠାରୁ ସେ ଦୂରେଇ ଯିବ ହେଲେ କାନ ବା କରିବା ପୁଅ ଜନ୍ମ ଉପାୟ ବା କାଇଁ ନିଜ ପରିବାର ପ୍ରତିପୋଷଣ କରିବାକୁ ହେଲେ ରୋଜଗାର କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ଆଉ ତା ପାଇଁ କର୍ମ କ୍ଷେତ୍ର ଯିବାକୁ ପଡିବ।

ନିରଞ୍ଜନ ସାର ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ପଚାରି ଥିବା ପ୍ରଶ୍ନକୁ ପୁଣି ଦୋହରାଇ ପଚାରିଲେ ଅମିତ *"କଣ ଡରିଗଲୁ କିରେ ବାପ?*"
ମୋ ଆଶୀର୍ବାଦ ସଦା ତୋ ସହ ଅଛି।
ଅପେକ୍ଷାରେ ରହିଲି ତୁ ଫେରିଲେ ପୁଣି ମୋ ପାଖେ ରହିବୁ ବ୍ୟସ୍ତ ହନା ଯା।

ପଛକୁ ଚାହିଁଲେ କଷ୍ଟ ହେବା ବୋଲି ଏକ ମୁହଁ ରାସ୍ତା ପରି ଯେପରି ସେ ଆଉ ସାରଙ୍କ ମୁହଁ ଚାହିଁବନି କାରଣ ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ସାରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସେ ସମ୍ପର୍କର ସେତୁ ପୁଣି ଅମିତକୁ ପଛରୁ ଟାଣି ଧରିବ।*

ଷ୍ଟେସନ ପାଖରେ ରହି ଗଲା ଗାଡ଼ି ନିଜ ଆଖିଲୁ ଲୁହ ଧାର ପୋଛି ନିଜ ବ୍ୟାଗ୍ ନେଇ ଖୁସିରେ ଓହ୍ଲାଇଲା। ମନରେ ଚଂଚଳତା ସେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ ସାରଙ୍କ ଦେଖିବ ନିଜ, ଘରକୁ ଦେଖିବ।
ଷ୍ଟେସନରୁ 5 କିମି ହେବ ଗାଆଁ। ଯିବା ଆସିବାର ଗୋଟିଏ ମାଧ୍ୟମ ମାଗୁଣିର ଶଗଡ଼। ଶଗଡ଼ରେ ବସି ଗଲା ବେଳେ ମନରେ ଅସୁମାରୀ ଆଶା ଅମିତର ସାରଙ୍କୁ ଦେଖା କରିବା ନିଜ ରୋଜଗାର ଆଣିଥିବା ନୂଆ ଦାମୀ ଚଷମା ସାରଙ୍କୁ ପିନ୍ଧାଇ ଦେବ। ଆଗେ ଯାଇ ସାରଙ୍କୁ କୋଳେଇ ନେବ ଯେମିତି ସାର ତାକୁ ପ୍ରଥମ ଦେଖାରୁ କୋଳେଇ ନେଇ ଥିଲେ।

ଗାଆଁରେ ପହଞ୍ଚିଲା ଶଗଡ଼ ଘରେ ବ୍ୟାଗ୍ ଫୋପାଡି ଚଷମା ଖଣ୍ଡିକ ଧରି ଅମିତ ଦୌଡିଲା ସାରଙ୍କ ସେଇ ଭଡା ଘର ଯେଉଁ ଠାରେ ରହୁଛନ୍ତି। ଯିବା ବାଟରେ ଦେଖା ହୁଏ ତାର ଶୈଶବର ବନ୍ଧୁ ସୁନିଲ ସହ । ସୁନିଲ କିଛି କହିବା ପୂର୍ବରୁ ସୁନିଲର ହାତ ଧରି ସାରଙ୍କ ଘରକୁ। ଘର କବାଟ ଖୋଲି ଚାରି ପେଟ ଖୋଜି ପକାଇଲା ସାରଙ୍କୁ।କେତେବେଳେ ବାରିପଟେ ତ କେତେବେଳେ ଅଗଣାରେ ଆଉ କେତେ ବେଳେ ସୁନୀଲକୁ ପଚାରୁଛି ସାର କଣ ବାହାରକୁ ଯାଇଛନ୍ତି କି। ସୁନିଲର ଆଖି ସେତେବେଳକୁ ଛଳ ଛଳ ହୋଇ ଗଲାଣି ଶ୍ରାବଣର ଧାରା ପରି। ସୁନିଲ ଅମିତର ହାତ ଧରି ଭିଡ଼ି ନେଇ ଗଲା ଏକ ବନ୍ଦ କୋଠରୀକୁ ଏବଂ ହାତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଦେଖୁଛି ଏକ ଜଳୁଥିବା ଦୀପ ଆଡ଼କୁ। ଦୀପର ମନ୍ଦ ପ୍ରକାଶରେ ଯାହା ଦେଖିଲା ଅମିତର ଶରୀରରୁ ଯେପରି ପ୍ରାଣ ବାହାରି ଗଲା। ଜଡ଼ ପାଲଟିଗଲା ତାର ଶରୀର। ଦୀପର ମନ୍ଦ ପ୍ରକାଶରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ବାରି ହୋଇ ପାରୁଥିବା ନିରଞ୍ଜନ ସାରଙ୍କ ଫଟୋ ଓ ସ୍ଥିରେ ଟଙ୍ଗା ଯାଇଥବା ଫୁଲ ମାଳ। ସୁନିଲ ଅମିତର ହାତକୁ ଜୋର ସେ ଜାବୁଡ଼ି ଧରି କହିଲା ଯେଉଁ ବ୍ରେନ ଟ୍ୟୁମର ଅପରେସନ ହୋଇଥିଲା ତାହା ହିଁ ସାରଙ୍କ ଜୀବନ ଅନ୍ତର କାରଣ ହେଲା। ଶେଷ ଶଯ୍ୟାରେ ସାର ସୁନୀଲକୁ ଡାକି ଅମିତ ପାଇଁ ଦେଇଥିବା ବାକ୍ସ ଟିକୁ ବଢାଇ ଦେଲ ଅମିତ ହାତକୁ। କମ୍ପିତ ହାତରେ ଅମିତ ବାକ୍ସ ଖୋଲି ଦେଖିଲା ସେଥିରେ ଥିବା ପୁରୁଣା ଚଷମା ଖୋଳ ଯାହା ମଧ୍ୟରେ ଏକ କାଗଜ ଓ ସାରଙ୍କର ପୁରୁଣା ଚଷମା। କାଗଜ ଲେଖା ହୋଇଥିବା ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟ ଯାହା ପାଇଁ ସାରଙ୍କ ସହିତ ତାର ସମ୍ପର୍କ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା *"କଣ ଡରି ଗଲୁ କିରେ ବାପ?* ତୋ ସହ ମୁଁ ସବୁ ବେଳେ ଅଛି,ଯେବେ ବି ତୋର ମୋ କଥା ମନେ ପଡ଼ିବ ମୋ ଚଷମା ଭିତରେ ତୁ ମତେ ପାଇବୁ । ଭାବିଥିଲି ତୁ ଫେରିବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚି ରହିବି ବୋଲି ହେଲେ କାହା ଭାବନାରେ ଏ ସମୟ ଚାଲେନି। ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ଯେ ନିଜ ଜୀବନରେ ଧନ କେତେ ଉପାର୍ଜନ କରେ ତାହା ଦେଖେନି କେତେ ସୁଶିଷ୍ୟ ଉପାର୍ଜନ କରେ ତାହା ଦେଖେ। ଆଉ ମୁଁ ମୋ ଜୀବନରେ ତତେ ଉପାର୍ଜନ କରିଥିଲି। ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ତତେ ଶେଷ ଥର ପାଇଁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ହେଲେ ହେଲା ନାହିଁ।"

ଆଖିର ଲୁହ ବୋଲ ମାନୁ ନାହାନ୍ତି ଆଉ ଅମିତ ଆଣିଥିବା ଚଷମା ଆଉ ସାର ଛାଡ଼ି ଯାଇଥିବା ଚଷମାକୁ ଚାହିଁ କେବଳ ଏହି କଥା ମନରେ ଭାବୁଥାଏ ଅମିତ୍ ସାରଙ୍କ ଚଷମା ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟର ଅପାର ପ୍ରେମ କାହାଣୀକୁ ନିଜ ବୁକୁ ତଳେ କବର ଦେଇ ଇତିହାସ କରି ସାରି ଥିବା ବେଳେ ଅମିତ ଆଣିଥିବା ନୂଆ ଦାମୀ ଚଷମା ନୂତନ ପରମ୍ପରା ଅନୁସନ୍ଧାନରେ ଭବିଷ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ସୁଦୃଢ଼ ପାଇଁ ରାହା ଯୋଗାଇଛି। ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକେଲା ହେଇ ଗଲା ପରି ଲାଗୁଛି ଅମିତକୁ। କିନ୍ତୁ ଚଷମା ଦ୍ବୟ ନିଜ ଜଡ଼ ମୁଖ ମଣ୍ଡଳରେ ଅମିତକୁ ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଇ ବ୍ୟକ୍ତ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ କହୁଛନ୍ତି କି ତୁମ ସାରଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧି ଭାବେ ଆମେ ତୁମ ସହ ରହିଛୁ, ତୁମ ସାରଙ୍କ ପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆମ ଜଡ଼ ମୁଖରୁ ଶୁଣିବ *କଣ ଡରି ଗଲୁ କିରେ ବାପ?* ।

ଭିନ୍ନ ସମ୍ପର୍କ

ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟ