ଭାଗ - ୧
ସେଦିନ ହେଇଥାଏ ସଂକ୍ରାନ୍ତି,ଆମ ଗାଁ ଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଦୂରରେ ଥିବା ମନ୍ଦିର କୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ମିଶି ପୂଜା କରିବାକୁ ଯାଇଥାଉ; ମନ୍ଦିର ରେ ଗହଳି ଥାଏ ପୂଜା ସାରି ଆସୁ ଆସୁ ଦି ପହର ହେଇ ଯାଇଥାଏ . ଫେରିବା ବେଳ ରେ ଏମିତି ଏକ ଶବ୍ଦ ଶୁଭିଲା ଯେମିତି ସେଇ ବାଟ ଦେଇ କିଏ ଜୋର୍ ଜୋର୍ ହେଇ ଚାଲି କି ଯାଉଛି ହେରି . ହେଲେ ଅଦ୍ଭୁତ ର କଥା ୟେଟା କି ମୁଁ କିଛି ସମୟ ନିରବ ରହି ଭାବିଲି ଏତେ ଖରା ବେଳ ରେ ନା କେହି ମଣିଷ ନା କୋଉ ପଶୁ ପକ୍ଷୀ ୟେପଟେ ଯିବାର ଦେଖିବାକୁ ପାଉଛି ,କଥା ରେ ଅଛି ସେହି ବାଟ ଦେଇ ଯିବା ଆସିବା ବେଳେ କିଏ କୁହେ ୟେ ଜଙ୍ଗଲ ରାସ୍ତା ରେ ଠାକୁରାଣୀ ଚାଲିକି ଯାଆନ୍ତି ତ କିଏ କୁହେ ଭୂତ ଓ ପ୍ରେତ ର ସାୟା ଅଛି । ସେଠାକୁ ଯିବାକୁ ତ ସମସ୍ତେ ମନା କରନ୍ତି ହେଲେ ଦିନେ ମୋ ଭାଇ କହିଲା ଚାଲ୍ ସେଠାକୁ ଥରେ ଯିବା ମୁଁ ଅଛି କିଛି ହେବା ନାହିଁ ହେଲେ ମୁଁ ପୂରା ଭୟ ରେ କହିଲି ସେଠାକୁ ଯିବାକୁ ସବୁ ମନା କରନ୍ତି ଆମେ ଯିବା ନାହିଁ ।ୟେ ସବୁ ଘଟଣା ଶୁଣିବା ପରେ ମୁଁ ୟେ ସବୁ କୁ ମିଛ ଭାବି ସବୁ ଭୁଲି ଯାଇଥିଲି ।କିନ୍ତୁ କିଛି ସମୟ ଭାବିଲି କଣ ପାଇ ଦି ପହର ବେଳା ରେ ହେଇ ରାସ୍ତା ଦେଇ କେହି ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ ୟେ ସବୁ ଭାବି ଭାବି ଯେମିତି ମୋ ଆଖିରୁ ନିଦ କୁଆଡେ ହଜି ଯାଇଥିଲା 🛣️ଦିନ ତ ଯେମିତି ସେମିତି ରେ କଟିଯାୟେ ହେଲେ ଯେତେ ବେଳେ ରାତି ହେବାକୁ ବସେ ସେଇ ଅନ୍ଧକାର ରାତି 🌃 କୁ ଦେଖିଲେ ପୁଣି ସେଇ କଥା ସବୁ ମନେ ପଡ଼ିଯାଏ ଓ ସେଇ ଶବ୍ଦ ଯେମିତି ମୋ କାନ ପାଖରେ ବାର୍ ବାର୍ ସୁଭୁଥାୟେ !

ଭାଗ - ୨

ସେଦିନ ପ୍ରାୟ ରାତି 1.30 ହେଇଥାଏ । ଚାରିଆଡେ ପୁରା ଅନ୍ଧକାର ଓ ସେଦିନ ହେଇଥାଏ ସଂକ୍ରାନ୍ତି , କଣ ପାଇଁ କେଜାଣି ସେଦିନ ମୋର ନିଦ ହଟାତ୍ କଣ ପାଇଁ ଅଧ ରାତି ରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଲା ଆଉ ନିଦ ହେଲା ନାହିଁ . ମତେ ଏମିତି ଲାଗିଲା ଯେମିତି ମତେ ଜଣେ କିଏ ଡାକୁଛି 😨 ହେଲେ ପୁଣି ଭାବିଲି ଏତେ ରାତି ରେ କିଏ ବା ଡାକିବ. ବାର୍ ବାର୍ ନିଦ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇ ପୁଣି ସେଇ ଶବ୍ଦ ଶୁଭେ ୟେ ସବୁ ଭାବି ଭାବି ମୋର ପୁରା ଶରୀର ରୁ ଗମ୍ ଗମ୍ ଝାଳ ବାହାରିବା ଆରମ୍ଭ ହେଇ ଯାଏ. ହେଲେ ଥକି ଯିବା କାରଣ ରୁ ଆଖି ପଡ଼ି ଯାଉଥାଏ ।ହେଲେ କଣ ବା କରିବା ପୁଣି ସେଇ ଶବ୍ଦ ମୋ କାନ ପାଖେ ଏତେ ଜୋରରେ ଶୁଭୁଥାୟେ ଯେମିତି ମତେ କିଏ ଡାକୁଛି ।ଟିକେ ମନ କୁ ବୁଝାଇବାକୁ ଯାଇ ମୁଁ 📖 ବହି ଧରି ପଢିବାକୁ ଲାଗିଲି ଭାବିଲି ଟିକେ ମନ କୁ ସ୍ଥିର କରିବି କିନ୍ତୁ ପୁଣି ସେଇ ଶବ୍ଦ ବାର୍ ବାର୍ ଶୁଭୁ ଥାଏ .କେଜାଣି କଣ ପାଇଁ ହଟାତ୍ ମୁଁ ସେଇ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଶୁଣି ରୁମ୍ ର କବାଟ 🚪 ଖୋଲି ବାହାରକୁ ଯିବାକୁ ଲାଗିଲି ଠିକ୍ ସେତିକି ବେଳେ ସେଇ ଶବ୍ଦ ମତେ ଅଧିକ ଜୋର ରେ ଶୁଭିଲା ଯେମିତି ଜଣେ ମୋ ପାଖରେ ବସି ମତେ ଡାକୁଛି ସେଇ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ମୋର ଆଉ ରୁମ୍ ଜା ଯିବାକୁ ସାହସ ପାଇଲାନି,ଏତେ ସୁନ୍ ସାନ୍ ରାତି ରେ କିଏ ବା ଶୁଣିବ ହେଲେ ଡାକିବ ପାଇ କାହାକୁ ମୋ ମୁହଁ ରୁ ଶବ୍ଦ ବାହାରିଲା ନାହିଁ । ସେତେ ବେଳେ କୁ ମୋର ପୁରା ଶରୀର ଭୟ ରେ ଥରୁ ଥାଏ ।ମୋ ପକ୍ଷ ରେ ଆଉ ଚାଲିବା ସମ୍ଭବ ହେଲା ନାହିଁ ମୁଁ ଗୋଟେ ଗୋଡ଼ ରେ ଘୁସୁଡ଼ି ଘୁସୁଡି ରୁମ୍ ପାଖରେ ପହଂଚି ଜୋର୍ ରେ ଚିତ୍କାର କରିବାକୁ ଲାଗିଲି ..😰

ଭାଗ -୩
ମୋର ସେଇ ଭୟ ର ଚିତ୍କାର ଶୁଣି ଘର ଲୋକ ସମସ୍ତେ ଉଠି ପଡ଼ିଲେ . ମତେ ପଚାରିବାକୁ ଲାଗିଲେ କଣ ହେଇଛି ହେଲେ ଭୟ ରେ ମୋ ଦେହ ଥରୁ ଥାଏ ମୁଁ କିଛି କହି ପାରୁ ନଥାଏ ,କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ମୁଁ ପୂରା ନିଷ୍ପଦ ହେଇ ଯାଇଥିଲି ।ଆଉ ଜୋର୍ ଜୋର୍ କାନ୍ଦି କି କହିବାକୁ ଲାଗିଲି ଯେମିତି ମତେ ଜଣେ କିଏ ଡାକୁଛି ମୋ ମୁହଁ ରୁ ୟେ ସବୁ ଶୁଣିବା ପରେ ସେମାନେ ମନର ଖରାପ ସ୍ବପ୍ନ ଭାବି ଦେଇଥିଲେ ହେଲେ କିଛି ସମୟ ପରେ ଚାରିଆଡ଼େ 🔦 ଟର୍ଚ୍ଚ ମାରି ଦେଖିଲେ ତ ପୂରା ରାସ୍ତା ସୂନ୍ ସାନ ଅଛି। ଆଉ ମତେ ସବୁ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ ୟେ କିଛି ନୁହଁ ୟେ ବାସ୍ ଖାଲି ତୋ ମନ ର ଗୋଟେ ଭୟ ,ପବନ ଯୋରେ ହେଇଥିଲା ସେଥି ପାଇଁ ବାଉଁଶ ଗଛ ର ଶବ୍ଦ ତତେ ଶୁଭିଥିଲା ହେଲେ କେମିତି ମୁଁ ମୋ ମନ କୁ ବୁଝାଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବି କାରଣ ଥରେ ନୁହେଁ ବାର୍ ବାର୍ ମୁଁ ସେ ଶବ୍ଦ କୁ ଅନୁଭବ କରିଛି ,ଏମିତି ସବୁ କଥା ଆଲୋଚନା କରୁ କରୁ ଭୋର 5.00 ଟା ହେଇ ଯାଇଥିଲ ,ଯେତେ ବେଳେ ସକାଳ ହେଲେ ସେତେ ବେଳେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ୟେ କଥା ଜାଣିବା ପରେ କିଏ କହିଲା ସଂକ୍ରାନ୍ତି ର ରାତି ଥିଲା ରାତି ରେ ଠାକୁରାଣୀ ଯାଇଥିବେ ତ କିଏ କହିଲା ୟେଠି ପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀ ମାନଙ୍କୁ ବଳି ଦିଆଯାଏ ଏଠି ଭୂତ ,ପ୍ରେତ ର ସାୟା ଅଛି ,ହେଇ ସବୁ କଥା ମୁଁ ନିଜେ ଅନୁଭବ କରି ପାରିଥିଲି। ସେଇ ଦିନ ଠାରୁ ଆଜି ଜା ୫ ବର୍ଷ ହେଲାଣି ସେ ସବୁ ଘଟଣା ମୋ ମନ ରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରେ ।।।।😶‍🌫☠️

ଭୟ ର ଛାୟା

ସଂକ୍ରାନ୍ତି ରାତି ର ଘଟଣା 🌉🛣️