ମହାଦେବୀ

ଭୁବନ ବନେ ନାହିଁ ପଟାନ୍ତର
ବାମାର ଘନ କୃଷ୍ଣକୁନ୍ତଳ
କାମିନୀ ଯାମିନୀ ମୋହିନୀର ପ୍ରଭା
ରସିକା ସାଜି ଜିଣେ କାଦମ୍ବରୀସଭା।

ମଞ୍ଜୁଳା ସେ କିନ୍ତୁ ନୁହଁଇ କାମୁକା
ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ଜଳେ ହୋଇ ଦୀପଶିଖା
ଜନନୀ ଭୋଗିନୀ ଗୃହିଣୀ ସେ ସାଜି
ଅନୁପମା ସେ ଅଟେ ବଡ ନିରିମାଖି ।

କଷଣ ନଈରେ ବାହିଣ ତରଣୀ
ଭାସମାନ ପ୍ରାୟେ ପିପିଲିକାରାଣୀ
ସର୍ବଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ବୋହିଣ ହିୟାରେ
ମଙ୍ଗଳ ମନାସେ ନୀତି ବୃନ୍ଦାବତୀ ମୂଳେ ।

ନୁହେଁ ସେ ଅବଳା ନୁହେଁ ସେ ଦୁର୍ବଳା
ଭଷ୍ମ କରିପାରେ ଫିଙ୍ଗି କ୍ରୋଧଜ୍ବାଳା
ଦୁର୍ଗା କାତ୍ୟାୟନୀ ତା' ମଧ୍ୟେ ନିହିତ
କ୍ଷଣକ ମଧ୍ଯରେ ଧ୍ବଂସ କରିପାରେ ସର୍ବ ।

ସର୍ବସଂହା ସେ କାନ୍ତା ସନ୍ତାପଧାରିଣୀ
ସକଳ ଭାରେ ବିକ୍ଷିପ୍ତା ଦୁଃଖିନୀ ମେଦିନୀ
ସେକାଳେ ଏକାଳେ ସର୍ବକାଳେ ବନ୍ଦନୀୟା
ତା’ ମୂଲ କିନ୍ତୁ ବୁଝି ପାରିନି ଦୁନିଆ ।

ନାନା ଅବିଚାର କର୍ଷଣ ପୀଡ଼ାର
ଦମ୍ଭି ସମ ସହେ ଧୂର୍ତ୍ତନଶ୍ବରର
ବଟ ତଳେ ଯଥା ସଂଘର୍ଷୀ ଅଂକୁର
ଜୀବନ ବିତଇ ତଥା କୁନ୍ତଳିନୀର ।

ଏ ରାଜନୀକାନ୍ତାର କାନ୍ତ ଯେ ଆସିବେ
ନିର୍ଭିକ ପ୍ରତ୍ୟୁଷ ଆଭା ବିଚ୍ଛୁରିବେ
କାଳ ସରିତାର ଗତି ଲେଉଟିବ
ଯୁଗେ ଯୁଗେ ନାରୀ ତୋର ଜୟ ହେବ।
ଯୁଗେ ଯୁଗେ ନାରୀ ତୋର ଜୟ ହେବ।

- ରଶ୍ମି ରଞ୍ଜନ ସାହୁ

ଜନନୀ, ଜାୟା, ଭୋଗିନୀ, ପତ୍ନୀ, ସ୍ତ୍ରୀ, ଦୁହିତା କାହିଁ କେତେ ନାଁ ରେ ଆମେ ତାକୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରୁ।କିନ୍ତୁ କ’ଣ ଆମେ ତାକୁ ତା’ର ଠିକ ଆସନ ପ୍ରଦାନ କରିପାରୁ କି? ଏଇ ପ୍ରଶ୍ନଟି ସବୁବେଳେ ମନ କିଆରୀ ରେ ଅବିରତ କର୍ଷଣ କରେ। ମାତ୍ର ଫସଲ କେବେ ଅମଳ ହେବ ତା’ର କିଛି ଠିକଠିକଣା ନାହିଁ। ଫସଲ ଅମଳରେ ନୁହେଁ ବରଂ ଚାଷ ରେ ମନନିବେଶ କଲେ ସୁନାର ଫସଲ ଦିନେ ନା ଦିନେ ନିଶ୍ଚେ ଫଳିବ। ଏଥିରେ ହିଁ ମୋର ବିଶ୍ୱାସ।

ମୋର ଏଇ ଛୋଟ ପ୍ରୟାସଟି କେମିତି ଲାଗିଲା କବିତାଟିକୁ ପଢି ନିଶ୍ଚୟ ଜଣେଇବେ।

#odiapoetry #odiapoem #societypoetry #society

ମହାଦେବୀ

ଏକ ଛୋଟ ପ୍ରୟାସ