ବେଳେବେଳେ ମୋତେ ଲାଗେ ମୁଁ ଜଣେ ହତଭାଗା ଝିଅଟି ମା ସ୍ନେହ, ପ୍ରେମ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରୁ ସର୍ବଦା ବଞ୍ଚିତ । ନିଜେ ଭାବେ ଭାଗ୍ୟହିନ ଝିଅଟି କାରଣ ଜନ୍ମ ହେବାର କିଛି ଦିନ ପରେ ତା ମା ତାକୁ ଆଉ ଏ ଦୁନିଆ କୁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଛାଡ଼ି ଚାଲି ଗଲେ,
ଯେମିତି ଲାଗେ ସତେ ଝିଅ ଟି ଶ୍ରୀହୀନ । ସେ ଝିଅ କୋଉ ଜନ୍ମରେ କି ପାପ କରିଥିଲା କେଜାଣି ଭଗବାନ ତାକୁ ମା ର ସ୍ନେହ, ପ୍ରେମ ରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିଲେ । ସେଥିପାଇଁ ବୋଧ ହୁଏ ତା ଠାରୁ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଲୁହ ପୋଛିବାକୁ ମାଆ ର ପଣତକାନି, ମନର ଅକୁହା କଥା ବୁଝିବାକୁ ପ୍ରେମଭରା ହୃଦୟ , ଟିକେ ଦୂର କୁ ଚାଲି ଗଲେ ସର୍ବଦା ଝୁରି ହେଉଥିବା ହୃଦୟ, ଅଳି, ଅଝଟ ସହୁ ଥିବା ହୃଦୟ ଥିବା ମଣିଷଟିକୁ ଭଗବାନ ଛଡ଼ାଇ ନେଇଛନ୍ତି ।

ସମସ୍ତେ ମଣିଷ କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତେ ଓ ମାଆ ମଧ୍ୟରେ ଆକାଶ ପାତାଳ ଫରକ୍ ରହିଛି। ପରିବାର ରେ ସମସ୍ତେ ଅଛନ୍ତି କିନ୍ତୁ ମାଆ ନ ଥିଲେ ସବୁ ଥାଇ ବି କିଛି ନଥିଲା ପରି ଲାଗେ।

କିନ୍ତୁ ବେଳେ ବେଳେ ଲାଗେ ମୁଁ ହିଁ ବୋଧହୁଏ ସୌଭାଗ୍ୟବତି ଝିଅଟିଏ । କାରଣ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ମା ଙ୍କୁ ହରେଇଲା ପରେ ମୁଁ ଯଶୋଦା ପରି ମାଆ ଟିଏ ମାଆ ପାଇଛି, ଯିଏ ମୋ ପିଉସୀ । ମାଆ ଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ପରେ ସେ ମୋର ମାଆ ପରି ସବୁ ଦାୟିତ୍ଵ ନେଇଛନ୍ତି ନିଜ ଜୀବନକୁ ଜଳାଞ୍ଜଳି ଦେଇ । ସମସ୍ତଙ୍କ ଜୀବନ ରେ କିଛି ନା କିଛି ଲକ୍ଷ ଥାଏ କିନ୍ତୁ ମୋ ମାଆ ଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ପରେ ମୋ ପିଉସୀ ଲକ୍ଷ ହେଉଛି ଆମେ କେମିତି ଭଲରେ ରହିବୁ, ପାଠ ପଢି ଭଲ ମଣିଷ ହେବୁ । ଆଉ ଏକ କଥା ଯେ ଆମେ କେବେ ବି ମାଆ ର ଅଭାବ ଅନୁଭବ ନ କରୁ । ଛୋଟ ରୁ ଆଜିଯାଏଁ ମୋ ଯାହା କିଛି ଦରକାର କରିଛୁ ସବୁ କିଛି ଦେଇଛନ୍ତି । ସେ କେବେ ମାଆ ଅଭାବି କୁ ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଦେଇ ନାହାନ୍ତି।
ସେ ଜନ୍ମ ଦେଇନାହାନ୍ତି ସତ ହେଲେ ମାଆ ର ସୁଖ ଢାଳି ଦେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ମାଆ ର ପଣତ କାନି ଲମ୍ବାଇ ଦେଇଛନ୍ତି ଲୁହ ପୋଛିବା ପାଇଁ।

ବିଦ୍ୟାଳୟ ରେ ସମସ୍ତେ ନୂଆ ଗୁରୁଜୀ ଏବଂ ଗୁରୁମା ପାଆନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏତେ ଭାଗ୍ୟବାନ ଯେ ଏମିତି ଜଣେ ଗୁରୁମାଙ୍କ ଛାତ୍ରୀ ହେବାର ସୌଭାଗ୍ୟ ପାଇଛି । ଯିଏ ମୋର ସବୁ କିଛି ମାଆଙ୍କୁ ହରେଇବା ପରେ ମାଆ ପରି ସ୍ନେହ ଆଦର, ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ବାସ ର ପ୍ରତିକ ଟିଏ , ବାପାଙ୍କୁ ହରାଇବା ପରେ ବାପା ପରି ସର୍ବଦା ସଶକ୍ତ, ବଳବାନ ର ପ୍ରତୀକ ଟିଏ, ଜଣେ ଭଲ ବନ୍ଧୁ ପରି ସର୍ବଦା ସୁଖ ଦୁଃଖ ର ସାଥିଟିଏ। ଯିଏ ସର୍ବଦା ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛନ୍ତି ।

ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ମୁଁ ଭାବେ କୋଉ ଜନ୍ମରେ କି ପୁଣ୍ୟ କରିଥିଲି ଯେ ଜନ୍ମ କରିଥିବା ମାଆ କୁ ହରାଇଛି ସତ କିନ୍ତୁ ଦୁଇ ଯଶୋଦା ମାଆ କୁ ପାଇଛି ।

ମାଆ ପରି ମାଆଟିଏ ଭାଗ୍ୟ ରେ ଥିଲେ ମିଳେ

"ମାଆ " ଜଣେ ଏମିତି ମଣିଷ ତାର ଆଶିଷ ବିନା ଏ ଜୀବନ ଜିତି ପାରେନା, ଏ ଜୀବନ ର ନିଃଶ୍ୱାସ ଚାଲେନା ।