ମା

ମୋର କଲମ/ ଲେଖନୀ ଆଉ କାଳୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୁଆତ
ମୋର ଶରୀର ଆଉ ମୋ ହୃଦୟ ର ସବୁ ରକ୍ତ

ତୋ ଶ୍ରୀଚରଣ ରେ ସବୁ ଦଣ୍ଡବତ

ତୋର ନଅ ମାସ ନଅ ଦିନ ର ଅସହ୍ୟ କଷ୍ଟ
ମତେ ଏ ସୁନ୍ଦର୍ ଦୁନିଆ କୁ ଦେଖେଇଲୁ ତୁ ବାଟ

ତୋର ସେଇ ଗର୍ଭ ଯନ୍ତ୍ରଣା କୁ ମୋର ଦଣ୍ଡବତ

ତୁ ଶିଖେଇଛୁ ଦୁନିଆ ଭାଷା ର ସବୁ ଅ ,ଆ
ସବୁ ବିପଦ ଆପଦ ରେ ତୋ ପଣତ କାନି ସାହା
ତୋର ସେ ଦୁନିଆ କୁ ଜିତିବାର କଳା କୁ ମୋର ଦଣ୍ଡବତ

ଶୈଶବ୍ ର ସେ ଗୁରୁଣ୍ଡିବା, ହଜାରେ ଥର ପଡ଼ିବା ଆଉ ପୁଣି ଉଠି ଚାଲିବା
ତୋ ହାତ ଧରି ସଳଖ ହୋଇ ଚାଲିବା, ତୋ ପାଖକୁ ଦଉଡି ଆସିବା

ଆଜି ବି ଲାଗୁଛି ତୁ ମୋ ଆରମ୍ଭ ଆଉ ତୁ ମୋ ଶେଷ ସ୍ତମ୍ଭ

ତୋର ସେଇ ଭୁଲ ଆଉ ଠିକ୍ ରାସ୍ତା ର ଜ୍ଞାନ କୁ ମୋର ଦଣ୍ଡବତ

ଆଜି ଯୋଉଠି ବି ଯେମିତି ବି ଅଛି ଏ ଅଜ୍ଞାନ
ସେ ସବୁ ତୋର ସଂସ୍କାର ଆଉ ଲାଳନ ପାଳନ ର ଦାନ
ତୋର ଧନ କହି ଆଲିଙ୍ଗନ କୁ ମୋର ଦଣ୍ଡବତ

ଯେତେ ପେଟ ପୁରା ଖାଇଲେ ବି ଅଜାଡ଼ି ଦୋଉ ଆଉ ଦୁଇ ମୁଠା

ଆଜି ମତେ ଶିଖେଇଚି ସେ ଅତିଥି ଙ୍କ ସେବା ତୋର ସେଇ ଦୁଇ ମୁଠା

ତୋର ମମତାଭରା ଆତିଥ୍ୟ କୁ ମୋର ଦଣ୍ଡବତ

ଡୋର ସବୁ ଦୁଃଖ କୁ ଲାଘବ କରୁ ମୋର ମୁରୁକି ହସ ରେ
ତୋର ଗରିବ ଙ୍କ ଅଶ୍ରୁ ପୋଛିବା, ମତେ ଆଜି ସାହସ ଦେଇଛି ଦଳିତ ଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନ ରେ
ତୋର ସେ ଦରଦୀ ହାତ କୁ ମୋର ଦଣ୍ଡବତ

ଯୁଗେ ଯୁଗେ ତୁ ଅମର ହେଇ ଥା
ମୋର କିଟ୍ ମିଟ ଅନ୍ଧାର ରାତି ର ଆଲୋକ ହେଇ ଥା
କ୍ରାନ୍ତି, କଲମ, ଆଉ ସଞ୍ଜୟ ସବୁ ତୋ ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶନ ରେ ଅଜୟ
ତୋର ସେ କ୍ରାନ୍ତିକାରୀ ମଶାଲ କୁ ମୋର ଦଣ୍ଡବତ

ମାଆ

ଦୁନିଆ