ମୁଁ ଓ ମୋ ସ୍ବପ୍ନ ;-

ସେଦିନ ଝିପ୍ ଝିପ ବର୍ଷା ହଉଥିଲା ମୁ ଯେଉଁଠି କୁ ଟିୟୁସନ୍ ଯାଏ ସେଇ ଦୋକାନ ବାହାରେ ଛିଡ଼ା ହେଇଚି... ସେ ବି ମୋ ପାଖେ ଥାନ୍ତି ... ମୋ ଦୁଇ ସାଙ୍ଗ ଙ୍କ ମଝିରେ ମୁଣ୍ଡ ରଖି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କଣେଇ କଣେଇ ଅନାଉ ଥାଏ... ସେ ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ମାନଙ୍କ ସହ ହସି ହସି କଥା ହେଉଥିବା ବେଳେ କେଜାଣି କେମିତି ତାଙ୍କ ନଜର ଟା ମୋ ଉପରେ ପଡ଼ିଗଲା... ତାଙ୍କର ସେ ନଜର ରେ ନଜର ନ ମିଳେଇ ପାରି ମୋ ଆଖି ଆପେ ଆପେ ତଳକୁ ହେଇଗଲା ଯେମିତି ତାଙ୍କ ସହ ମୋ ଆଖି ଡୋଳା ମାନକର ପ୍ରେମ ହୋଇଯାଇଛି ହେଲେ ଆଖି ପତା ଟା ପରା ଭାରି ଲାଜେଇ.... ଲାଜେଇ ଲାଜେଇ ପତା ପକେଇ ଦେଲା.. ବର୍ଷା ଛାଡ଼ୁ ନଥାଏ ମୋ ଦୁଇ ସାଙ୍ଗ ତାଙ୍କ ସାଥୀ ସହ ପଳେଇଲେ ସେଠି କେବଳ ମୁ ଆଉ ସେ ଥାଆନ୍ତି... ଧିରେ ଧିରେ ସେ ପାଖକୁ ଆସିବାର ଅନୁଭବ କରି ମୁ ଘୁଞ୍ଚି ଯାଉଥାଏ
ହଠାତ୍ ସେ ଆସି ମୋ ହାତ ପାପୁଲି ରେ ତାଙ୍କ ହାତ ପାପୁଲି କୁ ଥାପି ଦେଲେ.... ଶରୀର ଯେମିତି ୧୦୦୦ volt ର cuurent ଛୁଆଁ କୁ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲା... ସେ କହିଲେ ଆଜିର ଏ ବର୍ଷା, ତୁମ ହାତରେ ମୋ ହାତ, akela ଏ ରାସ୍ତା, ଗୋଧୂଳି ସନ୍ଧ୍ୟା, କଣ ମୋ ସହ ଭିଯିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରିବ....
    ମତେ ଭାରି ଲାଜ ଲାଗୁଥାଏ ଶେଷରେ ଲାଜରେ ଲାଜରେ ମୁ କେତେବେଳେ ଯେ ଆସି ଆମ ଗାଁ ରାସ୍ତାରେ ପହଞ୍ଚି ଗଲି, ସେ କହିଲେ oye pageli ଗାଆଁ ଲୋକ ଦେଖିଲେ ଗାଳି କରିବେ ଲୋ ଏବେ ତୁମେ ଘର ଯାଏ ଏକା ଜାଓ heri, ସ୍ମିତ ହାସ୍ୟ ଦଉଥାଏ ହେଲେ ତାଙ୍କ ହାତ ଛାଡ଼ୁ ନଥାଏ ମୁ,
      ଏଇ ସମୟେ ବୋଉ ଆସି ପାଣି ମଗ୍ ଢାଳି ଦେଇଛି ଉଠିଲା ବେଳକୁ ସକାଳ ହେଲାଣି , ମୋ ବୋଉ କହୁଥିଲା ଏ ଛୁଆ ଫୋନ୍ ଦେଖି ପାଗଳ ହେଇଗଲାଣି ସ୍ବପ୍ନ ରେ କଣ ଗୁଣେଇ ଦଉଚି କେଜାଣି.... ତା କଥା ଶୁଣି ସ୍ବପ୍ନ ଟା ଭଙ୍ଗାସ୍ବପ୍ନ ଥିଲା ବୋଲି ଲାଗିଲା

ସ୍ମୃତି ସବୁ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରୁ କରୁ କେମିତି କେଜାଣି ଝଡ଼ ଆସିଯାଏ... ସତରେ ଏ ରାତି ଟା ଖୁବ୍ ନିଆରା, ସେତିକି ସନ୍ଦେହି ମଧ୍ୟ... କେବେ କାହାକୁ ଅମାବାସ୍ୟା ପୂର୍ଣ୍ଣିମାର ତୁଳନାରେ ସଜେଇ ଦିଏ ତ କେବେ ପୁଣି ଶବ୍ଦହୀନ ଭାବେ ଚୁପି ରହି ଭାଙ୍ଗି ଦିଏ ଅନେକ ଆଶା ଭରଷା କୁ । ସ୍ବପ୍ନ ଓ ବାସ୍ତବତାର ଫରକ୍ ଦେଖାଇ ମଧ୍ୟ କେମିତି ଏକ ଅଜଣା ମୋଡ଼ ତିଆରି କରେ ତାହା ଜାଣିହୁଏନା ।

        ସେହି ଅଜଣା ମୋଡ଼ କେବେ କାହା ନେତ୍ରରେ ବାସ୍ତବତା ର ସ୍ବପ୍ନ ନେଇ ଆସେ ତ କେବେ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଝଙ୍କାରର ଶବ୍ଦ ହୋଇ ଗର୍ଜନ କରି ଉଠେ।

ସୋନାଲି ସ୍ୱାଇଁ
ସାକ୍ଷୀଗୋପାଳ, ପୁରୀ

ମୁଁ ଓ ମୋ ଭଙ୍ଗା ସ୍ବପ୍ନ

ଭଙ୍ଗା ସ୍ବପ୍ନ