ବୈକୁଣ୍ଠ ରେ ହୋଇଛି ଦେବ ସଭା ର ଆୟୋଜନ। ଅନନ୍ତ,-ଶଙ୍କର୍ଷଣ ସିଂହାସନରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ନାରାୟଣ ଉପବିଷ୍ଟ। ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ରାଦି ଆୟୁଧ ରେ ସୁଶୋଭିତ ଚତୁର୍ଭୁଜ, ଆଗ୍ରୀବାଜାନୁ ଲମ୍ବି ଯାଇଛି ବନମାଳା, ଶତସୂର୍ଯ୍ୟ ର ଭ୍ରମ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି କଣ୍ଠ ର କୌସ୍ତୁଭ ମଣି, କ୍ରୋଡ଼ାସୀନା ହୋଇଛନ୍ତି ଜଗଜ୍ଜନନୀ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ। ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ଵରେ ସନକାଦି ଋଷି, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦେବ କରବଦ୍ଧ ହୋଇ ବିସ୍ମିତ ନୟନ ରେ ଚାହିଁ ରହିଛନ୍ତି ମୃତ୍ୟୁ ଲୋକ ରୁ ଆସିଥିବା ଏକ 'ଜୀବ' କୁ। ବିସ୍ମୟ ର କାରଣ ହେଉଛି କିଛି ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଜୀବ ଟି ଚିର ବାଞ୍ଛିତ ମୋକ୍ଷ ପଦ କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଛି। ଯୁଗ ଯୁଗ ର ତପ ଦ୍ଵାରା ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ମୋକ୍ଷ ଦୁର୍ଲଭ ତାହାକୁ ପଦାଘାତ କରି ସେ ଯାଚନା କରିଛି ପୁନର୍ଜନ୍ମ ତାହା ପୁଣି କଳିଯୁଗ ରେ।

"ଆହାଃ ! କି ଆନନ୍ଦ, ମୋକ୍ଷ କଣ ଏ ଶ୍ରୀ ପୟର ପ୍ରାପ୍ତି ର ଆନନ୍ଦ ଠୁଁ ବଳି ଯିବ। ନା, କଦାପି ନୁହେଁ।"

ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନଚିହ୍ନ ରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛେଦ ପକାଇବା ପାଇଁ ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ, ଜୀବ ଟି କୁ ତାର ଏପରି ବିଚିତ୍ର ଯାଚନା ର କାରଣ ପଚାରିଲେ। ଚରଣ କିଙ୍କର ପରି ପାଦ ତଳେ ପଡ଼ିଗଲା ଜୀବ।

ଆହାଃ ! କି ଆନନ୍ଦ, ମୋକ୍ଷ କଣ ଏ ଶ୍ରୀ ପୟର ପ୍ରାପ୍ତି ର ଆନନ୍ଦ ଠୁଁ ବଳି ଯିବ। ନା, କଦାପି ନୁହେଁ।

ଭାବୁକ କଣ୍ଠ ରେ ଜୀବ କହିଲା, " ମହାପ୍ରଭୁ ଏ ଜୀବ ଆପଣଙ୍କ ଚିର ଦାସ। ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରେମ ର ବନ୍ଧନ ମୋକ୍ଷ ର ବିମୁକ୍ତି ଠାରୁ ଶତ ଗୁଣ ରେ ଶ୍ରେୟସ୍କର। ତେଣୁ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ରୂପଧ୍ୟାନ ର କାରାଗାର ରେ ବନ୍ଦୀ ହେବା କୁ ଚାହେଁ। ପୁନଃ କଳିଯୁଗରେ ଆପଣ ସ୍ଵୟଂ ଦାରବ ତନୁ ଧାରଣ କରି ମାନବ ଲୀଳା କରୁଛନ୍ତି। ସେ ଦାରବ ଲୀଳା ଦର୍ଶନ ରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ ସ୍ବର୍ଗ ର ଦେବତା ମଧ୍ୟ ହତ ଭାଗ୍ୟ। ସେ ଦାରୁ ବିଗ୍ରହ ର ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ପରମେଷ୍ଠି ବ୍ରହ୍ମା ସ-ଶାରଦା ନିତ୍ୟ ବେଦାଭ୍ୟାସ କରୁଛନ୍ତି; ଉମାପତି ତପରତ ରହି ଧ୍ୟାନ ବଳରେ ରେ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଲାଳାୟିତ। ଦ୍ଵାପର ରେ ବ୍ରଜଗୋପୀ ମାନେ ମହା ରାସ ରେ ଯେଉଁ ଆନନ୍ଦ ନିଧି ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ତାହାର କୁଞ୍ଜି ଏହି ଦାରୁ ବ୍ରହ୍ମ ଙ୍କ ଦର୍ଶନ ରେ ନିହିତ। ତେଣୁ ନୀଳାଚଳ ଆପଣଙ୍କ ନିତ୍ୟ ରାସ ସ୍ଥଳୀ। ମୁଁ ସେହି ପ୍ରେମାନନ୍ଦ ପାଇଁ ଲୋଭୀ, ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ନୁହେଁ। ଅତଃ ମୋତେ କଳିଯୁଗରେ ହିଁ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଦିଅନ୍ତୁ।"

ମୋ ଉପରେ ଯଦି ବିଶେଷ କୃପା ଥାଏ ତେବେ ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମୋ ଭାଗ୍ୟ ରେ ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭରି ଦିଅନ୍ତୁ। ପୀଡ଼ା ରେ ମ୍ରିୟମାଣ ହୋଇ ଯେପରି ମୁ ସଂସାର ପ୍ରତି ବିତୃଷ୍ଣ ହୋଇ ଯିବି ଓ ସର୍ବଦା ତୁମରି ସ୍ମରଣ କରୁଥିବି।

ଦୁଃଖ ରେ ଜର୍ଜରିତ ଶରୀର କୁ ବଡ଼ଦାଣ୍ଡ ରେ ଧୂଳି ଧୂସରିତ କରୁଥିବି, କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଯାଇ ଗରୁଡ଼ ସ୍ତମ୍ଭ କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିବି, ଦୟଣା ତୁଳସୀ ବିମଣ୍ଡିତ ବିଗ୍ରହ କୁ ଦେଖି ମନ ର ସମସ୍ତ କୋହ କୁ ଶ୍ରୀ ପୟରେ ଅଜାଡ଼ି ଦେବି ଏବଂ ମୋତେ କାହିଁକି ଏତେ ଦୁଃଖ ଦେଇଚ ବୋଲି ଗାଳି ମଧ୍ୟ କରିବି।

"ସେ ଜୀବ ପ୍ରକୃତ ରେ ଜୀବ ନୁହେଁ, ଯେ କୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମ ର ଅଭିଳାଷୀ ସେ କିପରି ମାୟା ଗ୍ରାସିତ ଜୀବ ହେବ ? ତା ପାଇଁ 'କାର୍ଷ୍ଣ ' ଶବ୍ଦ ଟି ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ।"

ହେ ଜଗନ୍ନାଥ! ମୋତେ ଆପଣଙ୍କ ଦାରବ ଲୀଳା ର ଅଂଶଭାଗ କରନ୍ତୁ। ମୋତେ ମୋକ୍ଷ ପଦ କୁ ନୁହେଁ, କଳିଯୁଗ କୁ ପୁନଃ ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତୁ, ମୋତେ ଦୁଃଖ ଦିଅନ୍ତୁ, ମୋ ହୃଦୟ ରେ ଚିର ବନ୍ଦୀ ହୋଇ ରୁହନ୍ତୁ। ମୋତେ ମହାଭାବ ରେ ଉଦବୁଦ୍ଧ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ମୁଁ ଦେହ, ଲିଙ୍ଗ ର ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରି ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରେମ ରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ହୋଇ ପଡ଼ିବି, ବେଣୁହସ୍ତ ହୋଇ ମୋତେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତୁ ଚକ୍ରପାଣି। ମୋତେ ମୁକ୍ତି ନୁହେଁ ଆପଣଙ୍କ ଚିର ଆଲିଙ୍ଗନ ଆବଶ୍ୟକ।

ଜୀବ ର ବଚନ ଶୁଣି ସ୍ମିତ ହାସ୍ୟ ଖେଳିଗଲା ବିଶ୍ୱପତି ଙ୍କ ଶ୍ରୀ ମୁଖ ରେ। ସମସ୍ତ ସଭାସଦ୍ ସାଧୁ ସାଧୁ କହି ଉଠିଲେ ଜୀବ ର ବୈଷ୍ଣବ ପ୍ରେମ କୁ ଦେଖି। ସେ ଜୀବ ପ୍ରକୃତ ରେ ଜୀବ ନୁହେଁ, ଯେ କୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମ ର ଅଭିଳାଷୀ ସେ କିପରି ମାୟା ଗ୍ରାସିତ ଜୀବ ହେବ ?

ତା ପାଇଁ କାର୍ଷ୍ଣ ଶବ୍ଦ ଟି ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ହେବ। ସେ କାର୍ଷ୍ଣ, ସେ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କର, ତା ହୃଦୟ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କର, ତା ଶରୀର କୃଷ୍ଣ ଙ୍କର; ସେଠି ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ତିଳେ ମାତ୍ର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ।

ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣାର୍ପଣମସ୍ତୁ ...

ମୋକ୍ଷ ନା ପୁନର୍ଜନ୍ମ

ଯୁଗ ଯୁଗ ର ତପ ଦ୍ଵାରା ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ମୋକ୍ଷ ଦୁର୍ଲଭ ତାହାକୁ ପଦାଘାତ କରି କଳିଯୁଗରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଯାଚନା