ରାମଲୀଳା ଶବ୍ଦଟି ଶୁଣିଲେ ମୋର ମନ ମଧ୍ୟରେ ଗଭୀର ଭାବନା ଓ ଗାଁର ପୁରୁଣା ସ୍ମୃତି ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଯାଏ। ଏହା କେବଳ ଗୋଟିଏ ନାଟକ ନୁହେଁ, ଏହା ଏକ ଧାର୍ମିକ ଅନୁଷ୍ଠାନ, ଏକ ସାଂସ୍କୃତିକ ଉତ୍ସବ, ଯାହା ମୋତେ ଜୀବନର ଆଦର୍ଶ ଓ ନୈତିକତା ଶିଖାଇଛି। ମୋ ଗାଁରେ ପ୍ରତିବଛର ଦଶହରା ସମୟରେ ରାମଲୀଳା ଆୟୋଜିତ ହୁଏ, ଏହା ପାଇଁ ଆମେ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲୁ।

ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଛୋଟ ଥିଲି, ଗାଁ ମଞ୍ଚ ନିକଟରେ ବସି ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ସୀତା, ହନୁମାନ ଓ ରାବଣଙ୍କ ଅଭିନୟ ଦେଖି ଆନନ୍ଦରେ ଭିଜିଯାଉଥିଲି। ଅଭିନୟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଆମ ପରି ଗାଁର ଲୋକ, କିନ୍ତୁ ଏମିତି ଜୀବନ୍ତ ଅଭିନୟ କରୁଥିଲେ ଯେ ମନେ ହେଉଥିଲା ଏହି ଘଟଣା ସତକୁ ଆମ ସାମ୍ନାରେ ଘଟୁଛି। ରାମଙ୍କ ଶାନ୍ତ ମୁଖମୁଦ୍ରା, ରାବଣଙ୍କ ଅହଙ୍କାର, ହନୁମାନଙ୍କ ବଳ ଓ ଭକ୍ତି, ଏସବୁ ମୁଁ ଦେଖି ଦେଖି ମୋ ଶିଶୁମନ ଭରିଯାଉଥିଲା।

ରାମଲୀଳା କେବଳ ଦେଖିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ, ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତାର ସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧୁଥିଲା। ଗାଁର ପୁରୁଷ ମହିଳା, ବୃଦ୍ଧ ଶିଶୁ, ସମସ୍ତେ ଏହି ଉପଲକ୍ଷେ ଏକାଠି ହେଉଥିଲେ। କିଏ ମଞ୍ଚ ତିଆରି କରୁଥିଲେ, କିଏ ପୋଷାକ ଏବଂ ଶୃଙ୍ଗାର ଯୋଗାଉଥିଲେ, କିଏ ଗୀତ ବାଜା ମ୍ୟାନେଜର କରୁଥିଲେ। ଏଥିରେ ଆମ ପାଖରେ ଥିବା ସହଯୋଗ, ପ୍ରେମ ଓ ଆଦର ବଢ଼ୁଥିଲା।

ଯଦିଓ ରାମଲୀଳାର କାହାଣୀ ପ୍ରାଚୀନ, ତଥାପି ତାହାର ଅର୍ଥ ଓ ଶିକ୍ଷା ଆଜି ବି ଅତି ପ୍ରସଙ୍ଗିକ। ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ନୀତି, ତ୍ୟାଗ, ଓ ଧର୍ମ ପାଳନ, ସୀତାଙ୍କ ଶୁଚିତା ଓ ସମ୍ମାନ, ହନୁମାନଙ୍କ ଭକ୍ତି ଓ ନିଷ୍ଠା, ଏହି ସବୁ ଆମେ ଜୀବନରେ ଅନୁସରଣ କରିପାରିବା ଗୁଣ। ଏଥିରେ ଆମକୁ ଶିଖା ମିଳେ ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି କେତେବେଳେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ବି ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମ ଅବଶ୍ୟ ଜିତିଥାଏ।

ମୋ ପାଇଁ ରାମଲୀଳା ହେଉଛି ଜୀବନ ଶିକ୍ଷାର ଗୋଟିଏ ବୃହତ ପାଠଶାଳା। ଏହା ମୋ ମନରେ ଭଲ ପାଇବା, ଭକ୍ତି, ଓ ଆଦର୍ଶ ଦୃଢ କରିଛି। ଏବେ ବେଳେ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ସେହି ସ୍ମୃତିକୁ ମନେ କରେ, ମୋ ମନ ଅନନ୍ଦ ଓ ଭକ୍ତି ରସରେ ଭିଜିଯାଏ। ଏମିତି ଏକ ଦୃଢ଼ ସଂସ୍କୃତି ଆମ ଓଡ଼ିଆ ଜୀବନର ଗର୍ବ।

ଅତେଯେ, ମୋ ଅନୁଭୂତିରେ ରାମଲୀଳା ଏକ ଗଭୀର ଆନ୍ତରିକ ଅନୁଭବ, ଏକ ସଂସ୍କୃତିକ ଆଧାର, ଏବଂ ଜୀବନ ନୈତିକତାର ଜୀବନ୍ତ ଶିକ୍ଷା।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ
ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼
ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

ମୋ ଅନୁଭୂତିରେ ପାରମ୍ପରିକ ଲୋକନାଟ୍ୟ --ରାମଲୀଳା

ମୋ ଅନୁଭୂତିରେ ପାରମ୍ପରିକ ଲୋକନାଟ୍ୟ --ରାମଲୀଳା