ମୋର ଦୂର ସମ୍ପର୍କୀୟ ସତୁରି ବର୍ଷର ଜଣେ ଆଈଙ୍କ ସହ କାଲି ଭେଟ ହେଲା | ମାମୁଁ ଘରର ଏକ ବିବାହ ଅବସରରେ ସେ ଯୋଗ ଦେବାକୁ ଆସିଥିଲେ | ମୁଁ ଚତୁର୍ଥ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢିଲା ବେଳେ ସାନ ମାମୁଁଙ୍କ ବାହାଘରରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲି |ତା ପରଠୁ ତାଙ୍କ ସହ ଆଉ ଭେଟ ହେଇନି | ଏଇ ଭିତରେ ଅନେକ ବର୍ଷ ବିତି ଗଲାଣି | ଉଭୟେ ବୟସର ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସ୍ତରରେ ପହଂଚି ଗଲୁଣି | ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟର ଛାପ ତାଙ୍କ ଶରୀରର ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଅଙ୍ଗକୁ ଜାବୁଡି ସାରିଲାଣି | କୁଞ୍ଚିତ ଚର୍ମ ଦେହରେ ଏକ ପରଳ ଭଳି ଖେଳି ଗଲାଣି |ଗୋଟିଏ ମୁହୁର୍ତରେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ହାସ୍ୟର ବିଷୟ ପାଲଟିଲେ | ହେଲେ ତାଙ୍କ ବାର୍ଦ୍ଧକ୍ୟ ପାଇଁ ନୁହେଁ ବରଂ ତାଙ୍କ ଶୃଙ୍ଗାର ପାଇଁ |
କେଶରେ ଗଜରା ଲଗାଇଲା ବେଳେ ସମସ୍ତେ ଜୋରରେ ହସିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ |ସେ ମଧ୍ୟ ହସିଦେଇ ନିଜ ଶୃଙ୍ଗାରରେ ବ୍ୟସ୍ତ ରହିଥିଲେ | ସାନ ମାଇଁ ହସିଦେଇ କହୁଥାନ୍ତି "ଖୁଡି ଏ ବୟସରେ ବି ଦାଦାଙ୍କ ପାଇଁ ଖୁବ ଭଲ ସଜ ହଉଛନ୍ତି |" ସମସ୍ତେ ଏହିପରି କୁହାକୁହି ହୋଇ ନିଜ କାମରେ ଲାଗି ପଡିଲେ | ମୁଁ କିମ୍ବା ଆଇ, ଆମେ ଦୁଇଜଣ ଯାକ ବେଶୀ କିଛି ବ୍ୟସ୍ତ ନଥିଲୁ | ସେଥିପାଇଁ ମୁଁ ତାଙ୍କପାଖେ ବସିଗଲି ଗପସପ ହେବାପାଇଁ | କଥା କଥା ରେ ପଚାରିଲି ଆଇ କଣ ଅଜା ଙ୍କୁ ସାଜ ଶୃଙ୍ଗାର ବହୁତ ପସନ୍ଦ ? ସେଥିପାଇଁ ବୋଧେ ତୁମେ ଏ ବୟସରେ ବି ଶୃଙ୍ଗାର କରୁଛ | ସେ ହସିଦେଇ କହିଲେ ମୁଁ ଜାଣେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଭଳି ତୁ ବି ଶୃଙ୍ଗାର ର ଗୋଟିଏ ମହତ୍ୱ ବିଷୟରେ ଜାଣିଚୁ | ଶୃଙ୍ଗାର ସୁନ୍ଦର ଦେଖା ଯିବା ପାଇଁ ଏବଂ ନିଜ ପ୍ରିୟ ମଣିଷ ପାଇଁ କରାଯାଏ ସତ, ହେଲେ ଶୃଙ୍ଗାର ର ଅନେକ ମହତ୍ୱ ରହିଛି, କିଛି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ତ କିଛି ବୈଜ୍ଞାନୀକ | ହେଲେ ତୁମେ ମାନେ ଆଜି କାଲିର ପିଲା ଏସବୁ କଥା କୁଆଡୁ ଜାଣିବ |
ଏସବୁ କଥା ଶୁଣି ମୋ କୌତୁହଳ ବଢିଗଲା ଆଉ ମୁଁ ବସିଗଲି ଶୃଙ୍ଗାର ପଛର କାହାଣୀ ଜାଣିବା ପାଇଁ | ଆଇଙ୍କ କଥାରୁ ଅନେକ କିଛି ଶିଖିବାକୁ ମିଳିଲା | ଗୋଟିଏ କଥା ଜାଣି ବହୁତ ଖୁସି ଲାଗିଲା ଯେ ଏବେର ପୁରୁଷ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ସମାଜ ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ସଭ୍ୟତାରେ ଆମ ସମାଜ ପରିଚାଳିତ ହେଉଥିଲା, ସେଥିରେ ପ୍ରକୃତରେ ନାରୀ ମାନକୁ ଶକ୍ତି ସ୍ୱରୂପା ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରା ଯାଉଥିଲା | ମାଆ ଦୁର୍ଗା, ମାଆ ଚଣ୍ଡୀ ଏପରିକି ମାଆ କାଳିକାଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାରୀ ମାନଙ୍କ ଭିତରେ ବିଦ୍ୟମାନ ବୋଲି ମାନ୍ୟତା ରହିଥିଲା | ସେଥିପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ଉର୍ଜା ଏବଂ ଆକର୍ଷଣକୁ ସନ୍ତୁଳିତ ରଖିବା ପାଇଁ ସେମାନେ ନିଜ ଦେହରେ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଅଳଙ୍କାର ପରିଧାନ କରିବା ସହ ଦେହର ଅନେକ ଅଙ୍ଗରେ ଚିତା କୁଟେଇ କରୁଥିଲେ | ପୁଣି କେବଳ ନାରୀ ନୁହେଁ ପୁରୁଷ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଅଙ୍ଗରେ ଅଳଙ୍କାର ଏବଂ ଚିତା ପରିଧାନ କରୁଥିଲେ, ଯାହାକି ସେମାନଙ୍କ ଉର୍ଜାକୁ ମଧ୍ୟ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ରଖୁଥିଲା | ଏହା ଛଡା ଅଳଙ୍କାର ତଥା ଶୃଙ୍ଗାରର ଅନେକ ବୈଜ୍ଞାନିକ କାରଣ ରହିଛି | ନାରୀ ମାନେ ପରିଧାନ କରୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଶୃଙ୍ଗାର ବସ୍ତୁର ଏକ ଭିନ୍ନ ଆକର୍ଷଣ ତଥା ଏହାର ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଭିନ୍ନ ସକାରାତ୍ମକତା ରହିଛି | ଯେମିତି ସିନ୍ଦୁର, ଯାହାକୁ ଆମେ କପାଳ ଏବଂ ସିନ୍ତିରେ ପରିଧାନ କରୁ, ତାହା ଆମ ମସ୍ତିଷ୍କକୁ ଶାନ୍ତ ରଖିବା ସହ ଏକାଗ୍ରତା ବଢ଼ାଇବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ | ସିନ୍ଦୁର ଯାହାକି ହଳଦୀ, ଲେମ୍ବୁ ଏବଂ ଫିଟକିରି ପୁଣି କିଛିକାଂଶ ରେ ଚନ୍ଦନ ତଥା କର୍ପୁର ଆଦି ସାମଗ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁର କରାଯାଏ ତାହା କପାଳରେ ଲଗାଇଲେ ସୁଷୁମ୍ନା ଚକ୍ରକୁ ତୀବ୍ର କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସୁସ୍ଥ ଏବଂ ଆନନ୍ଦିତ ମସ୍ତିସ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରତ ହୋଇପାରେ | ଏହାଛଡା କପାଳରେ ସିନ୍ଦୁର କିମ୍ବା ଚନ୍ଦନ ଲାଗଇବା ଦ୍ୱାରା ଆଂଜ୍ଞା ଚକ୍ରରେ ଶକ୍ତିକୁ ସ୍ଥାନ ଦେଇ ନିଜର ଏକାଗ୍ରତାକୁ ତୀବ୍ର କରିବାରେ ସହଯୋଗୀ ହୁଏ | ପୁଣି କଜଳ, ଯାହା ଆମ ଆଖିକୁ ସୁନ୍ଦର କରିବା ସହିତ ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତିକୁ ତୀବ୍ର କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ | ଏକ ନାରୀ ହିସାବରେ ନିଜ ସ୍ଵଛ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଆମେ ସମାଜର ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟ କଳାପରେ ସଠିକ ବିଚାର କରି ପାରିବା | ପୁଣି ଯଦି ଗଭା ଗଜରା କଥା ଉଠେ, ତେବେ ପୁଷ୍ପ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଭିତରେ ପୁଲକିତ ମନ ଭାବ ଗଢିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ ମିଳେ | ଏହାସହ ନାକଗୁଣା ଏବଂ ଝୁଣ୍ଟିଆ ଆଦି ନାରୀ ମାନେ ପରିଧାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶରୀରର କିଛି ଶିରା ଏବଂ ଧମନୀ ଶକ୍ରିୟ ଏବଂ ତୀବ୍ର ହୁଅନ୍ତି ଯାହାକି ପ୍ରଜନନ ପ୍ରାକ୍ଟିୟା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜରୁରୀ | ସୃଷ୍ଟିରେ ସୃଷ୍ଟି କରିବାର ଦାଇତ୍ୱ ଯେବେ ନାରୀ ମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅଛି ତେବେ ଏସବୁ ନିୟମର ଖୁବ ଅଧିକ ଭାବେ ଧ୍ୟାନ ରଖାଯାଏ |
ପୋୖରାଣିକ କଥା ଅନୁଯାଇ ଶିବ ଆଉ ଶକ୍ତିଙ୍କର ଉର୍ଜା ଇଦା ଏବଂ ପିଙ୍ଗଳା କୁ ସନ୍ତୁଳିତ କରିବା ପାଇଁ ବାଜୁବନ୍ଦ ପରିଧାନ କରାଯାଏ | ଏହାକୁ ବୈଜ୍ଞାନୀକ ଭାଷାରେ କହିବାକୁ ଗଲେ ଆମ ଦେହରେ ଥିବା ଉଭୟ ନାରୀ ଏବଂ ପୁରୁଷ ହରମୋନକୁ ସନ୍ତୁଳିତ ରଖିବା ପାଇଁ ଏହାକୁ ପରିଧାନ କରାଯାଏ | ହାତରେ କଙ୍କଣ ଆଉ ପାଦରେ ପାଉଁଜି ନିଜର ଗତି ଵିଧି ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟ କଲାପକୁ ମାର୍ଜିତ କରିବା ପାଇଁ ପରିଧାନ କରାଯାଏ ଏବଂ ଘୁଙ୍ଗୁର ଏବଂ କଙ୍କଣର ଶବ୍ଦ ନିଜର ଚତୁର୍ପାଶ୍ୱରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶେଷଙ୍କ ଭିତରେ ଶୁଭାବନା ଜାଗ୍ରତ କରେ | ଏହା ସହ ଅଣ୍ଟାରେ ପିନ୍ଧୁଥିବା ଅଣ୍ଟାଡୋରି, ଅଣ୍ଟାବିଛା ଅବା କମରବନ୍ଧା ନିଜ ଶରୀରର ଆକାର ଠିକ ରଖିବା ସହିତ ହଜମ କ୍ରିୟାରେ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରେ | ସେଥିପାଇଁ ଆଜିବି ଛୋଟ ଶିଶୁଙ୍କ ଅଣ୍ଟାରେ ଡୋରି ବନ୍ଧା ହୋଇଥାଏ |
କଥା କଥାରେ ମୁଁ ଆଈଙ୍କୁ କହିପକେଇଲି "ହେଲେ ଆମେ ଜୋଉ ଶୃଙ୍ଗାର କିମ୍ବା ଅଳଙ୍କାର ମାନ ପରିଧାନ କରୁଛୁ, ତାହାଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ସଠିକ ଲାଭ ତ ମିଳୁନାହିଁ !" ସେ ହସି ହସି କହିଲେ ଆଜିକାଲିର ଶୃଙ୍ଗାର ସାମଗ୍ରୀ ସେଭଳି ପ୍ରାକୃତିକ ବସ୍ତୁ ପରିବର୍ତ୍ତେ କାମିକାଲ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରା ଯାଉଛି | ଏପରିକି ଅଳଙ୍କାରରେ ବ୍ୟବହୃତ ଧାତୁ ନକଲି କିମ୍ବା ମିଶ୍ରିତ ବୋଲି ଆମେ ଜାଣିଚୁ | ତେବେ ସେସବୁରୁ ଆମକୁ କଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ ପ୍ରାକୃତିକ ଲାଭ ମିଳିବ? ମାତ୍ର ଏସବୁକୁ ପରିଧାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା କିଛିକାଂଶରେ ଆମକୁ ଲାଭ ମିଳିପାରେ ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସକାରାତ୍ମକତା ମିଳିପାରେ |
ଏସବୁ କଥା ଭିତରେ କେତେବେଳେ ସନ୍ଧ୍ୟା ହୋଇଗଲା ଆମେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ନଥିଲୁ | ସେଠାରୁ ଉଠି ମୁଁ ସନ୍ଧ୍ୟା ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଚାଲିଗଲି | ମାଇଁଙ୍କ ସଞ୍ଜ ଆଳତି ବେଳାରେ ଆଈଙ୍କ ବର୍ଣିତ "ଷୋହଲ ଶୃଙ୍ଗାର" ଭିତରୁ ମୁଁ ବି କାଣିଚାଏ ଶୃଙ୍ଗାର ପରିଧାନ କରି ବାହାରି ଆସିଲି | ପୁଣି ଆଳତି ପରେ ସମସ୍ତେ ଯେବେ ମୋତେ ଦେଖି ଥଟା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ତେବେ ମୁଁ ବି ଲାଜ ନକରି କହିପକେଇଲି ତୁମେ କାହୁଁ ଜାଣିବ ଶୃଙ୍ଗାରର କେବେଳ ଗୋଟିଏ ମହତ୍ୱ ନୁହେଁ, ବରଂ ତାହାର ଅନେକ ଗୁଣ ରହିଛି |
ହଠାତ ଦେଖିଲି ଆଇ ବି ଏଥର ମୋତେ ଚାହିଁ ମୁରୁକି ମୁରୁକି ହସୁଛନ୍ତି | ଆଉ ମୁଁ ବି ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଏକ ଛୋଟିଆ ସ୍ମିତହସ ଟିଏ ଦେଲି |

ସୁସ୍ମିତା ଜେନା
ବିଶାଖାପାଟଣା

ମୋ ଆଈଙ୍କ ଶୃଙ୍ଗାର

ଶୃଙ୍ଗାର ପଛର ରହସ୍ୟ ଓ କାହାଣୀ