ମୌସୁମୀ ଆଗମନରେ ରେ ଗଗନ ପବନ ଧରା ସବୁ ରଙ୍ଗମୟ ହୋଇଉଠିଛି।ଓ ଜୀବନକୁ କରିଛି ଉଲ୍ଲାସ ମୁଖର ।ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ର ସେହି ସାତଟି ରଙ୍ଗ ଶରୀର ର ଗହନ ମନର ଶୂନ୍ୟତା କୁ କରିଛି ପରି ପୂରଣ।

ରାତିର ସେହି ସୌଦାମିନୀ ର ଚମକ ରେ ଆକାଶ ଟା ହୋଇ ଉଠିଛି ଚଳ ଚଞ୍ଚଳ। ବର୍ଷା ର ଜଳ ବିନ୍ଦୁ ଗୁଡ଼ିକ ପତ୍ର ରୁ ଝରି ପଡ଼ିଛି ଖୁସିର ଅଶ୍ରୁ।

ସେହି ରାତି ଥିଲା ଏକ ବର୍ଷା ର ରାତି।ଗଗନ ରୁ ଝରୁ ଥିବା ପ୍ରତି ଟି ବାରି ଧାରା ର ଶବ୍ଦ ମୋ ମନ କୁ ରୋମାଞ୍ଚିତ କରିଥିଲା ସେଦିନ।ମୁଁ ଏକ ଥିଲି ।ସେଦିନ ମୋ ହୃଦୟର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଶୂନ୍ୟତା ଥିଲା ଯାହା ବୁଝିଲା ବେଳକୁ ଆଜି ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଗଳ୍ପ ହୋଇ ରହି ଯାଇଛି ମୋର ସ୍ମୃତିପଟରେ ।

ମୁଁ ମୋ ଘର ବାହାରେ ଠିଆ ହୋଇ ମୋ ମୁହଁ ରେ ବର୍ଷା ଟୋପା ର ଅନୁଭବ କରୁଥିଲି। ହଠାତ୍‌, ମୁଁ ଦେଖିଲି ଗୋଟିଏ ଯୁବକ ବର୍ଷା ର ଭିଜି ଠିଆ ହୋଇ ରହିଛି ଏବଂ ମତେ ଦେଖି ମୋ ପାଖକୁ ଆସୁଛି।

ତା ଆଖିରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତପୂର୍ବ ଚମକ ଥିଲା।ଯାହା ମୋତେ ତାହା ପାଖକୁ ଟାଣି ନେଇଥିଲା।
"ତୁମେ ମୋତେ ଜାଣିଛ? ମୁଁ ପଚାରିଲି।
ନା,ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।

ଧରପୃଷ୍ଠ ରେ ସେଦିନ ମେଦିନୀ ଫଟା ବର୍ଷା ରେ ମୁଁ ଘରକୁ ଡାକି ଆଣି ବସିବାକୁ କହିଲି। ଆଗନ୍ତୁକ ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ଥିବା ମୋର ପ୍ରଶ୍ନଗୁଛ କୁ ମନରେ ରଖି ଟାୱେଲ ଦେଲି। ବର୍ଷା ପାଣିର ହାବୁକା ମାଡ଼ ରେ ଦେହଟି ଥରୁ ଥିବାର ଦେଖି ମୋ ଅନ୍ତଃକରଣ ଇଛା ଅନୁସାରେ ସବୁ ପ୍ରକାର ସେବା ଯୋଗାଇ ଦେଲି।

ପଚାରିଲି:- ଚାହା କିମ୍ବା କଫି କଣ ଦରକାର କୁହନ୍ତୁ।
ଆଗନ୍ତୁକ:- ନା, ନା ସେଗୁଡ଼ିକର କିଛି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।ଆଜି ଏହି ରାତି ଟିକକ ମତେ ଆଶ୍ରା ଦିଅନ୍ତୁ। ବର୍ଷା ର ଶେଷ ଅନ୍ତେ ମୁଁ ମୋ ଠିକଣା ସ୍ଥାନ କୁ ପଳେଇବି।

ମୁଁ ଏବଂ ସେ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଆରମ୍ଭ କଲୁ।ବର୍ଷା ଓ ପବନର ଧ୍ଵନି ରେ ଆମର ଶବ୍ଦ ଗୁଡ଼ିକ ସେହି ଡ୍ରଇଂ ହଲ୍ ରେ ହିଁ ସୀମିତ ହୋଇ ରହିଲା।
ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କ ପରିବାର ସଦସ୍ୟ ଙ୍କ ବିଷୟରେ ଚେଷ୍ଟା କରିଲୁ। ମୌସୁମୀ ବର୍ଷା ର ସେଦିନ ରାତିରେ ଅନ୍ଧକରମୟ କୋଠରୀରେ ଦୁଇଟି କ୍ୟାଣ୍ଡେଲ୍ ଲାଗିଥିଲା।

ପବନ ଯେତେବେଳ ଦିଗ ବଦଳେଇ ଦେଉଥିଲା ମ କ୍ୟାଣ୍ଡେଲ୍ ର ସେହି ଅଗ୍ନିଶିଖା ରେ ତାଙ୍କ ମୁଖ ଟି ଚକ୍ ଚକ୍ ଦିଶୁଥିଲା।

ପଚାରିଲି ଆପଣ କଣ କରନ୍ତି?ଏହି ସହର ରେ ଆପଣ ନୂଆ ବୋଧହୁଏ?
ଆପଣ ଙ୍କୁ ଏଥି ଅର୍ଥାତ ଏହି ଇଲାକା ରେ କେବେ ଦେଖିନି।
ଏହାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ବିଷୟବସ୍ତୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ସିରିଜ୍ ରେ ଅଛି...........

ମୌସୁମୀ ଡାଏରୀ

ଏକ ଝଡ଼ ବର୍ଷା ର ରାତି (ଭାଗ-୧)