ଆଗନ୍ତୁକ:- ଆଜ୍ଞା ହଁ,ମୁଁ ଏହି ସହର ରେ ନୂଆ।
ବର୍ଷା ରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାର୍ଥିବ ଓ ସଜୀବ ପ୍ରାଣୀ ଭିଜି ଯିବା ପରି ଆମେ ଦୁହେଁ କଥା ରେ ଭିଜି ଚାଲିଥିଲୁ। ଏବଂ ପରସ୍ପର ସହିତ ମିଶି ଗଲୁ।ସେଦିନ ଆମେ ଆମ ହୃଦୟର ଭାବନା ବାଣ୍ଟିଲୁ।

ସେଇ ଭିଜା ଭିଜା ଝଡ଼ ବର୍ଷା ର ରାତିରେ ଆମେ ପରସ୍ପର ସହିତ ଘନିଷ୍ଠ ହୋଇଗଲୁ। କ୍ୟାଣ୍ଡେଲ ର ଦିକି ଦିକି ଆଲୁଅରେ ରାତ୍ରି ଭୋଜନ ର ପ୍ରୟଜୋନ କରିଲୁ। ଏଇ ଗୋଟିଏ ଦିନର କଥାବାର୍ତ୍ତା ରେ ଯେମିତି ଲାଗିଲା ବହୁତ ଦିନରୁ ଆମେ ସାଥି ହୋଇ ଅଛୁ।

ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ରେ ମୋ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ଓ ପ୍ରେମର ଝଲକ କୁ ମୁଁ ବେଶ୍ ବାରି ପାରୁଥିଲି।କିନ୍ତୁ ହଠାତ୍ ବିଜୁଳି ର ଶବ୍ଦ ରେ ଚମକି ପଡ଼ିଲି। ଆଉ ମନେ ପଡ଼ିଲା ଯୋଉ ଝଡ଼ ବର୍ଷା ଆମ କୁ ଏକାଠି କରିଛି ପାହାନ୍ତି ସକାଳରେ ହୁଏତ ଆମ ଦୁହେଁ ଙ୍କ ରାସ୍ତା ଅଲଗା।

ଟିକେ ସ୍ମିତ ହାସ୍ୟ ଦେଇ ପଚାରିଲି ଆପଣ ଙ୍କ ଠିକଣା ଟା କଣ?
ଲଗ୍ନଜିତ୍:- (ଆଗନ୍ତୁକ ଙ୍କ ନାମ) ମୁଁ ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲା ଚନ୍ଦନପୁର ଗାଁ ରେ ରୁହେ।ଏବେ ମୁଁ ଅବକାରୀ ବିଭାଗ ରେ କାର୍ଯରତ।
କିଛି ସମୟର ନିରବତା ଭଙ୍ଗ କରି ସେ ପଚାରିଲେ ଆପଣ କଣ ଏତେ ବଡ ଘର ଏକ ରୁହନ୍ତି?
ପ୍ରଶ୍ନ ର ଶୁଣି ମନ ଟିକେ ବିଚଳିତ ହେଲା।
କହିଲି ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ପରିବାରର ମୂଲ୍ୟବୋଧ ପଣ୍ଡିତ ଜୀବନରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇ କେବେ ଦ୍ଵିତୀୟ ବିବାହ କରିବା ପାଇଁ ଚିନ୍ତା କରିନି।ହେଲେ ବିବାହ ବନ୍ଧନରେ ରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇ ମୋତେ କଣ ମିଳିଲା।
ଲଗ୍ନଜିତ୍ ମୋ କଥା ରେ ଟିକେ ଗମ୍ଭୀର ହୋଇପଡିଲେ। ପଚାରିଲେ, ଆପଣ ବିବାହିତ ହେଲେ ସାଂସାରିକ ହେବାର କୌଣସି ସୂତା ଖିଅ ଟିଏ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ପାଉନି।

ଉତ୍ତରରେ କହିଲି ହଁ ଆଜ୍ଞା। ଯଦିଓ ମୁଁ ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷିତା ,ଉପାର୍ଜନକ୍ଷମ,ସହନଶୀଳତା ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ବାଦିତା ହେଲେ ପରିବାର ପ୍ରତି ଦାୟବଦ୍ଧତା ଶୃଙ୍ଖଳ ମୁଁ ବନ୍ଧା।

ମୋ କଥା ଶୁଣି ଲଗ୍ନଜିତ ନିଜ ହାତ ଆଣି ମୋ ହାତ ରେ ହାତ ରଖି ଆଶ୍ଵାସନା ଦେବା ଦେବା ଛଳରେ କହିଲେ ଏବେ ଆମେ ପରସ୍ପର ଅଳ୍ପ ବହୁତ ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅବଗତ।
ମୋର ବନ୍ଧୁତ୍ୱ କୁ କଣ ଆପଣ ସ୍ବୀକାର କରିବେ କୁ??
ହୃଦୟର ଶୂନ୍ୟତା କୁ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ତଥା ମୋର ନିଃସଂଗ ଏକାକୀ ଜୀବନ ର ପୃଷ୍ଠା କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ର ହାତ ବଢ଼ାଇ ଦେଲି।
ସେଦିନର ଝଡ଼ ବର୍ଷା ଯଦିଓ ବାହାର ର ପାରିପାର୍ଶ୍ବିକ ସକଳ ଜଡ ବସ୍ତୁକୁ ଅସଜଡ କରିଦେଇଥିଲା କିନ୍ତୁ ମୋର ଅସଜଡ଼ା ହୃଦୟର ଶୂନ୍ୟତା ଏକାଠି କରିଦେଇଥିଲା।
କ୍ରମଶଃ........

ମୌସୁମୀ ଡାଏରୀ

ଏକ ଝଡ଼ ବର୍ଷା ର ରାତି (ଭାଗ -୨)