ଶୀର୍ଷକ - ଯୌବନ ଗଲାପରେ
ଲେଖନୀ - ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ ନନ୍ଦ
ଜିଲ୍ଲା - କେନ୍ଦୁଝର

ପ୍ରେମର ବେଳାଭୂମିଟା କାଲିବି ଜନାରଣ୍ୟ ଥିଲା
ଆଜିବି ରହିଛି ,
ଯୌବନର ଭାରସାମ୍ୟରେ ସାମାନ୍ୟ
ପରିବର୍ତ୍ତନ ଘଟିଯାଇଛି ।୧

ବୈଶାଖର ପ୍ରଭାବରେ ମନରେ ଅନେକ ଭାବନା
ମଉଳି ଯାଇଛି,
କିନ୍ତୁ ସାଙ୍ଗରେ ଚାଲିଥିବା ଥଣ୍ଡା ପବନଟା
ଆଜିବି ଚିଇଙ୍କି ଉଠୁଛି। ୨

ଫଗୁଣର ପଞ୍ଚୁଦୋଳ ପରି କେତେଯେ ଫଗୁଣ
ତୁମ ସହ ବିତି ଯାଇଛି,
ଆଷାଢ଼ର ପରେ କେତେ ଯେ ଶ୍ରାବଣ
ତୁମ ସହ ଭିଜିଯାଇଛି। ୩

ସଦ୍ୟସ୍ନାତା ବଧୂପରି ତୁମ ମୁରୁକି ହସ
ଆଉ ଖୋଲା କେଶର ବାସ୍ନା,
ଅଗଣାରୁ ଭାସିଆସେ,
ପେନ୍ଥା ପେନ୍ଥା ନୁପୁରରେ ବନ୍ଧା
ପାଉଁଜିର ଶବ୍ଦ ଝୁଣ୍ ଝୁଣ ହୋଇ
କାନପାଖେ ବାଜିଉଠେ। ୪

ବୈତରଣୀ ପରି କେତେଯେ ନଦୀକି
ପଚାରିବ ଯଦି ଆଜି,
ଲାଜେଇ କହିବ ଗାଁ ବରଗଛ
ଲାଗିଥିଲା କେତେ ବାଜି। ୫

କେତେ ସୁଯ୍ୟୋଦୟ କେତେଯେ ସୁଯ୍ୟାସ୍ତ
ହେଇଛି ପୋଖରୀ ତୁଠରେ,
କେତେ ମାନହାନି କେତେ ମୋକଦ୍ଦମା
ଚୁମ୍ବନଟେ ପାଇଁ ଓଠରେ। ୬

ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ମିଲେଇ ଗଲେଣି
ସାଗରର ବାଲିଘରରେ,
ଆମେ ବସୁଥିବା କୃଷ୍ଣଚୁଡ଼ା ଗଛ
ହସିଲାଣି ପ୍ରେମ ସ୍ପର୍ଶରେ। ୭

ଫେରି ଆସନ୍ତାକି ସେହି ଗୋଲାପଟା
ତୁମକୁ ମୁଁ ଦେଇଥିଲି,
ପାଖୁଡ଼ାଟେ ନେଲ ଅଳ୍ପ ହସିକରି
ତୁମକୁ ମୁଁ ପାଇଥିଲି। ୮

ଫେରି ଆସନ୍ତାକି ସେହି ଫଗୁରଅବିର
ଗୋଲାପୀ ହଳଦୀ ଗାଲ,
ଲଗାଇ ଦିଅନ୍ତି ପ୍ରେମ ଅତୀତକୁ
କରିବାକୁ ଟିକେ ଗେଲ। ୯

ଯନ୍ତ୍ରଣା ନଈରୁ ଯୌବନର ବାଲି ଆଣି
କରିଥିଲେ ଯେଉଁଘର ,
ଫେରି ଆସନ୍ତାକି ସେ ଆମ୍ବବଉଳ
ଚିଠି ଆଉ ଉପହାର। ୧୦
###