କବିତା - ରଜପର୍ବ

ଦେଖ ଧରଣୀମାତାଙ୍କ ନୁହଁକି
ଏହି ବିଚିତ୍ର ଲୀଳା,
ବସୁଧା ସହନ୍ତି କଷଣ
ପାଇ ବାର୍ଷିକ ଜ୍ଵାଳା ୧।।

ଅନୁଢ଼ାମାନଙ୍କ ଉତ୍ସବ
ଅତି ହରଷ ମନେ,
ପାଳନ୍ତି ଲଗାଇ ଅଳତା
ଦୋଳି ଖେଳନ୍ତି ବନେ। ୨।।

ନୂଆ ବସ୍ତ୍ରମାନ ପିନ୍ଧିଣ
ଗଭା ସଜାନ୍ତି ଫୁଲେ,
ଟିକିଲି, ଅତର,ବାସନା
ତେଲ ଲଗାଇ ବୁଲେ। ୩।।

ପୋଡ଼ପିଠା ଭଳି ଅନେକ
ପିଠାମିଠା ଖାଆନ୍ତି,
ଖିଲିପାନ ଖାଇ ସାଙ୍ଗରେ
ସାଙ୍ଗସାଥି ବୁଲନ୍ତି। ୪।।

ପଟାଦୋଳି,ନାନା ପ୍ରକାର
ଦୋଳି ଖେଳନ୍ତି ଯାଇ,
ରଜଗୀତ ଗାଇ ଦିଅନ୍ତି
ସୁଖେ ରାତିକୁ ପାହି। ୫।।

ଝିଅଟିଏ ରଜ ପାଳିଲେ
ବାପା ଖୁସିରେ ନାଚେ,
ଭଳିଭଳି ନୂଆ ଦରବ
ଆଣି ଯତନେ ଯାଚେ। ୬।।

ମା'ଆ ଟିର ସ୍ନେହ ମମତା
ଥାଏ ଭଳିଭଳି ପିଠାରେ,
ଖୁଆନ୍ତି ଆନନ୍ଦ ମନରେ
ଦେଇ ସାଙ୍ଗ ସାଥିରେ।୭।।

ଘରେ ଘରେ ରଜ ମଉଜ
ଭାରି ସ୍ନେହ ଶରଧା,
ଓଡ଼ିଶାର ପୁରପଲ୍ଲୀରେ
ବାଜେ ଉତ୍ସବ ବାଜା। ୮।।

ପାଞ୍ଚଦିନ ହୁଏ ପାଳନ
ରଜପର୍ବର ନାମେ,
କେତେ ହସଖୁସି ହୁଅନ୍ତି
ସବୁ ନଗର ଗ୍ରାମେ। ୯।।

ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ପାଣିକୁ
ଯତ୍ନେ ଆଣନ୍ତି ବୋହି,
ପାଣିବୁହା ବୋଲି କୁହନ୍ତି
ଅତି ସୁନ୍ଦର ସେହି। ୧୦।।

ପରଦିନ ଅଟେ ପହିଲି
ରଜ ତାନାମ ଜାଣ,
ଝିଅ ହସଖୁସି ଦେଖିଣ
ପରିବାରଟି ଟାଣ। ୧୧।।

ତୃତୀୟ ଦିନରେ ସଂକ୍ରାନ୍ତି
ଦେବା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜି,
ରଜଦୋଳି, ପିଠା ନୈବେଦ୍ୟ
ହୋମ ଦିଅନ୍ତି ବୁଝି। ୧୨।।

ଚତୁର୍ଥ ଦିନଟି ଭୂ-ଦାହ
ନିତି ଭାରି ଅଲଗା,
ହଳଦୀ ପାଣିରେ ଧୋଇଣ
ଯତ୍ନେ କରନ୍ତି ପୂଜା। ୧୩।।

ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ ବସୁମାତାଙ୍କୁ
ଯତେନେ କରାନ୍ତି ସ୍ନାନ,
ଶିଳିପୁଆଟିକୁ ଯତ୍ନେ ଥୋଇଣ
ସଭିଏଁ କରନ୍ତି ଧ୍ୟାନ। ୧୪

ନୁଆବୋହୁ ପରି ସଜାଇ
ଧୂପ ଦୀପେ ବନ୍ଦାଇ,
ସିନ୍ଦୂର କଜଳ ଦେଇଣ
ରଜ ବାଟେଇ ଦେଇ। ୧୫।।

ଗୀତରେ କହିଲି ପର୍ବକୁ
ପାଞ୍ଚଦିନର ନୀତି,
ଜାଣିଲେ ସଂସ୍କୃତି ବଞ୍ଚିବ
ଧନ୍ୟ ଓଡ଼ିଆ ଜାତି। ୧୬।।

ସମାପ୍ତ
#******#

ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ ନନ୍ଦ
କେନ୍ଦୁଝର