ବିବେକ ଭାବି ସାରିଥାଏ କିପରି ସେ ସୋନାଲି ଠାରୁ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବ । ବାସ୍ ଅପେକ୍ଷା କରିଥାଏ ଉଚିତ୍ ସମୟ କୁ ।
ରୋହନ ର ଘର କଲେଜ୍ ର ଅତି ନିକଟରେ ଥିଲା । କଲେଜ୍ ନିକଟରେ ଘର ହେଇଥିବାରୁ ରୋହନ ଅନ୍ୟ ସାଙ୍ଗ ମାନଙ୍କ ସହ ହଷ୍ଟେଲ ରେ ରହୁ ନଥିଲା । ତା'ର ବାପା ପୋଲିସ ବିଭାଗର ଜଣେ ଉପରସ୍ଥ ଅଧିକାରୀ । ଦରମା ଠୁ ଉପୁରି ଅଧିକା । ତେଣୁ ରୋହନ ବୋହୁତ ଆଡ଼ମ୍ବରରେ ଜୀବନ ବଞ୍ଚୁଥିଲା । ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଏକ ଦାମିକିଆ କାର୍ ରେ କଲେଜ୍ ଆସିଥାଏ । ବେଳେବେଳେ ସବୁ ସାଙ୍ଗ ମିଶି ସେ କାର୍ ଧରି ବୁଲାବୁଲି କରନ୍ତି ।

ହଠାତ୍ ଦିନେ ସାଙ୍ଗ ମାନେ ମିଶି ଏକ ଭୋଜି କରିବାର ଯୋଜନା କଲେ । ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ମଦ୍ୟ ପାନ ର ବି ଯୋଜନା ରଖାଗଲା । ରୋହନ ପରିବାରର ସହର ବାହାରେ ଏକ ଫାର୍ମହାଉସ ଥିଲା । ରୋହନ ର ପରିବାର ବର୍ଷରେ ଥରେ ସେଠାରେ ଯାଇ କିଛି ଦିନ ପାଇଁ ରୁହନ୍ତି । ସାଧାରଣତଃ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଛୁଟି ସମୟରେ । କେଉଁଠାରେ ଭୋଜିର ସ୍ଥାନ ହେବ ଆଲୋଚନା ହେଉଥିବା ସମୟରେ ରୋହନ ଉକ୍ତ ଫାର୍ମହାଉସ ରେ କରିବାର ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଲା । ଫାର୍ମହାଉସ କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତେ ବୋହୁତ ଖୁସି ହେଇଗଲେ ।

ସେଦିନ ଥିଲା ବୁଧବାର । କଲେଜ୍ ତ' ଖୋଲା ଥିଲା ହେଲେ ଭୋଜି କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରେ ବିବେକ ଏବଂ ତାର ସାଙ୍ଗ ମାନେ ସେଦିନ କଲେଜ୍ ଯାଇ ନଥିଲେ । ରୋହନ ତା'ର କାର୍ ନେଇକି ଆସିଲା, ସେତେବେଳକୁ ଅନ୍ୟ ସାଙ୍ଗ ମାନେ ଭୋଜି ପାଇଁ ବାକି ସରଞ୍ଜାମ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଦେଇଥିଲେ । ସବୁ ସରଞ୍ଜାମ କୁ ଗାଡ଼ି ରେ ରଖି ବାହାରି ପଡିଲେ ସମସ୍ତେ ଫାର୍ମହାଉସ ଅଭିମୁଖେ ।

ଫାର୍ମହାଉସ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥାଏ ଗାଡ଼ି । ଏତେ ସୁନ୍ଦର ଏତେ ବଡ ଫାର୍ମହାଉସ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଯାଇ ଥାଆନ୍ତି । ରୋହନ ଏଠାରେ ଭୋଜିର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିବାରୁ ସମସ୍ତେ ତା'ର ବାଃ ବାଃ କରୁଥାନ୍ତି । ରୋହନ ମଧ୍ୟ ଗର୍ବର ସହିତ ଫାର୍ମହାଉସ ରେ ଥିବା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଆରାମଦାୟକ ସୁବିଧାଜନକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଗୁଡ଼ିକୁ ଟିକିନିଖି କରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥାଏ ।

ସେଦିନ ବିବେକ ଆଉ ତା'ର ସାଙ୍ଗ ମାନେ ଫାର୍ମହାଉସ ରେ ବୋହୁତ ମଜା କଲେ । ସମସ୍ତେ ମଦ ନିଶାରେ ପୁରା ବେହାଲ ଥାଆନ୍ତି । କେହିବି ନିଜ ଆୟତ ରେ ନଥାନ୍ତି, ତଥାବି ସେମାନେ ଗାଡ଼ି ଧରି ହଷ୍ଟେଲ ଅଭିମୁଖେ ଫେରିଲେ ।

ସେଦିନ ବିବେକ ଆଉ ତା'ର ସାଙ୍ଗ ମାନେ ଶ୍ରେଣୀରେ ଉପସ୍ଥିତ ନଥିବାରୁ ପାଠ ପଢା ଭଲରେ ହେଇଥାଏ । ସୋନାଲି କଲେଜ୍ ଛୁଟି ପରେ ଖୁସିରେ ଖୁସିରେ ହଷ୍ଟେଲ କୁ ଫେରୁଥାଏ । ମନେ ମନେ ଚିନ୍ତା କରୁଥାଏ ଏମିତି ଯଦି ସବୁଦିନ ସେମାନେ କଲେଜ୍ ନଆସନ୍ତେ କେତେ ଭଲ ହୁଅନ୍ତାନି । ସେଦିନ ସୋନାଲି କୁ କିଛି ପାଠ୍ୟ ଉପକରଣ ଏବଂ କିଛି ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀ କିଣିବାର ଥାଏ । ତେଣୁ ସେ ହଷ୍ଟେଲ କୁ ଫେରିବା ପୂର୍ବରୁ ପାଖ ବଜାରକୁ ଗଲା । ବଜାର ଟି ପାଖରେ ଥିବାରୁ ସେ ଚାଲି ଚାଲି ପଳେଇଲା ।

ସେଦିନ ବୋଧେ ସମୟ ତା'ର ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଦିଗରେ ଗତି କରୁଥିଲା । ବଜାରରୁ ହଷ୍ଟେଲ ଫେରିବା ବାଟରେ ଗଳି ରାସ୍ତା ପଡେ । ସେ ରାସ୍ତା ପ୍ରାୟ ସର୍ବଦା ଜନଶୂନ୍ୟ ଥାଏ । ଟିକେ ଅନ୍ଧାର ହୋଇଯାଇଥାଏ । ସୋନାଲି ଶୀଘ୍ର ଶୀଘ୍ର ହଷ୍ଟେଲ କୁ ଫେରୁଥାଏ । ବଏଜ୍ ହଷ୍ଟେଲ ବି ସମାନ ରାସ୍ତାରେ ସାମାନ୍ୟ ଆଗକୁ ପଡେ । ସୋନାଲି ଚାଲି ଚାଲି ଫେରୁଥିବା ସମୟରେ ତାକୁ ଏକ ଧଳା ରଙ୍ଗର ଚାରି ଚକିଆ ଗାଡ଼ି ଅତିକ୍ରମ କଲା । ସେଦିନ ସୋନାଲିକୁ ସେହି ଗାଡ଼ିରେ ତାର କାଳ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିଲା । କାରଣ ସେହି ଗାଡ଼ିରେ ଥାଆନ୍ତି ବିବେକ ଆଉ ତା'ର ଚାରି ସାଙ୍ଗ । ଗାଡ଼ି ସାମାନ୍ୟ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଅଟକି ଗଲା । ପାଞ୍ଚ ସାଙ୍ଗ ସୋନାଲି ଏକା ଏକା ଯାଉଥିବାର ଦେଖି ନେଇଥିଲେ । ମଦ ନିଶାରେ ଜର୍ଜରିତ ସେମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ସେଦିନ ଏକ ପିଶାଚ ବୁଦ୍ଧି ପସିଲା ।
ସୋନାଲି କିଛି ବୁଝିବା ପୂର୍ବରୁ ତାକୁ ଜୋର୍ ଜବରଦସ୍ତି ନେଇ ସେଇ ଗାଡ଼ି ରେ ପୁରେଇ ଦେଲେ । ସୋନାଲି ଯେବେ ଚିତ୍କାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା ବିବେକ ତାର ପାଟିକୁ ହାତରେ ଚାପି ଦେଲା । ଗାଡ଼ିଟି ପୁର୍ନବାର ବିପରୀତ ଦିଗରେ ଉକ୍ତ ଫାର୍ମହାଉସ ଅଭିମୁଖେ ଯାତ୍ରା କଲା ।

ସେଦିନ ଫାର୍ମହାଉସ ରେ ସୋନାଲି ସହ ଯାହା ଘଟିଲା ଶୁଣିଲେ ଦେହ ଥରିଯିବ । ଏ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ନରରୂପୀ ପିଶାଚ ମଦ ନିଶାରେ ସୋନାଲିର ଶରୀର କୁ ଝୁଣି ଝୁଣି ଖାଇଗଲେ । କାମନା ବାସନା ର ମୋହୋ ରେ ଏମାନଙ୍କ ଭିତରେ ମାନବିକତା ମରି ଯାଇଥାଏ । ହୋସ ଫେରିବା ପରେ ଏମାନେ ଦେଖନ୍ତି ତ' ସୋନାଲିର ରକ୍ତ ଯୁଡୁବୁଡୁ ଶରୀର ପାଖରେ ପଡିଛି । ଶରୀର ରୁ ଏତେ ମାତ୍ରା ରେ ରକ୍ତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି ଯେ କୋଠରି ଟି ପୁରା ରକ୍ତମୟ ହେଇଯାଇଛି । ସୋନାଲି ର ଶରୀର ଅଚେତ୍ ଅବସ୍ଥାରେ ପଡ଼ି ରହିଛି । ବିବେକ ଯାଇ ଦେଖେତ ଏବେବି ତିଳେ ମାତ୍ର ନିଃଶ୍ୱାସ ସେ ଶରୀରରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି । ଏବେବି ଏ ପିଶାଚ ମାନଙ୍କର ପୈଶାଚିକ ଶାନ୍ତ ହେଇ ନଥିଲା ଯେ ଧରା ପଡ଼ିଯିବା ଭୟରେ ସେମାନେ ସେ ତିଳେ ମାତ୍ର ନିଃଶ୍ୱାସ କୁ ବି ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ । ଏବେ ଯୋଜନା ମୁତାବକ ସୋନାଲି ର ମୃତ ଶରୀରକୁ ଫାର୍ମହାଉସ ପଛରେ ଥିବା ଏକ ଜଙ୍ଗଲରେ ପୋତି ଦେଲେ । ସମସ୍ତ ସାଙ୍ଗ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିଲେ । ରୋହନ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ଵାସନା ଦେଇ କହିଲା, ଡରିବାର କିଛି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ଯଦିବି କିଛି ଅସୁବିଧା ହେବ ମୋ ବାପା ପୋଲିସର ଉପରିସ୍ଥ ପଦବୀ ରେ ଅଛନ୍ତି , ସେ ସମ୍ଭାଳି ନେବେ । ସମସ୍ତେ ସେ ଧଳା କାର୍ ରେ ହଷ୍ଟେଲ ଫେରିଲେ ।

ସୋନାଲି କୁ କ'ଣ ନ୍ୟାୟ ମିଳିବ ? କିଏ ଦବ ଏ ରାକ୍ଷସ ମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ? ନାରୀ ର ସମ୍ମାନରେ ଭଗବାନ ଧରା ପୃଷ୍ଠରେ ଅବତାର ନେବା ଯଦି ସତ୍ୟ, ସୋନାଲି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ କେହି ଜଣେ ଅବତାରୀ ଆସିବେ ।

କ୍ରମଶଃ...............

ରହସ୍ୟର ଛାୟାପଥ (ଭାଗ-୪)

ଅନ୍ଧାରରେ ଲୁକ୍କାୟିତ ସତ୍ୟର ସନ୍ଧାନ