କବିତା - ରାଧା

ସୁଧାମୟ ସୃଷ୍ଟି ପ୍ରେମମୟ ବୃଷ୍ଟି
ରାଧାମୟ ଯମୁନାଜଳ,
କୃଷ୍ଣମୟ ଦୃଷ୍ଟି ରକ୍ଷାମୟ ଯଷ୍ଟି
ଶ୍ୟାମମୟ ବନସ୍ଥଳ। ୧

ପ୍ରେମିକା ରାଧିକା ପ୍ରେମରେ ଦୃଢ଼ତା
ପ୍ରେମମୟ ବୃନ୍ଦାବନ,
ପ୍ରେମରେ ନିନ୍ଦିତା ବିଶ୍ୱରେ ବନ୍ଦିତା
ରାଧା ପ୍ରେମ ନିବେଦନ। ୨

କଦମ୍ବର ମୂଳେ କାହ୍ନା କାୟାକୋଳେ
ଶାୟିତ ଗୋପୀ ଅବଳା,
କାୟ ମନ ବାକ୍ୟ ଗମ୍ଭୀର ନିର୍ଭୀକ
ପ୍ରଦାନେ ଚଳ ଚଞ୍ଚଳା। ୩

ହୃଦ ପଦ୍ମ ନେତ୍ର ଚାହେଁ ଦିବାରାତ୍ର
ପାଇବାକୁ ପ୍ରେମ ସୁଧା,
ଝରେପ୍ରେମ ନୀର ନୟନରୁ ତାର
ଦିଏ ବୃଷଭାନୁ ବାଧା। ୪

ସଜ୍ଞାହୀନା ବାଣୀ ପବିତ୍ର ରମଣୀ
ରାଧାପାଦ ଚିରମୃତ,
କାହ୍ନାମୟ ଠାଣି ପ୍ରେମରେ ବାୟାଣୀ
କଷ୍ଟମୟ ମିଥ୍ୟାଶ୍ରିତ। ୫

ଅବିରତ ପ୍ରେମ ବିଚିତ୍ର ସେ ଶ୍ରମ
ନୃତ୍ୟକ୍ଳାନ୍ତ ସ୍ଥିରମୂର୍ତ୍ତି,
ବାର୍ତ୍ତାବହ ଦାସୀ ତୃଷ୍ଣା ଦିବାନିର୍ଶି
ଉଚ୍ଚାଟାଦି କଳାକୃତି। ୬

ସେ ଲଜ୍ଜ୍ୟା ତେଜ୍ୟା କରି ପ୍ରେମଶଯ୍ୟା
ଲବଣୀ ମାଠିଆ ଧରି,
ଆଦରଣୀୟା'ସେ ଚିର ବନ୍ଦନିୟା
କୃଷ୍ଣପ୍ରେମେ ଗଲେ ତରି। ୭

###ରାଧେ ରାଧେ###

ରାଧା

ସୌମ୍ୟ ରଞ୍ଜନ ନନ୍ଦ