ଶବ୍ଦ ହେଉଛି ମନୁଷ୍ୟର ଅନ୍ତର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଧ୍ୟମ । ଶବ୍ଦ ବିନା ଜୀବନ ନିର୍ଜୀବ ଏବଂ ଅର୍ଥହୀନ । ଏହି ଶବ୍ଦମାନେ କେବେ ସୁର ହୋଇ ମନର ଅନୁଭୂତି ଦେଖାନ୍ତି, କେବେ ଶାନ୍ତିର ସନ୍ଦେଶ ଦେଇ ମନ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଗତି କରନ୍ତି । ଶବ୍ଦ ରୂପୀ ଏହି ଜାଦୁର ଶକ୍ତି ନେଇ କେତେ ଯୁଗ ଧରି ଜଗତ ଆଲୋଚନା କରିଆସିଛି ।

ସାହିତ୍ୟ ଏହି ଶବ୍ଦମାନଙ୍କୁ ନୂଆ ରୂପ ଏବଂ ଅର୍ଥ ଦିଏ । ଜଣେ କବି ତା’ର ଅନ୍ତରର ଅଭିମତକୁ ଶବ୍ଦ ଆକାରେ ଭାଷା ଦେଇ ଲୋକମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ । ଜଣେ ଲେଖକ ଏହି ଶବ୍ଦକୁ ନୂଆ ରୂପରେ ଅଂକିତ କରି ଜୀବନ ଜନ୍ମଦିଏ । ଏହି ଶବ୍ଦ ତା’ର ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧତା ଦ୍ୱାରା କେବେ ବିଦ୍ରୋହ ସୃଷ୍ଟି କରେ, କେବେ ଶାନ୍ତିର ପଥ ଦେଖାଏ ।

"ଶବ୍ଦ ହେଉଛି ମନୁଷ୍ୟର ଅତ୍ମାର ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି। ଏହି ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ସତ୍ୟ ହୋଇ, ତାହାଲେ ଜୀବନ ଏକ ନୂଆ ଦିଗରେ ଗତି କରେ।" – ଆନନ୍ଦ କୁମାର ପଣ୍ଡା

ଶବ୍ଦମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଲେ, ଭାଷା ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ହୋଇଥାଏ । ଭାଷା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହେଲେ, ସମାଜ ଏକ ନୂଆ ଦିଗରେ ଗତି କରେ । ଏହି ଦିନ ସମାଜରେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅନ୍ୟାୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମସ୍ୟା ରହିଛି, ଯାହାର ଭିତରୁ ମାନବତା ହ୍ରାସ ପାଉଛି । କିନ୍ତୁ ଯଦି ଆମେ ନିଜର ଶବ୍ଦକୁ ଉପଯୋଗ କରି ନୂଆ ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିବା, ତାହେଲେ ଏହି ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟ ଦୂର ହୋଇପାରିବ ।
ଏହି ପୃଥିବୀ ଶବ୍ଦର ଉତ୍ସ ଅଟେ । ଅତଏବ, ଆମେ ଶବ୍ଦକୁ ସତ୍ୟ ଏବଂ ମଂଗଳମୟ କରିବାରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଉଚିତ । ନିଜର ଶବ୍ଦ ଏବଂ ଭାଷା ଯଦି ଉନ୍ନତ ହୋଇପାରିବ, ତାହେଲେ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ଉଜ୍ଜଳ ହୋଇପାରିବ ।

ଶବ୍ଦ ହେଉଛି ଜୀବନର ଏକ ଅମୃତ, କିନ୍ତୁ ଆପଣ ନିଜ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନରେ ଏହାକୁ କିପରି ବ୍ୟବହାର କରି ନୂଆ ଅନୁଭୂତି ଦେଖନ୍ତି? ଆପଣଙ୍କ ମତାମତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଆମେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁ।

ଶବ୍ଦ

ଶବ୍ଦ: ଜୀବନର ଅମୃତ ସନ୍ଧାନ