ଶବ ଭାସୁଛି ବନ୍ୟା ଜଳ ରେ
ଭାଗ ତିନି।

ମରିବା କଥା କହିଦେଲା ସିନା ହେଲେ ଯଦି ଆଖି ଆଗରେ ମରଣ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇଥାଏ କେହି କେବେ ଧର୍ଯ୍ୟ ଧରି ପାରିବନାହିଁ।
ବସିଗଲା କିଛି ସମୟ ଗଲା, ଅନ୍ଧାର ମାଡ଼ି ଆସିଲା। ସେତେବେଳକୁ ରମେଶ ଭାବିଲା ହଠାତ୍ ଯଦି ମତେ ଏଠିମାରିଦିଏ ତ କରିବି କଣ!ଏଥର ସେଠାରୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଉଠିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲା। ଉଠିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଉଛି, ଗୋଟେ ଲମ୍ବା ହାତ ଆସି ତା ମୁହଁକୁ ଧରି ପକେଇଲା। ରମେଶ ଅଣନିଶ୍ୱାସ ହୋଇ ଚିତ୍କାର କଲା ।ସାଡେ ଘରେ ରମେଶର ମା ଘରେ ରମେଶ କୁ ନପାଇ ଫୋନ କଲା। ସନ୍ଧ୍ୟାହେଲେ ଘରଲୋକ ଅଜଣାଭୟରେ ଥରୁଛନ୍ତି । ଜଣାନାହିଁ କ'ଣ ହେବେ,ବିଗତ କିଛିଦିନର ଘଟଣା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ ହେବା ପାଇଁ ବାଧ୍ୟ କରିଛି। ରମେଶ ଫୋନ ଉଠାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥାଏ ,ଭୂତ ତା ମୁହଁକୁ ଚାପି ଧରି ଥାଏ। ବଡ ପାଟି ପାଟିରେ ଭଗବାନ ଡାକିଲେ ଭୂତ ହାତକୁ ଟିକେ।ଢିଲା କରି କହୁଛି ଭାବୁଛୁ ତତେ ଛାଡି ଦେବି କହି ହସିଲା।
ଏଇ ସୁଯୋଗ ନେଇ ରମେଶ ପକେଟରୁ ଫୋନ କାଢ଼ି ଲା , ସେ ଭୂତ ତା ହାତ ରେ ଗୋଟେ ଧକା ଦେଲା ଫୋନଟି ହାତରୁ ଖସିଗଲା ଟିକିଏ ଦୂରରେ ପଡିଲା। ସେପଟେ ତା ମାଆ ପୁଅ ପୁଅ ମୋ ପୁଅର କଣ ହେଲା ,ଚିତ୍କାର କରୁଥାଏ। ପାଖ ପଡିଶା ଲୋକ କଣ ହେଇଛି
ଦଉଡ଼ି ଆସିଲେ ଫୋନ ଟି ସେମିତି ପଡୁଛି ସେପଟେ ସବୁକଥା ଶୁଭୁଥାଏ ଏଥର ଗାଁ ରୁ ଦଶ ଜଣ ଲୋକ ପଣ୍ଡିତ ଦେଇଥିବା ତାବିଜ ଠାକୁରଙ୍କ।ପାଦୁକ ସବୁ ଧରି ପାଞ୍ଚ ଗାଡି ଧରି ଆସିଲେ। ରମେଶ ସେଦିନ ସକାଳୁ ମଧୁ କହୁଥିଲା କି ସେ ଭୂତ ମୋତେ ମାରିଦେଉ ପଛେ ସେ ଘରଲୋକଙ୍କୁ ଛାଡି ମୁଁ ତା ପାଖକୁ ଯିବି ।ଏକଥା ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ସମସ୍ତେ ସେହି ଭଙ୍ଗା ଘର ଆଡକୁ ବାହାରି ପଡିଲେ । ଭୂତ ରମେଶକୁ ଘୋଷାରି ନେଇ ଗୋଟେ ଗଛ ପାଖରେ କଚାଡିଦେଲା ।ରାସ୍ତାରେ ଘୋଷାରି ହୋଇ ରମେଶ୍ୱର ସାର୍ଟ ପ୍ୟାଣ୍ଟ ଚିରି ହାତ ଗୋଡରୁ ଧାରଧାର ରକ୍ତ ବୋହୁଥାଏ ।ସେ ଗଛରେ ପିଟି ହୋଇ ନାକ ଫାଟିଗଲା ।ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଚିତ୍କାର କରି ଉଠିଲା ।କହିଲା ମୁଁ ତ କଣ ଦୋଷ କରିଛି କାହିଁକି ମତେ ମାରୁଛି ସେ ଭୁତ ସେ ଗଛ ପାଖକୁ ଯାଉ ନଥାଏ ।ଗଛ ଦେହରେ ଡେରି ହୋଇ ରମେଶ ବସି କାନ୍ଦୁଥାଏ। ଦୂରରେ ଥାଇ ସେ ଭୁତ ଗଛ ମୂଳକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି କହୁଥାଏ ତା ମୂଳକଖୋଳି ତାଭିତରେ ଥିବା କଳସ ଔଷଧ କାଢିକି ଏଠୁ ନେଇଗଲେ ମୋ ସାଙ୍ଗ ମୁକ୍ତ ହେବ। ତା ଘର ଯାଇ ସେ ଆଖି ସବୁ ମାନଙ୍କ ର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେବୁ ରମେଶ କହିଲା କୋଉ ରଖିବା କେତେ ମାରିଲା କି ତା ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ କିଏ ମାରିଲା ମା।ମୁଁ କଣ କଲି ମୋତେ କାହିଁକି ରହୁଛି ମାରୁଛି ଏତେ ଶୁଣି ସବୁ ଭୂତ ତା ପାଟିରୁ ଅଗ୍ନି ବାହାର କରି କହିଲା ଚୁପ କରି ଯାହା କରୁଛ କର ରମେଶ ଜାଣିପାରିଲା ସେ ଗଛ ମୂଳ ସବୁ ତ ଆସି ପାରୁନି ଖୋଲିଲା ଖୋଜିଲା ଫୋନ ପାଖରୁ ନାହିଁ ପକେଟରେ ଟର୍ଚ୍ଚ ରଖିଥିଲା କିଛି ନାହିଁ। ରାସ୍ତାରେ ଘୋଷାରି ଆସିଲା ବେଳେ ସବୁ ଜିନିଷ ପଡ଼ି ଯାଇଛି। ଏହି ସମୟରେ ରମେଶ ଗାଁ ଲୋକ ସେହି ପରିତ୍ୟକ୍ତ କୋଠା ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ଯାଇଥିଲେ। ହଠାତ୍ ତାଙ୍କ ଆଗରେ ଗୋଟିଏ ବିରାଟ ଖାଲ ହେଇଗଲା ।ସେ ଖାଲ ଭିତରୁ ଖାଲି।ଗୁଡ଼ାଏ ନିଆଁର ଅଙ୍ଗାର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ଖଣ୍ଡ ବାହାର ହୋଇ ଆସିଲା ।ନିଆଁ ଖଣ୍ଡଗୁଡାଠେଙ୍ଗା ପରି ଆକାରର ଉପରକୁ ଉଠିବା ପାଇଁ ଲାଗିଲେ, ପଛପଟରୁ ଖାଲି ଖପରା ପାଉଁଶ ଗଦା ହୋଇ ଗୋଟେ ପାହାଡ଼ ପରି ଗଦା ହୋଇଗଲା ।ସେ ନିଆଁ ଓ ପାଉଁଶ ଯେମିତି ରିମୋଟ୍ କଣ୍ଢେଇ ପରି ନାଚ କଲେ। କିଏ ଉପରକୁ ଉଠୁଥାଏ ତ କିଏ ଆଗ ପଛରେ ଗଦାହେଇ ପଡିଥାଏ। ଯେହେତୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ତାବିଜ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଅଛି କିଛିବି କ୍ଷତି କରି ପାରି ନ ଥାଏ କିନ୍ତୁ ଅତି ପାଖରୁ ଭୟଙ୍କର ଚେହେରା ନେଇ ସେ ଲୋକ ମାନଙ୍କୁ ଚାରିପଟେ ଘୂରି ବୁଲୁଥାଏ ଯେମିତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକାଥରେ ଗିଳି ପକାଇବ।ହଠାତ୍ ଆକାଶରୁ ଖପୁରୀ ର ମାଳ ଟାଏ ଝୁଲି ଝୁଲି ଆସିଲା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୁହଁରୁ କିଛି ନା କିଛି ବାହାରୁଥାଏ ।କୋଉ ମୁହଁ ରୁ ଅଗ୍ନି ତ କୋଉଠୁ ଧୁଆଁ, କେଉଁଠୁ ପାଉଁଶ ତ କେଉଁଠୁ ହାଡ଼ମାଂସ ।ଏପରି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଡରେ ଥରୁଥାନ୍ତି। ତାବିଜ ଧଣ୍ଡା ମାଳକୁ ଜାବୁଡି ଧରି ଠାକୁରଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି ।ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ କିଛି ପାଦୁକ ପାଣି ଛିଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଲାଗିଲା ପାଦୁକ ପାଣି ଯେଉଁଠି ପଡୁଥାଏ ,ଭୁତ ସେ ଜାଗାରୁ ଦୂରେଇ ଯାଉଥାଏ ।ଏଥର ସେମାନଙ୍କ ର ଟିକେ ସାହସ ହେଲା। ଟିକିଏ ଦୂରରେ ଫୋନଟି ପଡ଼ିଥିବାର ଦେଖାଗଲ। ସେ ସ୍ଥାନରେ ଯେପରି ବଡ଼ଭୟଙ୍କର ତୋଫାନ ପବନର ଝଟ୍କା ଆସି ଗୋଟିଏ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବଳୟ ବା ଖଣ୍ଡିଆଭୂତ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା ସେଥିରେ ରମେଶ୍ୱର ଫୋନ ରୁମାଲ ସବୁ ଜିନିଷ ଘୁରୁଥାଏ ।ଟିକିଏ ଦୂରରେ ରମେଶ ସେସବୁ ଦେଖି ଡରୁଥାଏ ।ସାହାସ କରି ଚିତ୍କାର କରି କହିଲା ଗଛ ମୂଳକୁ ଚାଲି ଆସ ଏଇଠିକୁ ସେ ଭୁତ ଆସି ପାରିବନି ।ସମସ୍ତେ ପାଦୁକ ଛିଞ୍ଚି ରମେଶ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଗଲେ ।ଏସବୁ ଦେଖି ସେ ବହୁତ ବଡ଼ ପାଟିରେ ଚିତ୍କାର କଲା ।ତା ଶବ୍ଦରେ ସେ ଅଞ୍ଚଳ ଥରିଉଠିଲା ।ସେ କହଲାି ସଜ ଗଛରୁ ବନ୍ଧନ ହଟାଅ। ଗଛରୁ ବନ୍ଧନ ହଟାଅ।ମୁଁ ତ କିଛି ବି କରିନି ସେମାନେ କାହିଁକି ମତେ ମାରିଛନ୍ତି ।ଏମିତି ଚିତ୍କାର ସହ ବଡ ଜିଭ ବାହାର କରି, ଭଙ୍ଗା ଘରକୁ ଚାଟିବାରେ ଲାଗିଲା ।କୋଉଠୁ ମାଟି ତ କୋଉଠି ଗଛ ସବୁ ଖସି ଦୁଲଦାଲ ଶବ୍ଦ ହେଉଥାଏ ।ତାସହିତ ଭୂତ ଆଖିର ଲାଇଟ୍, ସମସ୍ତେ ଏକଦମ ଭୟବିତ ଅବସ୍ଥାରେ ।ହଠାତ୍ ସବୁ ଶୂନଶାନ ହୋଇଗଲା ସମସ୍ତେ ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇଛନ୍ତି ।କିଛି ଦୂରରେ ଗୋଟେ ଲଣ୍ଠନ ଲାଇଟ୍ ଧରି ଦୁଇଜଣ ଲୋକ ଆସି ବାର ଦେଖା ଗଲା। ସରସର ଶବ୍ଦ । କରି ସେ ଭୂତ ସେ ଭଙ୍ଗା ଘର ଭିତରକୁ ପଶିଗଲା। ଦୂରରୁ ଆସୁଥିବା ଲଣ୍ଠନ ଆଲୁଅ ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ନିକଟତର ହେଉଥାଏ ।ସେ ଆଲୁଅ ଯେତେ ପାଖକୁ ଆସୁଥାଏ, ସେଠି ବସିଥିବା ଲୋକଙ୍କର ହୃଦସ୍ପନ୍ଦନ ସେତେ ବଢୁିଥାଏ। ସମସ୍ତେ ଝାଳରେ ଗାଧୋଇ ପଡ଼ିଥାନ୍ତି। ପାଟିରେ ଠାକୁର ନାମ ଦାନ୍ତ ଠକ୍ ଠକ୍ ବାଜୁଥାଏ ।ଏଥର ଲଣ୍ଠନ ଟିଅତି ନିକଟରେ ପହଁଚିଗଲା ।ଧିମିଧିମି ଆଲୋକ ଦେଖାଗଲା ତିନି ଜଣ ଲୋକ କିଛି ପୂଜା ସାମଗ୍ରୀ ଚାଲୁଛନ୍ତି।ଜଣେ ଲୋକ ଟିକିଏ ଦୂରରେ ଠିଆହୋଇ ଇଶାରା ରେ କଣ କହିଲା ।ସେମାନଙ୍କ ଭିତରୁ ଜଣେ ଆସି, ଗଛ ମୂଳେ ବସିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପଚାରିଲା ,ଏତେ ରାତିରେ ଏଠି କଣ କରୁଛ? ଏ ଗାଁର ନୂଆ ବୋଧେ ?କଣ କିଛି ହେଇଚି ନା କ'ଣ ? ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ମଧୁ କିଛି କହିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ ହେବା ସମୟରେ ,ରମେଶ କହିଲେ ଆମେ ଫିସ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲୁ ।ସେ ଲୋକ ଏକ ନିକଟକୁ ଜାଇ ବଡ଼ ପାଟିରେ କହିଲା ଖାଇବ ନା ମରି। ଯାଅ ଏଠୁ। ସମସ୍ତେ କିଛି ନକହି ଚୁପଚାପ ହୋଇ ଚାଲିଗଲେ ।ରାସ୍ତାରେ ବାଇକ୍ ବନ୍ଧା ହୋଇ ଚାଲିଲା ଭଳି, ପାଖାପାଖି ଗାଡ଼ି ଚଳାଇ ସମସ୍ତେ ଗଲେ ।ଆଉ ନିଜ ନିଜ ଘରେ ପହଞ୍ଚିଗଲେ । ସକାଳେ ହେବାପରେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମନରୁ ଡର କମିନଥାଏ ।ଭୟରେ ଦିନରେ ବି ଗଛ ପବନର ଶବ୍ଦ କୁ ଡରିଥାନ୍ତି। ଜେନତଜନ ପ୍ରକାରେଣ ଦିନ ଟି କଟିଗଲା ।ସେଦିନ ସନ୍ଧ୍ୟାରୁ ରମେଶ୍ୱର ବୋଉ
ତାକୁ ଜଗି ରହିଲ। କୁଆଡ଼େ ଯିବାକୁ ଦେଲାନି ।ରାତି ପ୍ରାୟ ନଅଟା ହେବ ମଧୁ ଡାକିଲା, ଦାଣ୍ଡ କବାଟ ଠାରୁ ଟିକିଏ ଦୂରରେ ଠିଆ ହୋଇଥାଏ।ରମେଶର ବୋଉ କହିଲା ତୁ ଭିତରକୁ ଆସେ ସେ ବାହାରକୁ ଯିବନି ।ମଧୁ ସେଇଠି ରହି କହିଲା ମୋର କାମ ଅଛି ମୁଁ ଟିକେ କଥା ହୋଇ ପଳାଇବି। ଏହି ସମୟରେ ମଧୁର ବୋଉଆସି ରମେଶ ବୋଉକୁ କହିଲା ,ଦେଇ ସେ ଠାକୁରଙ୍କ ପାଦୁକ ଟିକେ ଦେଲେ ଆମର ସରି ଯାଇଛି ।ମଧୂ କଣ କରୁଛି ଆସିଲାନାହିଁ, ଶୀଘ୍ର ଦିଅ ଭାତ ବସେଇଛି ଉତୁରିବ ।ମଧୁବୋଉ କଥା ଶୁଣି ରମେଶ ବୋଉ କହିଲା ମଧୁପରା ଆମଦାଣ୍ଡରେ ଠିଆହୋଉଛି ।ମଧୁବୋଉ କହିଲେ ଚାଲ ଦେଖିବ, ଏତିକି କହି ସେ ଦୁଇ ଜଣ ଦାଣ୍ଡପଟକୁ ଆସିଲାବେଳକୁ ମଧୁବେଶରେ ଠିଆହୋଇଥିବା ଭୂତ ବଡ଼ ଆକାର ହୋଇ ଗୋଲ କରି ସବୁ ବୁଲିଲା ।ଆକାଶରୁ ପୁଳାଏ ନିଆଁ ଝରଝର ହୋଇ ଗଦା ହୋଇପଡ଼ିଲା। ମଧୁବୋଉ, ରମେଶ ବୋଉ ଚିତ୍କାର କରି ଘର ଭିତରକୁ ପଶିଗଲେ। ତାଙ୍କ ପାଟି ଶୁଣି।ରମେଶ ବାହାରକୁ ବାହାରି ଆସିଲା ସେ ଭୂତ ରମେଶର ଚୁଟିକରି ଘୂରାଇ ଦେଲା ତା ହାତର ଉଷ୍ମତାରେ ରମେଶ ନିଆଁ ରେଜଳିଗଲା ପରି ଚିତ୍କାର କରୁଥାଏ।

ଶବ ଭାସୁଛି ବନ୍ୟା ଜଳରେ

sabavasuchi Banya jalare