ନବଜାତ ପଶୁ ଟିଏ ମୁଁ

ହର୍ଷ ର ସୀମା କଣ ? ବୋଧ ନାହିଁ ସେ ଜ୍ଞାନ ର

ସବୁଜ ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଧରା ର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା, ନିସ୍ୱାଶ ଧାରା ର ପୁଲକ

ବ୍ୟକ୍ତ କରି ପାରି ପ୍ରାଣ ଓ ଚେତନା

ପ୍ରଭୁ ! ଜଣାଉଛି କୃତଜ୍ଞ କ୍ରନ୍ଦନ |

ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ପଞ୍ଚ ବୋଧ ହେତୁ

ଆହୁରି ପଞ୍ଚ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ କର୍ମ ଲାଗି

ଅନୁଭୁତି ର ନାଟ୍ଯ, ସୃଷ୍ଟି ର ଦିବ୍ଯ ବିଚିତ୍ର ପ୍ରଣାଳୀ

ସୁଖ ଅବବୋଧ ସହିତ ଦୁଃଖ ଓ ପୀଡା ର ଭୋଗନ

ମନୁଷ୍ଯ ତୁଳନା ରେ କେବଳ ନାମ, ରୁପ ର ଭେଦ |

ଜାଣି ଅଛି ହେ ଈଶ୍ୱର

ଦୁଃଖ, ସୁଖ କ୍ଷଣ ସ୍ଥାୟୀ

ପାଲଟିଛି ଆନନ୍ଦ ଦିନ କିଛି ଟାର

ଭୁଲି ଯାଇଛି ମୁଁ କେବେଠୁ ବନ୍ଦୀ କରାଯାଇଛି

ବୋଧ ହୁଏ ଶିଶୁ କାଳ ର ସମାପ୍ତ ସମକ୍ଷରେ |

ବନ୍ଧନ ରୁ ମୁକ୍ତି ର ସେ ସୁବର୍ଣ ସ୍ୱଳ୍ପ ଦିବସ

ଭୟ ଥିଲା ତ କେବଳ ଚାଲୁ ଚାଲୁ ଦିଶାହୀନ ହେବାର

ନା କି ପ୍ରତି କ୍ଷଣ ନୁଆ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଓ ପୀଡା ଅବଗତ ହେବାର

ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁଗଣ ଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛି ସ୍ମୃତି

ଛାଡିଛନ୍ତି ପ୍ରାଣ ଅସହ୍ୟ ବେଦନା ମଧ୍ଯରୁ ଜାଇ |

ପ୍ରଭୁ! କୃତଜ୍ଞ ହେଲେ ଭି, ଭାବୁଅଛି ଅଧିକାର ମୋର

ଅଛି ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାର

କଲ ପ୍ରଦାନ ମନୁଷ୍ଯ କୁ ବୁଦ୍ଧି ବିଚାର ର ଗୁଣ

ହେଲେ କାହିଁ ସେ ସକ୍ଷମତା ମେଘାଚ୍ଛନ୍ନ

କରିବା ରେ ଚିହ୍ନଟ, ପୀଡା ମୋ ବାଣୀ ଓ ଶରୀର ର |

ଶରୀର ଓ ମନ ରୁ ଜଡ଼ିତ, ମୋହ ରୁଚି ଓ ସ୍ୱାଦ ରେ

ଅନ୍ଧ ପାଲଟି ଯାଇଛି କି ମାନବ

ପାରିଲା ନାହିଁ ଦିଶି ମୋର ଅସହାୟ ବେଦନା

ପାରିଲା ନାହିଁ ଦିଶି ମୋର ନିର୍ଦୟ ହତ୍ଯା

କରି ଚାଲିଲା ପ୍ରତି ଅଂଶ କୁ ଖଣ୍ଡ ବିଖଣ୍ଡ |

ସ୍ୱାର୍ଥ ଓ ଲୋଭ ରୁ ଲିପ୍ତ, 'ମୁଁ 'ଏବଂ 'ମୋର' ମାୟା ରେ ବନ୍ଧିତ

କାଲ ପାଲଟି ଯାଇଛି କି ମାନବ

ପାରିଲା ନାହିଁ ଶୁଣି ମୋର ନିଃସହାୟ ଚିତ୍କାର

ପାରିଲା ନାହିଁ ଶୁଣି ପ୍ରାଣ ଭିକ୍ଷା ର ବିଳାପ

ଚର୍ମ ନଗ୍ନ ହେଇ ଟଙ୍ଗାଈ ଦେଇଛି ଏ ଖଣ୍ଡିତ ଶରୀର |

ହେଲେ ପ୍ରଭୁ! ଗୁହାରି ତୁମ ପାଶେ

ବାରମ୍ବାର ପଛେ ଦିଅ ପଶୁ ଜନ୍ମ ମତେ

ରଖ ବଞ୍ଚିତ ଅଜ୍ଞାନୀ ମନୁଷ୍ଯ କୁ ଏ ଅସହ୍ଯ କଷ୍ଟରୁ

ଜାଗ୍ରତ କରାଇବ କରୁଣା ଓ ମୈତ୍ରୀ ଭାବ କେବେ ନା କେବେ

ଶରୀର ଓ ବାଣୀ ର ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଚିତ୍କାର ମୋର |

To read more articles in English visit

ଶରୀର ଓ ବାଣୀ ର ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ଚିତ୍କାର ମୋର