ଯେମିତି ତନ

ସେମିତି ମନ

. ଆଉ ସେହିଭଳି ଜୀବନ

ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରି ନିଜକୁ ବହୁତ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରୁଛି ଓ ଭାଗ୍ୟବାନ ମଣୁଛି।ଆମ ସଂସ୍କୃତି ଆମକୁ ବହୁତ କିଛି ଶିଖେଇଚି ଆଉ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାର ରାସ୍ତା ଦେଖଉଛି।ଆମର ଧର୍ମ ଗ୍ରନ୍ଥ ସବୁଠାରୁ ମହାନ୍। ସଂସ୍କୃତି, ବିଜ୍ଞାନ,କଳା ଦାର୍ଶନିକ ଶାସ୍ତ୍ର ସବୁ ଆମକୁ ବିଭିନ୍ନ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ର ବାଟ ଦେଖେଇଛି।ଆମ ମୁନିଋଷି ମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନର କୈାଣସି ତୁଳନା ହିଁ ନାହିଁ।ସେମାନେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଥିଲେ। ଏମିତି ହିଁ ଆମ ଭାରତ ବିଶ୍ୱ ଗୁରୁ ହେଇ ଯାଇ ନ ଥିଲା।

ଉର୍ଦ୍ଧରେ ଲିଖିତ କିଛି ରଚନାବଳୀ ବା ବାକ୍ୟ କେବଳ ଆଜିର ଶିଶୁ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାରଣ ସେମାନେ ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ ମାତି ଯାଇ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା କୁ ଅବହେଳା ବା ବ୍ୟଙ୍ଗ କରୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏହା ଜାଣି ରଖିବା ଉଚିତ୍ ଯେ ଆଜିର ଆଧୁନିକ ଅନୁସନ୍ଧାନ ସବୁ ଆମ ଗ୍ରନ୍ଥ ରୁ ହିଁ ଆଧାରିତ।

ଯେତେବେଳେ ଆମ ସନାତନ ବା ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ଏତେ ମହାନ୍ ତା ହେଲେ ତାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ଏତେ ଅବହେଳିତ ଓ ଜରାଜୀର୍ଣ୍ଣ କିପରି ଏହା ଉତ୍ତର ହେଉଛି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅବହେଳିତ ବା ବିଶୃଙ୍ଖଳା ଯୋଗୁଁ।ଛାଡ ଆମ୍ଭେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମର ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରିବା।

ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀର ବା ଜନ୍ମ ବହୁତ ପବିତ୍ର ଅଟେ।ଶତ ଶତ ଜନ୍ମର ପୂଣ୍ୟ ବଳରେ ଏହି ଜୀବନ ଲଭିଥାଏ। ଆମେ ସମସ୍ତେ ଧ୍ୟାନ ଓ ଯୋଗର ପ୍ରତିଦିନ ଅଭ୍ୟାସ କରି ଆମ ଶରୀରକୁ ମନ୍ଦିର ପରି ତୋଳି ପାରିବା ।ଆମ ଶରୀରର ବିଭିନ୍ନ ଚକ୍ର କୁ ସକ୍ରିୟ କରି ବହୁତ ପବିତ୍ର ବସ୍ତୁକୁ ହାସଲ କରିପାରିବା। କିନ୍ତୁ ଆମେ ମାନେ ସମସ୍ତେ ଆମ ଶରୀରର ଦୁରୁପଯୋଗ କରୁଛୁ ଆଉ ଏହାକୁ ଶ୍ମଶାନ ରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଦେଇଛୁ। ଏଥିପାଇଁ କେବଳ ଦାୟୀ ହେଉଛୁ ଆମ୍ଭେ ନିଜେ..........

ଆମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯେଉଁଠାରେ ଶବଦାହ କରାଯାଏ ତାହାକୁ ଶ୍ମଶାନ ବୋଲି କହିଥାଉ। ତାହା ହେଲେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମର ଶରୀରକୁ କ'ଣ କହିବା ଯେଉଁଠାରେ ଛୋଟ ବୟସ ବା ଶିଶୁ ବୟସରୁ ବୃଦ୍ଧା ବୟସ ଯାଏ ଅସଂଖ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଆମର ଖାଦ୍ୟ ରୂପରେ ଗ୍ରହଣ କରିଛୁ କେହି କଣ ଗୋଟିଏ ସଂଖ୍ୟା କହିପାରିବ । ଗୋଟିଏ ମନୃଷ୍ୟ ତାହାର ଜୀବନ କାଳରେ କେତେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥାଏ ନିଜର ସ୍ଥୂଳ ଶରୀରର ଭରଣ ପୋଷଣ କରିବା ପାଇଁଁ।ଏବେ କୁହନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମର ଶରୀରକୁ କ'ଣ ଶ୍ମଶାନ ବୋଲି କହି ପାରିବା ।ଆମର ଶରୀରକୁ ଶ୍ମଶାନ ବୋଲି ପରିପ୍ରକାଶ କରିବା ପାଇଁଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଶବ୍ଦ ବା ଆଉ କ'ଣ ହୋଇପାରେ। ମନୁଷ୍ୟ ଶରୀର ମାଂସ ଖାଇବା ପାଇଁ ଗଠନ କରାଯାଇନାହିଁ। ମାଂସ କୁ ଆମ ଦାନ୍ତ କାଟି ପାରିବ ନାହି କି ଆମ ପାକସ୍ଥଳୀ ତାହା କୁ ଜୀର୍ଣ୍ଣ କରି ପାରିବ ନାହି।

ପୃଷ୍ଟିସାର ଖାଦ୍ୟ ନାମରେ ଆଉ ମନୃଷ୍ୟ କେତେ ଦିନ ନିରୀହ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ହତ୍ୟା କରିବ ଆଉ ନିଜର ପେଟ ଭରିବ।ଆଉ କେତେ ଦିନ ମନୃଷ୍ୟ ନିଜକୁ ଓ ପୂରା ଜଗତକୁ ଅନ୍ଧକାର ରେ ରଖିବ ବା ଭୂଆ ବୁଲେଇ ଚାଲିବ। ଯେତେବେଳେ କି ସେ ନିଜେ ଜାଣିଛି ପ୍ରକୃତି ଦ୍ଵାରା କୂତ ଡାଲି ଜାତୀୟ ଶସ୍ୟରୁ ସେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପୃଷ୍ଟିସାର ଖାଦ୍ୟ ପାଇପାରିବ। ପ୍ରକୃତି ପାଖରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସମସ୍ୟା ବା ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ରହିଛି ।ପ୍ରକୃତି ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ପୃଷ୍ଟିସାର,ସ୍ନେହସାର ଆଉ ଶ୍ଵେତସାର ଖାଦ୍ୟରେ ଭରପୁର କିନ୍ତୁ ମନୃଷ୍ୟ ନିଜର ତୃଣ୍ଡର ବା ସ୍ଵାଦର ଲାଳସା ମେଣ୍ଟାଇବା ପାଇଁ ନିରୀହ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ହତ୍ୟା କରିଚାଲିଛି।

ମନୁଷ୍ୟକୁ ଏହି ଧରା ପୃଷ୍ଠରେ ସବୁଠାରୁ ବିଦ୍ୱାନ ପ୍ରାଣୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ କିନ୍ତୁ ଏହି ବାକ୍ୟକୁ ସେ କେବେ ସତ୍ୟ ବୋଲି ପ୍ରତିପାଦନ କରିବ ? ମନୁଷ୍ୟ ସବୁବେଳେ ନିଜର ନିମ୍ନ ସ୍ତରକୁ ହିଁ ଗତି କରୁଛି। ଏମନ୍ତ ପ୍ରକାର ନିର୍ମମ କାଣ୍ଡ ଦ୍ଵାରା ସେ ପ୍ରକୃତି ତାର ଭାରସାମ୍ୟ ହରେଇ ବସୁଛି। ଯାହା ଫଳରେ ଏହି ଧରା ପୃଷ୍ଠରେ ନୂତନ ନୃତନ ସମସ୍ୟା ଓ ରୋଗ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି ଯେମିତି କରୋନା..... ଭାରସାମ୍ୟ ହରେଇବାର ଜ୍ଵଳନ୍ତ ଉଦାହରଣ ହେଉଛି କରୋନା।ଭୃକମ୍ପ, ସୁନାମି ଏହି ସବୁ ସମସ୍ୟାର ମୂଳ କାରଣ ବି ଏହା ।

ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଯେ କୈାଣସି ପ୍ରାଣୀକୁ ହତ୍ୟା କରୁଛୁ।ଆମେ ଜାଣିଛୁ ସେ ନିଜ ଜୀବନ କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁଁ ଯେଉଁ କାକୃତ୍ତି , ମିନତି କରେ ତାହା ଆମେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ସ୍ବଚକ୍ଷୁରେ ଦେଖି ପାରୁ ଆଉ ତା'ର ଆର୍ତ୍ତନାଦ ବି ଶ୍ରବଣ କରିପାରୁ ହଁ ଆମେ ତାହାର ଭାଷାକୁ ନ ବୂଝିପାରୁ କିନ୍ତୁ ଏତିକି ବିବେକ ମନୃଷ୍ୟ ପାଖରେ ନିଶ୍ଚୟ ଅଛି ଯେ ଜୀବନ ବଞ୍ଚେଇବା ପାଇଁ ସେ କେତେ ମିନତି କରୁଥିବ। ସେହି ପ୍ରାଣୀର ବି ତ ନିଜର ପରିବାର ନିଜର ଇଚ୍ଛା ନିଜର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କିଛି ଥିବ ସେ ବି ତ କାହାର ସ୍ଵାମୀ, ସ୍ତ୍ରୀ,ପୁଅ, ଝିଅ, ବାପା କି ମାଁ ହୋଇଥିବ । ଆମେ ତାଙ୍କର ଜୀବନ କେମିତି ବା ନେଇ ପାରିବା ସେହି ହକ୍ ଆମକୁ କିଏ ଦେଇଛି। ମନୁଷ୍ୟ କଣ ନିଜର ପରିବାର ଓ ପ୍ରିୟଜନ ମାନଙ୍କ ର ସେମିତି ନିର୍ମମ ହତ୍ୟା କରିପାରିବ। ମନୁଷ୍ୟ ମାଂସ ରେ ବି ତ ବହୁତ ପୋଷାକ ତଥ୍ୟ ରହିଛି। କିନ୍ତୁ ମାନବ ତାହା କରି ପାରିବ ନାହି। ଏହା ନିରୀହ ପଶୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ ଓ ଅତ୍ୟାଚାର ଅଟେ।ଏମିତି ପାଇଁ ବି ଶକ୍ତ ନିୟମ କାନୁନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ନ ହେଲେ ସେହିଦିନ ଦୂର ନାହିଁ ଯେବେ ମନୃଷ୍ୟ ନିଜକୁ ଭଗବାନ ମଣିବା।

ଏହି ବ୍ଳଗ୍ ଟି ସମସ୍ତ ମାନବ ସମାଜ ପାଇଁ ନୂହ।କେବଳ କିଛି ବର୍ଗର ମାନବ ସମାଜ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ। ଏମିତି ବହୁତ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି ଯେଉମାନେ ପଶୁପକ୍ଷୀ ମାନଙ୍କ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ବହୁତ ପଦକ୍ଷେପ ନେଉଛନ୍ତି।ଆଉ ଏମନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଆମେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।ଆଉ ଏହି ଧରା ପୃଷ୍ଠରେ ସବୁଠାରୁ ବିଦ୍ୱାନ ପ୍ରାଣୀ ହିସାବରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବହୁତ ବଡ଼ ଅଟେ। ପ୍ରାଣୀ ଜଗତର ଭାରସାମ୍ୟ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁଁ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସଠିକ୍ ନିଷ୍ପତ୍ତି ବା ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ଉଚିତ୍।

ଏଧରା ରେ ହୋଇଛୁ ସବୁ ଜନ୍ମ

ଜୀବନ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ

ପଶୁପକ୍ଷୀ ଆଉ ସବୁ ଜଳଜୀବି

ପ୍ରକୃତି ପାଇଁ ସବୁ ଉପଯୋଗୀ

କାହାରି ବିନା ଚାଲିବନି ଜଗତ

ତାଙ୍କ ରକ୍ଷା କରିବା କାମ ମହତ

ମିଳିମିଶି ସବୁ ଚଳିବା ଏଇଠି

ତା ହେଲେ ପ୍ରକୃତି ହସିବ ବେଶି

ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ ଜୟ ହିନ୍ଦ୍ ଜୟ ଭାରତ ଜୟ ଶ୍ରୀରାମ

ଲେଖକ/କବି - ସୁନୀଲ୍ କୁମାର୍ ଚୌଧୁରୀ

Writer - Sunil Kumar Choudhury

ଶରୀର ନା ଶ୍ମଶାନ Human Body or Cemetery

It's All About Food and Our Habit