ଶବ ଭାସୁଚି ବନ୍ୟା ଜଳରେ।

ବର୍ଷା ଋତୁ ଝିପିଝିପି ବର୍ଷା ହେଉଛି ରାତି ପ୍ରାୟ ତିନିଟା ହେବ ।ପାହାନ୍ତାପହର, ହଠାତ୍ ଫୋନ୍ ବାଜିଲା କେହି ଜଣେ ଫୋନ କରି କହିଲା ରମେଶ ବାବୁ କି? ପାଖ ଗାଁର ନଈ ରେ କଣ ଗୋଟେ ଭାସୁଛି । ରମେଶ ଓ ତା ସାଙ୍ଗ ନ୍ୟୁଜ କରନ୍ତି । ଟିଭି ରେ ଦେଖାନ୍ତି।ନୂଆ ନୂଆ ଖବର ପରିବେଷଣ ତାଙ୍କ କାମ। ରମେଶ ଦିପକ ପ୍ରାୟ ସବୁଆଡ଼େ ସାଙ୍ଗ ହୋଇଯାନ୍ତି ।ରମେଶ ଫୋନ କରି ଦିପକୁ ଡାକେ ସେଦିନ କିନ୍ତୁ ରମେଶ ଫୋନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଦିପକ ଦାଣ୍ଡ କବାଟ ବାଡେଇଲା କହିଲା ଆଉ ଫୋନ୍ କର ନା ମୁଁ ଆସିଗଲାଣି।ପାଖ ନଈକୂଳରେ କଣ ଗୋଟେ ଭାସୁଛି। ଆମ ଗାଁ ରଘୁଆ ପୋଖରୀପାଣି ଯାଇଥିବା ବେଳେ ଦେଖିକି ଡରି ଛାନିଆ ଗାଁକୁ ଆସି ମୋତେ ଡାକିଲା। ମୁଁ ଆସିଗଲେଣି ଚାଲଯିବା ଏଥିରେ ।ରମେଶର ସନ୍ଦେହର କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ ।ଗାଡ଼ି ବାହାର କଲେ ଦୁଇ ଜଣ କ୍ୟାମେରା ଟର୍ଚ୍ଚ ,ଠେଙ୍ଗା ଖଣ୍ଡେ ଯୋଗାଡ କରି ଧରି ଚାଲିଲେ। କିଛିବାଟ ଗଲା ପରେ ରମେଶଙ୍କୁ ଲାଗିଲା ଯେପରି ଦୀପକ ତା ଉପରେ ଲଦି ହୋଇ ଯାଉଛି ।ସେ ପାଟିକଲା ।ହେଇ ଯଦି ନିଦ ଭାଙ୍ଗି ନଥିଲା ଆସିଥିଲୁ କାହିଁକି ।ଗାଡ଼ି ରେ ଢୋଳଉଛୁ, ଭଲ ବା କଣ ନିଜେ ପଡ଼ିବୁ ଆଉ ମୋତେ ପକାଇବୁ। ରମେଶ ଡାକିଲା ଦିପକ, ଆଉ ଗୋଟେ କାମ କର କିଛି କଥା କହ, ନିଦ ଭାଙ୍ଗିଯିବ ଏଇ ତ ହାପ୍ କିଲୋମିଟର ବାଟ ପାଞ୍ଚ ମିନିଟ ଲାଗିବ ।ଏମିତି କଣ ଢୋଳେଇ ନଦିହୋଇପଡୁଛୁ? ଦିପକ କିଛି ଜବାବ ଦେଇନଥିଲା। ରମେଶ ଦୀପକର ନିଦ ଭାଙ୍ଗିବା ପାଇଁ ଗତ ରାତିର କଥା ପଚାରିଲା । କାଲି ଫେରିଲାବେଳେ ସେ ମଦୁଆ ଦିଟା କଣ କହୁଥିଲେ ,ମୋର ମନ ନାହିଁ କଣ ଗୋଟେ ଝିଅ ହୁଡ଼ାରେ ବୁଲୁଛି ।କିଛିବି କହିଲାନି ଦିପକ।ରମେଶ ଡାକିଲା ଦୀପକ ତତେ ଶୁଭୁଛି ନା କାନରେ କିରୋସିନ୍।କିରୋସିନି ଶବ୍ଦ ଟି ରମେଶ ପଟିରୁ ବାହାରି ସରିନାହିଁ ହଠାତ୍ ଗୋଟେ ଜୋର ଧକ୍କା ମାରିଲା ପରି।ପରି ଲାଗିଲା।ଏଥର ରମେଶ।ଗାଡି ଅଟକାଇ କହିଲାଏଇଠୁ ଗାଁ ସରିନି,ତ ଯା ଘରେ ଶୋଇବୁ। ମୁଁ ଏକା ଯିବି ଗାଡି ଅଟକାଇ ରମେଶ ଚାହିଁଲା ବେଳକୁ, ସେ ଗାଁ ନୁହେଁ କେଉଁ ଗୋଟିଏ ଅଜଣା ବାଟରେ ଯାଉଛି ।ଚାରିଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଲା କିଛି ଜାଣି ପାରିଲା ନାହିଁ।ହଠାତ ଫୋନ ରିଙ୍ଗ ହେଲା ।ଫୋନ ଦେଖିଲାବେଳକୁ ଫୋନରେ ଦିପକ ଲେଖା ଆସୁଛି। ଆଗକୁ ଚାହିଁଲା ଆଗାରେ ମୋ ପାଖରେ ଅଛି ପୁଣି ଫୋନ କଣ କରୁଛି? ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଗଲା ।ଫୋନ ଉଠେଇଲା ଭାବିଲା ଆଉ କୋଉ ଦିପକ ହୋଇଥିବ ।ଫୋନ ଉଠେଇଲା ବେଳକୁ ସେପଟୁ ଦିପକ କହୁଛି, କୁଆଡେ ଯାଇଛୁ। ମୁଁ ପରା ନଈ କୂଳେ ତତେ ଅପେକ୍ଷା କରିଛି।ତୁମ ଘରକୁ ଯାଇଥିଲି ମାଉସୀ କହିଲେ କି କିଏ ଗୋଟେ ଡାକିଲା ସେ କଣ ଧଡ଼ଧଡ଼ ହୋଇ ଉଠି ପଡିଲା ,ଟର୍ଚ୍ଚ ଠେଙ୍ଗା କ୍ୟାମେରା ସବୁ ସଜାଡିଲା ନେଇ ନାହିଁ ଦାଣ୍ଡବାରଣ୍ଡା ଥୋଇଦେଇ କୁଆଡେ ଗଲା। ମୋତେ ମାଉସୀ କହିଲେ ମୁଁ ସବୁ ଜିନିଷ ଧରି ଆସି ଅଧ ଘଣ୍ଟା ହେଲା ଅପେକ୍ଷା କରିଛି।ଛାଡ଼ଛାଡ଼ ପାଞ୍ଚ ଟା ହେଲାଣି ଆସ। ଆଉ କଣ କେତେ ବେଳେ ଆସିବୁ।ସକାଳ ହେଲା ସିନ୍ଦୁରା ଫାଟିଲାଣି ଓ ମେଘ ପକାଇଲାଣି ମୁଁ ଯାଉଛି ତୂ ଆସିଲେ ମୋତେ ଡାକିବୁ ।କଥାଗୁଡ଼ାକ ରମେଶ କାନରେ ବାଜୁଥାଏ ସତ ହେଲେ ରମେଶ ଆଗରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା, ଦୀପକ କୁ ଅପଲକ ନୟନରେ ଚାହିଁ ରହିଥାଏ।ଏଥର ରମେଶ ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲେ ଦୀପକ ମୁହଁ ଟାଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ବଡ ହେବାରେ ଲାଗିଛି ହାତ ତାହା ଲମ୍ବିଲମ୍ବି ପାଖରୁ ଗୋଟିଏ ଘର ଆଡ଼କୁ ଚାଲିଛି ରମେଶ୍ୱର ହାତ ଥରିବାକୁ ଲାଗିଲା ।ହାତରୁ ଫୋନଟି ଖସିପଡ଼ିଲା। କିଛି ବୁଝି ନପାରି ଗାଡି ଷ୍ଟାର୍ଟ କରି ଆଗକୁ ବଢିଲା। ପ୍ରାୟ ପନ୍ଦର ମିନିଟର ରାସ୍ତା ଅତିକ୍ରମ କରି ସାରିବା ପରେ ଗୋଟେ ଗାଁ ଦେଖାଦେଲା ସେଇଠି ଗାଡ଼ି ଛାଡ଼ି ରମେଶ ରାସ୍ତାକଡ଼ରେ ବସି ପଡ଼ିଲା। ଗାଡ଼ିଟି ସେମିତି ରାସ୍ତାରେ ପଡି ଘଁ ଘଁ ହେଉଥାଏ ।ସେତେବେଳକୁ ରାତି ପାହି ଆସିଲାଣି ଗାଡିର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ପାଖ ଘର ଲୋକ ବାହାରି ଆସିଲେ। ରମେଶ ତଳେ ବସି ଥରୁ ଥାଏ ।କିଛି ଲୋକ ଆସି ତାକୁ ପାଣି ଦେଇ ,କଣ ହେଇଛି ପଚାରିଲେ ।କିଛି ସମୟ ପରେ ରମେଶ ସେ ଲୋକ ମାନଙ୍କୁ ସବୁ କହିଲା। କହିଲା
ସେ ଭୂତକୁ ଡରେନି କିନ୍ତୁ ସେ ଭୟଙ୍କର ଚେହେରା, ଅସମ୍ଭବ ପ୍ରକାର ଲମ୍ବିଯାଉଥିବା ହାତ ,ତାକୁ ଡରେଇଦେଲା ।ଫୋନ ସେଇଠି ପଡିଥାଏ। ଦୀପକ ରମେଶ ଠାରୁ କିଛି ଉତ୍ତର ନ ପାଇ ହାଲୋ ହାଲୋ ଚିଲଉଥାଏ ।ତାକୁ ଚିନ୍ତା ଲାଗିଲା କାହିଁକି ଲାଇନରେ ଥାଇବି ରମେଶ କିଛି କହୁନାହିଁ। କିଛି ବୁଝି ନପାରି କିଛି ପିଲାଙ୍କୁ ଡାକିଲା।
କଣହେଲା ଜାଣିବା ପାଇଁ ଲୋକେସନ ଟ୍ରାକ୍ କରି ,ସେ ପିଲାଙ୍କୁ ଧରି ଆସି ସେହି ଫୋନ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଗଲା ।ସେତେବେଳକୁ ସକାଳ ହୋଇ ସାରିଥାଏ।ଚାରିଆଡ଼ ପରିସ୍କାର ଦେଖାଯାଉଥାଏ ଫୋନ ପଡିଛି ।ଗାଡିକୁ ଷ୍ଟାର୍ଟ କରି ନେଇଛି ଜୋର ଗାଡ଼ି ନେଇଥିବାର ଟାୟାର ଘୋଷାରି ହୋଇ ଚିହ୍ନ ପଡ଼ିଛି।ହେଲେ ରମେଶ ନାହିଁ।ଯେହେତୁ ରାତିରେ ବର୍ଷା ହୋଇଥିଲା, ରାସ୍ତା ସଫା ଗାଁର କଚ୍ଚା ରାସ୍ତା, ଟାୟାର ଚିହ୍ନ ଦେଖି ଦୀପକ ତା ସାଙ୍ଗ ପିଲାମାନେ କିଛି ସମୟ ଭିତରେ ରମେଶ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିଗଲେ। ସେମାନେ ରମେଶ ଠାରୁ ସବୁକଥା ଶୁଣିଲେ ।ସମସ୍ତେ ଭାବିଲେ କଣ ସତ କଣ ମିଛ ,ଗାଁ ଲୋକେ କହିଲେ ସେଠାରେ ଗୋଟେ ଭଙ୍ଗା ଘର ଅଛି ।ସେଠାକୁ କେହି ଯାଉ ନାହାନ୍ତି ।କିନ୍ତୁ ସେଠି କେହିବି କେବେବି ଭୁତ ଦେଖିନାହାଁନ୍ତି। ସମସ୍ତେ ସାଙ୍ଗ ହୋଇ ସେଠାକୁ ଗଲେ ସେହି ଲମ୍ବା ହାତଟି ,ସେ କ୍ଲବ ଘର ଉପରକୁ ଇସାରା କରୁଥିବା ରମେଶ କହିଲା ।ବହୁ ଦିନରୁ ବନ୍ଦ ପଡ଼ିଥିବା ଭଙ୍ଗା ଘର ଭିତରେ ପଶିବା, ପାଇଁ କେହି ବି ସାହାସ କରିଲେ ନାହଁ ।କାଳେ କାନ୍ଥ ଛାତ କଣ ଭାଙ୍ଗିଯିବ ,ଏତେ ପୁରୁଣା।ଆଡେ ଗଛଲତା ମାଡ଼ିଯାଇଛି ଭିତରେ ବିଷାକ୍ତ ସାପ ଥାଇପାରନ୍ତି ।ଏମିତି କଥା ହୋଇ ସମସ୍ତେ ଫେରିଆସୁଛନ୍ତି ,ହଠାତ ଗୋଟେ ପବନ ଝଙ୍କା ଆସିଲା ଲାଗିବା ଯଦି ଘାସ ବା ସବୁଆଡ଼େ ରାସ୍ତା କରିଦେଉଛି ।ଯାହା ବି ହେଉ କେହି ଆଉ ଅଳିଆ ଭିତକୁ ପଶିଲେ ନାହିଁ ।ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ପଳାଇଗଲେ । ରମେଶ ଆଉ ଦିପକ ଗଲେ ନଈକୂଳରେ ଭାସୁଥିବା ସେସେ ଜିନିଷକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ।ସେତେବେଳକୁ ପୋଲିସି ଆସିଯାଇଥାଏ।ଗାଁ ରୁ ଅଧିକ ଲୋକ ସେଠାରେ ଜମା ହୋଇଥାନ୍ତି। ସେ ଶଵକୁପାଣିରୁ ଉଠାଇ ବାହାରେ ରଖା ଯାଇଛି। ତା ମୁହଁ ଉପରଆଡୁ ଖୋଲାଥିଲା । ଅର୍ଦ୍ଧଦଗ୍ଧ ଶରୀରଟିଏ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା ଯେମିତି ରମେଶ ର ନଜରପଡିଲା ,ସେ କହିଲା ,ମୁଁ ଯୋଉ, ଭୁତ ମୁହଁକୁ ଦେଖୁଥିଲି ସେ ମୁହଁ ଟି କେମିତି ଦିଶୁଥିଲା।ଦିପକ କହିଲା ତୋର ଧାରଣା। ଭୂତ ମୁହଁ ତ ଭୟାନକ ହୋଇଥାଏ। ସେ ପୁଣି ମଣିଷ ମୁହଁ ସହ ସମାନ ହେବ କେମିତି ।ସେ ଏତିକି କଥା କହି ସାରିଛି ସେ ମୃତ ଶରୀର ଭିତରେ ଗୋଟେ ଶବ୍ଦ ବାହାରିଲା ପରି ଲାଗିଲା ।ଏକାସମୟରେ, ଗୋଟିଏ ଗଛର ଡାଳ ଭାଙ୍ଗିବା ସହିତ ତିନି ଚାରୋଟି ନଡ଼ିଆ ଏକାବେଳେ ଗଳଗଳ ହେଇ ଗିଳିବା, ବାଉଁଶ ବୁଦା ବି ଶୋଇଗଲା । ଲାଗିଲା ଯେପରିସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସେ ଭୂତ ରାଗିଯାଇ ଏପରି କଲା ।ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ସବୁ ଲୋକ ଭୟଭୀତ ହୋଇଗଲେ ।ସେଠାରୁ ଫଟୋ ଉଠାଇ, କିଛିର ଡାଟା କଲେକସନ କରି ,ରମେଶ ଦୀପକ ଗଲେ ନ୍ୟୁଜ କରିବା ପାଇଁ । ଘରେ ସେ ଫଟୋ ସହିତ କଥାକୁ ତାଳ ମିଳାଇ ଗୋଟେ ସୁଟିଂ କରୁଛନ୍ତି, ତ।ତାଙ୍କ ଖାତାରେ ଯେଉଁସବୁ ଲେଖା ଥିଲା।ଡାଟା ଲେଖିଥିଲେ ତା ପରେ ରକ୍ତରେ ,ଭୁଲ ବୋଲି ଲେଖା ହୋଇଗଲା ।ସଦ୍ୟ ସତେଜ ବୋହି ପଢ଼ୁଥିବା ରକ୍ତର ଧାର ରେ କାଗଜଟି ପୁରା ଭିଜି ଭିଜିଗଲା ମାଇକରେ କହୁଥିବା କଥା ସତ କର୍କଶ ହୋଇଗଲା ମଲାପରେ ମୋତେ କେହି ପୋଢି ନାହାଁନ୍ତି କିମ୍ବା ଶବ ପୋଢ଼ା ସମୟରେ ବନ୍ୟା ଆସିବାରୁ ମୋତେ ଭସେଇ ଦେଇନାହାନ୍ତି ।ଯେହେତୁ ଶବ ବିଷୟରେ କିଛିବି ଜଣା ଥିଲା ଏପରି ଅନୁମାନ କରାଯାଉଥିଲା ହୁଏତ ମରିଗଲା ପରେ ପୋଡ଼ା ହେବା ସମୟରେ ବନ୍ୟା ଆସିଛି ଆଉ କେହି ଅଧାପୋଡା ଶବ ଟିକୁନଈକୁପେଲି ଦେଇଛନ୍ତି।ପ୍ରାୟ ବନ୍ୟାପ୍ଳାବିତ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏପରି ଘଟଣା ଘଟିଥାଏ। ବନ୍ୟା ସମୟରେ ସର୍ବତ୍ର ଜଳମଗ୍ନ ହେତୁ ଏପରି ଘଟଣା ଘଟେ। ଅଧାପୋଡ଼ା ଶବକୁ ପାଣିକୁ ଠେଲି ଦେଇଥାନ୍ତି। ରକ୍ତର ଧାର ବୋହି ଘରର ଚଟାଣରେ ଜମା ହୋଇଗଲେଣି ଦିପକ ଓ ରମେଶ ଦୁଇଜଣ ପୁରା କାଠ। ସେହି ସମୟରେ ହଠାତ୍ ରମେଶ ମା ଡାକ ମାରି ଘର ଭିତରକୁ ପଶି ଆସିଲା ।ରକ୍ତ ଆଉ ସେ କାଗଜ ସବୁ ଚଟ୍ କରିଉଠିଯାଇ ଛାତରେ ଲାଗିଗଲା। ରମେଶର ମାଆ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଇବା ଆଣିଥିଲା ।ଟେବୁଲ ଉପରେ ଥୋଇ ଦେଇ କହିଲା କଣ କରୁଚ ଆଗ ଖାଇ ଦିଅ ।କହି କହି ଚାଲିଗଲା ।ସେ ଯାଇଛି ଗୋଟେ ଲମ୍ବା ହାତ ଆସିଛି ପାଣି ଖାଇବା ପ୍ଲେଟ ସବୁ ଉଠାଇନେଲା କାନ୍ଥରୁ ଦୁର୍ବଳ ଲମ୍ବା ମୁହଁ ଟେବାହାରି ଆସିଲା ।ସେ ମୁହଁ ଭିତରେ ସବୁ ପୁରାଇ ଦେଲା ଟିକେ ପରେ, ଗ୍ଲାସ ପ୍ଲେଟ୍ ଠଣ୍ ଠାଣ ହୋଇ ପଡିଗଲା। ଖାଦ୍ୟ ପାଣି ସବୁ ସେ ମୁହଁ ଭିତରେ ପଶିଗଲା ।ଏଥର ଏମାନେ ଆଉ ସ୍ଥିର ହୋଇ ନରହିବ ଠାକୁର ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ବହିଥାକରୁ ହନୁମାନ ଚାଳିଶା ଆଣି ସେ ଭୂତ କହିଲ, ଆସୁଛି ମୁହଁ ଦେଖଉଛୁ ଝୁଲୁଛି ଯଦି ସାହାସ ଅଛି ତଆମ ଠାକୁରଙ୍କ ସାମ୍ନା କୁ ଆସି ଦେଖା।ଚିତ୍କାର କରି କହୁଥିଲା । ଦିପକ କହିଲା ଆଜି ନ୍ୟୁଜ କରିବାନି।ଜାଲ ଜାଗା ମୁଣ୍ଡକୁ ଯିବା ସେଠିକାର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଇ ଅଳ୍ପ କିଛି କହି ରହିଯିବା ।ଏତିକି କହିଛି ଗୋଟିଏ ଦଶ ହାତର ଲମ୍ବା ହାତ ଦୀପକର ବେକକୁ ଧରି ଉପରୁ ଟେକିଦେଲା ।ରମେଶ ତାକୁ ଧରିବାକୁ ଯିବାରୁ ,ଆଉ ଗୋଟେ ଦରପୋଡ଼ା ଗୋଡ଼ ରମେଶ ପେଟରେ ଭରା ଦେଇ କାନ୍ଥରେ ଦାବି ଦେଲା ।ତୁମେ ଦିଟା ସେଦିନ ରାତିରେ ଆସିଲା ବେଳେ ମୁଁ ଜଳିଜଳି ଯାଉଥିଲି, ମୁଁ ଦେଖିଛି ସେମାନେ ମୋ ଉପରେ କନ୍ଥା ପକାଇ ଦାବି ଦେଲେ ଓ ତଣ୍ଟିଚିପି ମାରି ପ୍ରଥମେ ସେଇଠି ଅଟକିଲ, ଆଉ ଟିକିଏ ସମର ଖୋଜିଥିଲେ ମତେପାଇଯାଇଥାନ୍ତ। ଅବଶ୍ୟ ମୁଁ ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ମରିଯାଇଥିଲି,ସେ ଲୋକ ଗୁଡାକ ତ ଧରା ପଡିଥାନ୍ତେ। ସାଙ୍ଗେ ସାଙ୍ଗେ ପଳାଇ ଆସିଲ ।ମୁଁ ସେଠି ସେ ବାଉଁଶ ବୁଦା ମୂଳରେ ପଡି ସାହାରା ଖୋଜୁଥିଲି।ତୁମେ ଆସିବା ପରେ ସେମାନେ ମୋତେ ଏତିକି କହୁକହୁ ଘରଭିତରୁ ଧଡ଼ଧାଡ଼ ଶଦ୍ଦ ଶୁଣି ପଡିଶା ଘରର ମଧୁ ରମେଶ ଘରକୁ ପଶିଆସିଲା ମଧୁ କୁ ଘର ଭିତରକୁ ଆସିବା ଦେଖି, ସେ ଭୂତ କୁଆଡେ ପଳାଇଗଲା ।ଘରେ ବିକ୍ଷିପ୍ତ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିବା ଜିନିଷପତ୍ର ଦେଖି ମଧୁ ଏସବୁର କାରଣ ପଚାରିଲା ,ରମେଶ କିଛି କହିବା ଆଗରୁ ସେ ଭୂତ କାନ୍ଥରେ ଲେଖିଦେଲା କହିବୁ ତ ମାରିଦେବି। ଦିପକ ସବୁ ଜିନିଷପତ୍ର ସଜାଡ଼ି ଦେଲା ।ରମେଶ କୁ ମଧୁ କହିଲା ଆରେ ଆଜି ସବୁଠି ଭାସୁଥିଲା ସେ ନ୍ୟୁଜ କରିବୁନି କି ,ଘରେ ବସିଛୁ ଯେ ରମେଶ କହିଲା ନାହିଁ ,ଦେହ ଟିକେ ଭଲ ଲାଗୁନଥିଲା ଯାଉଛି ଏବେ ଯିବି ଏଥିପରି ରମେଶ ଦୀପକ ବାଇକ୍ ଧରି ବାହାରିଗଲେ।କ୍ରମଶଃ....

ଶଵଭାସୁଛି ବନ୍ୟାଜଳରେ

Saba vasuchi Banya jalare