ଜଗନ୍ନାଥ ମନେ ପଡ଼ିଲେ ମୋ ହୃଦୟ ଭରି ଯାଏ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଆନନ୍ଦରେ। ମୁଁ ଏକ ସାଧାରଣ ଓଡ଼ିଆ ଘରେ ଜନ୍ମିଥିଲି, କିନ୍ତୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ସହିତ ମୋର ଯୋଡ଼ି ଅନେକ ସ୍ମୃତି ରହିଛି। ଆଜି ମୁଁ ମୋର କିଛି ଅନୁଭୂତି ଆପଣଙ୍କ ସହ ଅଂଶୀଦାର କରିବାକୁ ଚାହେଁ।

ପ୍ରଥମ ଦର୍ଶନ ମୋର ପ୍ରଥମ ଥର ପୁରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ଦେଖିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିଥିଲା ମୋର ୧୦ ବର୍ଷ ବୟସରେ। ମୋ ବାପା ମୋତେ ଓ ମୋ ଭାଇକୁ ନେଇ ପୁରୀ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ। ଟ୍ରେନରେ ବସି ଯିବା, ରାସ୍ତାରେ ଲୋକଙ୍କ ହସଖୁସି, ଏବଂ ଶେଷରେ ମନ୍ଦିରର ବିରାଟ ଦେଉଳ ଦେଖି ମୁଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିଲି। ମନ୍ଦିର ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପରେ ମୁଁ ଦେଖିଲି—ବିରାଟ ଚକା ଆଖି ଥିବା ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ, ବଳଭଦ୍ର ଓ ସୁଭଦ୍ରା। ସେଦିନ ମୋ ମନ ଭକ୍ତିରେ ଭରିଯାଇଥିଲା।

ରଥଯାତ୍ରାର ମହିମା ମୋର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅନୁଭୂତି ଥିଲା । ପୁରୀର ରଥଯାତ୍ରା କେବଳ ଏକ ଉତ୍ସବ ନୁହେଁ, ଏକ ଅସାଧାରଣ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅନୁଭୂତି। ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଭକ୍ତ ଏକାଠି ହୋଇ ରଥ ଟାଣନ୍ତି, ଭଜନ ଗାନ୍ତି ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ନାଚନ୍ତି। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେହି ଭିଡ଼ରେ ଥିଲି ଏବଂ ଭଗବାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲି। ଯେତେବେଳେ ରଥ ଚାଲିଲା, ସମସ୍ତେ ଡାକିଲେ"ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ!" ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଚିତ୍କାର କରି ଡାକିଲି, ଆଖିରୁ ଲୁହ ବହିଯାଇଥିଲା। ସେଇ ଦିନ ମୁଁ ଅନୁଭବ କରିଥିଲି ଯେ ଜଗନ୍ନାଥ କେବଳ ଏକ ଦେବତା ନୁହଁନ୍ତି, ସେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ପରିବାର।

ମହାପ୍ରସାଦର ସ୍ୱାଦ ପୁରୀ ଯାତ୍ରାରେ ମହାପ୍ରସାଦ ଖାଇବା ଏକ ଅଲଗା ଅନୁଭୂତି। ମନ୍ଦିର ରୋଷଘର (ମହାନା କୁଅଁ) ବିଶ୍ୱର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ରୋଷଘର ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ। ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଖାଇଥିବା ମହାପ୍ରସାଦ—ଅବଡା, ଦାଳମା, ଖିରି, ଏବଂ ପିଠା—ସେଇ ସ୍ୱାଦ ଆଜି ମଧ୍ୟ ମନେ ପଡ଼େ। ମୋ ମା କହୁଥିଲେ, "ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପ୍ରସାଦ ଖାଇଲେ ମନ ଶାନ୍ତି ମିଳେ।"ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ଏହା ସତ୍ୟ।

ଅଣସର: ଭଗବାନଙ୍କ ବିଶ୍ରାମରଥଯାତ୍ରା ପରେ ଭଗବାନ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରକୁ ଫେରିନଥାନ୍ତି, ବରଂ ସେ ଗୁଣ୍ଡିଚା ଘରେ ରହନ୍ତି। ଏହି ସମୟକୁ ଅଣସର କୁହାଯାଏ। ମୋ ଗାଁର ଲୋକେ କହନ୍ତି,"ଜଗନ୍ନାଥ ନିଜ ମାମୁଁଙ୍କ ଘରେ ବିଜେ କରନ୍ତି।"ଏହି ସମୟରେ ମନ୍ଦିର ବନ୍ଦ ରହେ, କିନ୍ତୁ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଭକ୍ତି କେବେ ବନ୍ଦ ହୁଏ ନାହିଁ। ମୁଁ ଏକ ଥର ଅଣସର ସମୟରେ ପୁରୀ ଗଲି ଏବଂ ଗୁଣ୍ଡିଚା ଘରେ ଭଗବାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ କଲି। ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତଙ୍କ ଭିଡ଼ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତେ ଶାନ୍ତ ଥିଲେ, ଯେପରି ଭଗବାନ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ବିଶ୍ରାମ ନେଉଛନ୍ତି।

ନବକଳେବର: ନୂଆ ଜୀବନ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ନାବକଳେବର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା। ଏହା ପ୍ରତି ୧୨/୧୯ ବର୍ଷରେ ହୁଏ। ମୋର ସୌଭାଗ୍ୟ ଥିଲା ଯେ ମୁଁ ୨୦୧୫ ମସିହାରେ ନବକଳେବର ଦେଖିବାକୁ ପାଇଥିଲି। ଦାରୁ (ବିଶେଷ କାଠ) ଆସୁଥିବା ଦୃଶ୍ୟ, ପୁରୀର ବାଲୁକା ବେଳାଭୂମିରେ ନୂଆ ମୂର୍ତ୍ତି ଗଢ଼ା ହେବା, ଏବଂ ଶେଷରେ ପୁରାତନ ମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ମାଟିରେ ପୋତି କରାଯିବା—ଏସବୁ ଦେଖି ମୋ ମନ ପୁଣି ଥରେ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଭାବରେ ଭରିଯାଇଥିଲା। ମୋ ବୁଢ଼ୀମା କହୁଥିଲେ, "ଜଗନ୍ନାଥ ନୂଆ ରୂପ ଧରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ କେବେ ବଦଳେ ନାହିଁ।"

ଜଗନ୍ନାଥ ଓ ମୋର ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନ
ଜଗନ୍ନାଥ କେବଳ ପୁରୀରେ ନୁହଁନ୍ତି, ସେ ମୋର ହୃଦୟରେ ବି ରହିଛନ୍ତି। ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ ଉଠି ତାଙ୍କ ନାମ ନେଉଛି, ଭଜନ ଶୁଣୁଛି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁଛି। ମୋ ଘରେ ଏକ ଛୋଟ ଜଗନ୍ନାଥ ମୂର୍ତ୍ତି ଅଛି, ଯାହାକୁ ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ଫୁଲ ଓ ପ୍ରସାଦ ଅର୍ପଣ କରେ। ମୋ ମା କହନ୍ତି, "ଭଗବାନ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସାଥୀ, ସେ କେବେ ଆମକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।"

ଶେଷରେ
ଜଗନ୍ନାଥ ମୋର ଭକ୍ତି, ମୋର ବିଶ୍ୱାସ, ଓ ମୋର ପ୍ରେରଣା। ସେ ମୋତେ ଶିଖାଇଛନ୍ତି ଯେ ଜୀବନରେ ପ୍ରେମ ଓ ଭକ୍ତି ସବୁଠାରୁ ବଡ଼। ମୁଁ ଆଶା କରେ ଯେ ଆଉ ଅନେକ ଥର ପୁରୀ ଯାଇ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବି ଏବଂ ମୋ ପରି ଅନେକ ଭକ୍ତ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ପାଇବେ।

ଜୟ ଜଗନ୍ନାଥ 🙏

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ
ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼
ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

"ଶ୍ରୀକାଳିଆ ଠାକୁରଙ୍କ ସହିତ ମୋର ଅନୁଭୂତି"

"ଶ୍ରୀକାଳିଆ ଠାକୁରଙ୍କ ସହିତ ମୋର ଅନୁଭୂତି"