ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଥିବା ଏକ ଅମୂଲ୍ୟ ବାଣୀ କହେ:"ସମ୍ପର୍କର ହେତୁ ଏ ସାରା ଜଗତ" ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି - ସମସ୍ତ ଜଗତ ଗଢ଼ି ଉଠିଛି ସମ୍ପର୍କ ଯୋଗୁଁ। ଏହା କେବଳ ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏହା ହେଉଛି ଆମ ଓଡ଼ିଆ ସଂସ୍କୃତିର ଗଭୀର ବିଦ୍ୟା ଏବଂ ଜୀବନ ଚାଲାଇବାର ମୂଳଦୁଆ। ଚାଲନ୍ତୁ, ଏହି ସୁନ୍ଦର ଭାବନାକୁ ଆମେ ସହଜରେ ବୁଝିବା।

(୧) ସମ୍ପର୍କ: ଜଗତର ମୂଳ ଭିତ୍ତି

କଳ୍ପନା କରନ୍ତୁ: ଘରେ କେବଳ ଇଟା, ସିମେଣ୍ଟ ଥିଲେ ତାହା ଘର ହୋଇପାରେ କି? ନା। ଘରକୁ ଘର କରନ୍ତି ସେଥିରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଥିବା ପ୍ରେମ, ଯୋଗାଯୋଗ। ଗାଁ, ସହର, ଦେଶ - ସବୁ ଚଳେ ଲୋକଙ୍କ ଭିତରେ ଥିବା ନାନା ସମ୍ପର୍କ ଯୋଗୁଁ। ଏହି ଓଡ଼ିଆ ବାଣୀ କହୁଛି, ସମ୍ପର୍କ କେବଳ ଜଗତର ଏକ ଅଂଶ ନୁହେଁ, ଏହା ହେଉଛି ଜଗତ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଚଳୁଥିବାର ମୂଳ କାରଣ। ଲୋକଙ୍କ ଭିତରେ ଯୋଗାଯୋଗ, ଯତ୍ନ, ସାହାଯ୍ୟ, ଏକାଠି କାମ କରିବା ନଥିଲେ ଜୀବନ ଶୂନ୍ୟ ଏବଂ ଏକା ହୋଇଯାଆନ୍ତା। ସମ୍ପର୍କ ଦେଉଛି ଜଗତକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ରେ, ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ୟ।

(୨) ପଡୋଶୀ ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ:

"ନିଜ ସାଥୀ ସହ ତୁମେ ଗଢିବା ସେତୁ"ବାଣୀଟି ଆଗକୁ କହେ: "ନିଜ ସାଥୀ ସହ ତୁମେ ଗଢିବା ସେତୁ ସମ୍ପର୍କରେ" ଏହା ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ। "ତୁମେ" ଏଠାରେ ହୋଇପାରେ, ଆପଣଙ୍କ ପରିବାର, ବା ଗାଁ-ସମାଜ। କଥାଟି ହେଉଛି: ଆମକୁ ସକ୍ରିୟ ଭାବରେ ସମ୍ପର୍କ ଗଢ଼ିବାକୁ ପଡିବ। ବସି ରହିଲେ କାମ ହେବ ନାହିଁ। ଆଗେଇ ଯାଇ ପଡୋଶୀଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେବା, ସାଥୀ-ସହକର୍ମୀଙ୍କୁ ବୁଝିବା, ବଜାରର ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଭଲ ପରିଚୟ ରଖିବା। ବୁଝାବୁଝି, ସମ୍ମାନ ଏବଂ ସାଧାରଣ ମନୁଷ୍ୟତ୍ୱର ଏହି ସେତୁବନ୍ଧ ହିଁ ଏକା ଘର, ଏକା ଅଫିସ୍, ଏକା ଗାଁକୁ ଏକ ଜୀବନ୍ତ ସମାଜରେ ପରିଣତ କରେ। "ପଡୋଶୀ" କେବଳ ପାଖ ଘରେ ଥିବା ଲୋକ ନୁହେଁ, ଆମ ଚାରିପାଖେ ଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି।

୩) ଦୃଢ଼ ସମ୍ପର୍କର ଦଉଡି:(

ଟାଣେ ଯାହା ନିଜର ଏଠାରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପକ ଆସେ: "ସମ୍ପର୍କର ଦଉଡି ଏକ ବଡ ଟାଣ ଯାହା ଟାଣେ ନିଜର"। ଏହା ଖୁବ୍ ଗଭୀର! ଏକ ମଜଭୁତ ଦଉଡି ଢିଲା ନୁହେଁ, ସେ ଟାଣିଥାଏ। ସେହିପରି ଭଲ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରୟାସ ଦରକାର - ଏହି "ଟାଣ"। ଏହି ପ୍ରୟାସ ହେଉଛି ପରସ୍ପରକୁ ବୁଝିବା, କ୍ଷମା କରିବା, ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଏବଂ ଭଲ ଭାବରେ କଥା ହେବା। ଏହି ପରିଶ୍ରମ କୌଣସି ବୋଝ ନୁହେଁ; ଏହା ହିଁ ସମ୍ପର୍କକୁ ମଜଭୁତ କରେ ଏହା କହୁଛି ସମ୍ପର୍କରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଯେତେବେଳେ ନିଜ ଭାଗର ଦାୟିତ୍ୱ ନିଅନ୍ତି, ଯତ୍ନ ନିଅନ୍ତି, ତା'ହେଲେ ସମ୍ପର୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ, ଜୀବନର ଟାଣୁଆ ବେଳାକୁ ସହିବାକୁ ସମର୍ଥ ହୁଏ। ଏହି ଟାଣ ହିଁ ହେଉଛି ପ୍ରେମ ଏବଂ କଟିବଦ୍ଧତାର ମୂଳ ଉପାଦାନ।

(୪) ନିଃସ୍ୱାର୍ଥତା:

ସମ୍ପର୍କର ଆସଲ ଭିତ୍ତି ବାଣୀଟି ଏବେ କହୁଛି ମୂଳ ନିୟମ: "ନିଃସ୍ୱାର୍ଥର ମୌଳିକ ଅନୁଭୂତି କରିବା ସମ୍ପର୍କର ଆଧାର" ଏହା ହେଉଛି ସୁନେଲି ନିୟମ। ଯେଉଁ ସମ୍ପର୍କ କେବଳ "ମୋର କ'ଣ ମିଳିବ?" ଏହି ଭାବନା ଉପରେ ଗଢ଼ି ଉଠେ, ସେ ସମ୍ପର୍କ ଦୁର୍ବଳ ହୁଏ ଏବଂ ଖୁସି ଦେଇପାରେ ନାହିଁ। ଓଡ଼ିଆ ବିଚାରଧାରା ଜୋର୍ ଦେଉଛି ନିଷ୍କାମ ଭାବ ଉପରେ - ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ଭାବରେ କାମ କରିବା। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଖରା ଯତ୍ନ ରଖୁ, ସେମାନଙ୍କ ଦରକାର ଓ ଅନୁଭୂତିକୁ ନିଜ ଦରକାର ଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଉ ତା'ହେଲେ ବିଶ୍ୱାସ ବଢେ। ଏହି ନିଃସ୍ୱାର୍ଥତା ସୃଷ୍ଟି କରେ ଗଭୀର ବନ୍ଧନ, ଯେଉଁଥିରେ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଓ ସ୍ନେହ ଥାଏ। ଏହା ହେଉଛି ଏକ ବ୍ୟବସାୟ ଏବଂ ଏକ ଆସଲ ସମ୍ପର୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟ।

(୫) ଖୁସି, ସୁରକ୍ଷା ଓ ଦୁଃଖର ଅଭାବ

ଏଭଳି ଯତ୍ନରେ ରଖାଯାଇଥିବା ସମ୍ପର୍କର ଫଳ ଖୁବ୍ ସ୍ପଷ୍ଟ:

"ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ସୁଖ ଆଣେ" ମଜଭୁତ ପାରିବାରିକ ବନ୍ଧନ ଓଡ଼ିଆ ଜୀବନର ମୂଳଦୁଆ। ଏହା ଦେଇଥାଏ ଗଭୀର ଭାବନା ଯେ ଆମେ କାହାର ନା କାହାର, ଆମର ଏକ ଇତିହାସ ଅଛି ଏବଂ ଯେ କୌଣସି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଆମେ ଏକା। ଏହା ଖୁସିର ଏକ ବଡ ଉତ୍ସ।

"ଯଦି ସମ୍ପର୍କର ଦଉଡି ଟାଣ ହୁଏ, ତେବେ କୌଣସି ଭୟ କିମ୍ବା ଦୁଃଖ ନାହିଁ" ଏହା ହେଉଛି ସବୁଠାରୁ ବଡ ଲାଭ। ଯେତେବେଳେ ବନ୍ଧନ ମଜଭୁତ ଥାଏ । ଆମେ ଜୀବନର କଷ୍ଟକଠିନ ବେଳାକୁ ଏକାଠି ମୁହାଁଇଥାଉ। ଆମ ପାଖରେ ଥାଏ ଏକ ସୁରକ୍ଷା ଜାଲ। ଦୁଃଖ ବଣ୍ଟିଲେ ଅଧା ହୋଇଯାଏ, ଖୁସି ବଣ୍ଟିଲେ ଦୁଇଗୁଣ ହୋଇଯାଏ। ଆମେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହୋଇଥାଉ ଯେ ଆମେ ଏକା ନାହୁଁ। ସମସ୍ତଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ଓ ପ୍ରେମ ଥିଲେ ଭୟ କମିଯାଏ। ଟାଣ ସମ୍ପର୍କର ଦଉଡିରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇଥିବା ସମାଜ ହେଉଛି ସବଳ ସମାଜ।

ଏହି ବିଦ୍ୟାକୁ ଜୀବନରେ ଆଣିବା

"ସମ୍ପର୍କର ହେତୁ ଏ ସାରା ଜଗତ" କେବଳ ଗୋଟିଏ ଢ଼ଗ ନୁହେଁ; ଏହା ହେଉଛି ଜୀବନ ଚାଲାଇବାର ଏକ ବାଟଘର।

* ସମ୍ପର୍କକୁ ମୂଲ୍ୟ ଦିଅ: ସମ୍ପର୍କକୁ ଜୀବନର ଜରୁରୀ ଅଂଶ ଭାବେ ଚିହ୍ନିବା।

* ସକ୍ରିୟ ଭାବେ ଗଢିବା: ବସି ନ ରହି, ଆଗେଇ ଯାଇ ସମ୍ପର୍କ ଗଢିବା, ବିଶେଷକରି ନିକଟସ୍ଥମାନଙ୍କ ସହିତ ।

* ପରିଶ୍ରମ କରିବା: ଭଲ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବାକୁ ଯତ୍ନ, ସମୟ ଓ ବୁଝାମଣାର "ଟାଣ" ଦରକାର ବୋଲି ଜାଣିବା।

* ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ହେବା: ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଖରା ଯତ୍ନ ହେଉ ଆପଣଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ।

* ବନ୍ଧନକୁ ଲାଳନ କରିବା: ପରିବାର ଓ ସମାଜ ସହିତ ଥିବା ବନ୍ଧନକୁ ଯତ୍ନରେ ରଖିବା; ଏହି ବନ୍ଧନ ହିଁ ଆପଣଙ୍କର ସବଳତାର ମୂଳ ଉତ୍ସ।

ଏହି ସହଜ କିନ୍ତୁ ଗଭୀର ସତ୍ୟକୁ ଆପଣେମାନେ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଆମେ ଓଡ଼ିଶାର ଆତ୍ମାକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥାଉ ଏବଂ ଏକ ଏପରି ଜଗତ ଗଢ଼ିଥାଉ ଯାହା ମଣିଷଙ୍କ ପରସ୍ପର ସମ୍ପର୍କର ଅମୂଲ୍ୟ ସୂତାରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇ ଅଟଳ ଭାବେ ଠିଆ ହୋଇଥାଏ। ଆଖରେ, ସମ୍ପର୍କ ଯୋଗୁଁ ହିଁ ତ ଏ ସାରା ଜଗତ

।

!! ସୁଶାନ୍ତ କୁମାର ସାସମଲ

ହନୁମାନ ନଗର ଆସ୍କା ରୋଡ଼

ବ୍ରହ୍ମପୁର ଗଞ୍ଜାମ !!

ସମ୍ପର୍କ : ଜଗତର ମୂଳ ଭିତ୍ତି - "ସମ୍ପର୍କର ସେତୁ ଏ ସାରା ଜଗତ"

ସମ୍ପର୍କ : ଜଗତର ମୂଳ ଭିତ୍ତି - "ସମ୍ପର୍କର ସେତୁ ଏ ସାରା ଜଗତ"